Wikipedysta:Halibutt/August Urbański von Ostrymiecz


Wikipedysta:Halibutt/August Urbański von Ostrymiecz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii < Wikipedysta:Halibutt Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

August Juliusz Urbański (od 1908 Urbański von Ostrymiecz; 1866-1950) – austro-węgierski oficer, w okresie poprzedzającym wybuch I wojny światowej szef odpowiedzialnego za wywiad i kontrwywiad wojskowy Evidenzbüro.

Spis treści

Rodzina | edytuj kod

Jego ojciec, Jan (Johann) Urbański, był majorem w armii austro-węgierskiej. Matka Victoria (de domo von Vlaichi) była córką burmistrza Raguzy. Od ojca nauczył się języka polskiego i niemieckiego, od matki włoskiego. Z kolei od domowej służby w Raguzie nauczył się lokalnego pidginu chorwacko-włoskiego (ponaški), a od woźnicy swojego ojca - podstaw węgierskiego.

W 1896 August Urbański ożenił się z Margit Mohay, córką rumuńskiego posła do Reichstagu. Ze związku tego narodziły się dwie córki. Margit zmarła w 1906.

W październiku 1908 Urbański ożenił się z Louise von Hebra, wnuczką prof. Ferdinanda von Hebra, z którą miał dwóch synów i córkę.

Życie | edytuj kod

W wieku dziewięciu lat ojciec posłał Augusta Urbańskiego do wojskowej szkoły realnej (Militär-Unterrealschule) w Güns. Po jej ukończeniu wstąpił do akademii wojennej. Ukończył ją w 1892 roku i rozpoczął staż w austro-węgierskim sztabie generalnym. Jego promotorem był gen. Franz Conrad von Hötzendorf, późniejszy feldmarszałek i szef sztabu C. K. Armii. Przyjaźń obu wojskowych przetrwała lata, w 1908 von Hötzendorf został świadkiem na ślubie Urbańskiego.

Po ukończeniu stażu w sztabie Urbański służył w wielu garnizonach monarchii austro-węgierskiej, m.in. w Karlsburgu (Alba Iulia), we Lwowie, Budapeszcie i Klausenburgu (Cluj-Napoca). Wiosną 1908 cesarz nagrodził go tytułem szlacheckim z predykatem von Ostrymiecz.

Między 1909 a 1914 Urbański w randzie pułkownika kierował Evidenzbüro, czyli austro-węgierską służbą wywiadu i kontrwywiadu wojskowego.

płk Alfred Redl ppłk Maksymilian Ronge należały do jej zastępca szefa sztabu k. u. k. armii, generał-major Franz Höfer von Feldsturm i wojskowi sędziowie Wenzel Vorlicek.

Następnie przekazał płk Редль pistolet, zastrzelił się w ciągu nocy, nawet po tym, jak komisja opuściła pokój.[1] Po samobójstwie kierował pułkownik Urbański rewizji od Redls mieszkanie w Pradze i przedstawił dowody na pewno.[2] następca tronu arcyksiążę Franciszek Ferdynand był oburzony takie podejście może pułkownik i zrobił Urbanski odpowiedzialność. Chociaż cesarz Franciszek Józef Urbański samochód obiecał, był za namową następcy tronu w kwietniu 1914 roku zawieszone.[3]

Po zabójstwie następcy brytyjskiego tronu 28 czerwca 1914 w Sarajewie, pułkownik Urbański został w trybie nagłym przywrócony do służby czynnej i promowany do stopnia generał-majora ze starszeństwem od 1 sierpnia 1914. Objął stanowisko dowódcy jednej z krakowskich brygad piechoty, a w marcu 1916 został dowódcą 46. dywizji strzeleckiej (46. Infanterie-Schützendivision). 1 sierpnia 1917 został awansowany do stopnia feldmarszałka-lejtnanta[4]. Wraz ze swoją jednostką walczył na froncie wschodnim do podpisania pokoju w Brześciu Litewskim w marcu 1918 roku. Następnie jego dywizja została przeniesiona na front włoski, gdzie wzięła udział w bitwie nad Piawą. Z powodu krytyki działań wyższego dowództwa, które zaowocowały wieloma niepotrzebnymi stratami w jego dywizji, został ostatecznie odsunięty od dowodzenia[5].

Po zakończeniu wojny z dniem 1 stycznia 1919 został przeniesiony do cywila i wysłany na emeryturę. Chociaż kilka spośród państw-sukcesorów monarchii austro-węgierskiej oferowało mu posady, odrzucił je i osiedlił się w Thal koło Grazu. Poświęcił się pracy historyka i dziennikarza, współpracował z kilkoma czasopismami (m.in. z Militärwissenschaftliche Mitteilungen), napisał również kilka książek dotyczących historii wojskowości.

W 1944 roku uciekł przed zbliżającymi się wojskami radzieckimi do Bawarii, jednak wkrótce powrócił i do śmierci mieszkał w Thal. Zmarł 15 września 1950.

Literatura | edytuj kod

  • Peter Broucek: Urbánski od Ostrymiecz, sierpień. W: Austriacki Biograficznego słownika 1815-1950 (ÖBL). Taśma 15, wydawnictwo Austriackiej akademii nauk, Wiedeń 1957-2013, s. 134.

Linki | edytuj kod

Biografia | edytuj kod

  1. Verena Moritz, Hannes Leidinger: pułkownik Редль: szpiegowski skandal, skandal, fakty.
  2. Verena Moritz, Hannes Leidinger, Gerhard Jagschitz: W centrum Władzy.
  3. Sierpnia w.
  4. Antoni Schmidt-Брентано: k. k. odpowiednio k. u. k.
  5. Sierpniu Urbanski: historia k. u. k. 46.

[[Kategoria:Urodzeni w 1866]] [[Kategoria:Zmarli w 1950]] [[Kategoria:Funkcjonariusze austriackich służb specjalnych]] [[Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Austro-Węgry)]] [[Kategoria:Austriacy]]

Na podstawie artykułu: "Wikipedysta:Halibutt/August Urbański von Ostrymiecz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy