Wikipedysta:Krisgola/Powierzchnia Białegostoku


Wikipedysta:Krisgola/Powierzchnia Białegostoku w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii < Wikipedysta:Krisgola Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Słup na rogatkach Białegostoku postawiony w latach 70. – osiedle Dojlidy

Spis treści

Zmiany powierzchni miasta Białegostoku | edytuj kod

Zmiany granic miasta Białegostoku na przestrzeni lat
     – granice Białegostoku w roku 1691, pow. 0,43 km²
     – obszar przyłączony w roku 1749, pow. 1,20 km²
     – obszar przyłączony w roku 1845, pow. 6,00 km²
     – obszar przyłączony w roku 1877, pow. 10,00 km²
     – obszar przyłączony w roku 1919, pow. (42,00) 44,00 km²
     – obszar przyłączony w roku 1954, pow. 71,00 km²
     – obszar przyłączony w roku 1973, pow. 89,00 km²
     – obszar przyłączony w roku 1980-81, pow. 89,75 km²
     – obszar przyłączony w roku 2002, pow. 93,96 km²
     – obszar przyłączony w roku 2006, pow. 102,12 km²

I. 1691-1749: Powstanie miasta i pierwsze rozszerzenie granic | edytuj kod

Białystok rok 1749 – powiększenie granic miasta. Bramy zaznaczone na czerwono, widok na tle dzisiejszych ulic.

Miasto Białystok powstało około roku 1691-92[1] na powierzchni około 0,43 km², według planu Beckera (1799) i rekonstrukcji J. Glinki[2] pierwotny obszar miasta obejmował teren dóbr białostockich. Granicę od północy stanowiła rzeka Biała, od wschodu dzisiejsza ul. Kilińskiego, od południa ul. Legionowa, od zachodu wzdłuż ul. Pięknej do ul. Lipowej, dalej do rzeki Białej.
Branicki powiększył miasto o tzw. Nowe Miasto (część wsi Bojary, dzisiejsza ul.Warszawska) oraz Pałac z ogrodami i zabudowaniami. Wydarzenie to miało miejsce w 1749 wraz z nadaniem kolejnego przywileju miejskiego[3], który potwierdzał wcześniejsze prawa miejskie nadane terenom położonym na lewym brzegu rzeki Białej.
Według szacunkowych obliczeń pierwotny teren miasta wynosił około – 0,43 km², Nowe Miasto – 0,26 km², teren Pałacu, ogrody i zabudowania – około 0,51 km². Na koniec XVIII wieku miasto miało powierzchnię około 1,2 km² lub 1,3 km²[4].
Białystok posiadał 6 bram (Choroska, Suraska, Wasilkowska, Bojarska, Pieczurska, Warszawska) oraz ogrodzenie, stanowiły je betonowe słupy z drewnianym parkanem.

II. 1845-1848: Pod zaborem rosyjskim, włączenie przedmieść | edytuj kod

Zmiany granic Białegostoku w latach 1691–1887.
     – granice Białegostoku w roku 1691
     – granice Białegostoku w roku 1749
     – granice Białegostoku w roku 1845
     – granice Białegostoku w roku 1877

Miasto od 1807 r. funkcjonowało pod zaborem rosyjskim, w tym czasie przynajmniej 3 razy powiększano granice miasta. Pierwszy raz miało to miejsce w roku 1845 lub 1848[5], wówczas włączono do miasta silnie zurbanizowane przedmieścia[6]: Bojary, przedmieście Choroskie (okolice dzisiejszej ulicy Lipowej), część wsi Piaski, tereny dzisiejszego osiedla Mickiewicza, tzw. osiedle Nowe oraz część wsi Białostoczek. Miasto zajmowało wówczas powierzchnię około 6 km².

III. 1877: Pod zaborem rosyjskim, włączenie Zwierzyńca i okolic dworca | edytuj kod

W roku 1877 Białystok został powiększony do 10 km²[7], przyłączono min. tereny: Zwierzyńca, część wsi Piaski, tereny wokół dworca kolejowego.

IV. 1910-1916: Pod zaborem rosyjskim | edytuj kod

Brak dokładnych informacji i źródeł opisujących przyłączone tereny, najprawdopodobniej miało miejsce około roku 1916. Według pracy Mościckiego[8] Białystok przed powiększeniem w roku 1919 miał już 27 km², a w roku 1910 znajdował się w granicach z roku 1887.

V. 1919: Zakończenie I wojny światowej i odrodzenie się państwa polskiego | edytuj kod

     Granice miasta w roku 1919      Przedmieścia Białegostoku w 1931 Historyczne nazwy wsi i przedmieść Białegostoku Granice miasta Białegostoku w latach 1691–1939
     – granice Białegostoku w roku 1691
     – granice Białegostoku w roku 1749
     – granice Białegostoku w roku 1845
     – granice Białegostoku w roku 1877
     – granice Białegostoku w roku 1919-1939

Pod koniec I wojny światowej, w czasie krótkiej okupacji niemieckiej Rozporządzeniem Komisarza Cywilnego Ziem Wschodnich z dnia 10 maja 1919 r. włączono do Białegostoku liczne przedmieścia i okoliczne wsie[9][10]: Antoniuk, Białostoczek, Dojlidy, Dziesięciny, Horodniany, Marczuk, Ogrodniczki, Pieczurki, Skorupy, Starosielce (wieś), Słobodę, Wygodę, Wysoki Stoczek, Zacisze i Zwierzyniec. Przyjęło się wówczas stwierdzenie „Wielki Białystok”, gdyż obszar miasta wzrósł z 27 km² do 42 km² (lub 44 km²).

Rozporządzenie Komisarza Generalnego Ziem Wschodnich dotyczące rozszerzenia granic miasta Białegostoku przez włączenie części gminy Dojlidy i Białostoczańskiej[11]
Art. 1. Części gmin: Dojlidy i Białostoczańska, objęte granicami oznaczonymi w artykule 2 wydziela się z dotychczasowego związku gminnego i włącza się do miasta Białegostoku.
Art. 2 Rozszerzone miasto Białystok ma następujące granice: od punktu przecięcia szosy Zambrów – Białystok z koleją Brześć – Grajewo biegnie granica wzdłuż kolei w kierunku północnym do punktu skrzyżowania się kolei Brzeskiej z Warszawską, dalej wzdłuż kolei Warszawskiej do punktu skrzyżowania się tej kolei z szosą Baranowicką, stąd wzdłuż szosy Jeżewskiej do punktu skrzyżowania się tej szosy z polną drogą prowadzącą do fabryki Flakierta, aż do drewnianego mostu na rzece Białej z brukowaną drogą prowadzącą z osady Antoniuk do wsi Bacieczki. Od ostatnio wymienionego punktu biegnie granica wzdłuż brukowanej drogi Antoniuk – Bacieczki, aż do punktu skrzyżowania się tej drogi z wiosennym ściekiem wód, stąd skręca w kierunku północno-wschodnim biegnąc łożyskiem tego ścieku wód do kamiennego mostu na szosie Knyszyńskiej, dalej wzdłuż szosy Knyszyńskiej w kierunku wschodnim do punktu skrzyżowania się tej szosy z koleją Warszawską. W dalszym ciągu granica biegnie od ostatnio wymienionego punktu linią prostą na wschód, kierując się środkiem jeziora „Bagnówka”, nie wtaczając się jednak jeziora w obszar miasta i dobiega w tym kierunku do punktu leżącego w odległości 200 metrów na wschód od szosy Supraślańskiej. Stąd biegnie granica linią prostą w kierunku południowo-wschodnim, aż do przejazdu na szosie Knyszyn – Zielona, położonego w odległości 12 sążni na wschód od żelaznego słupa wiorstowego na tej szosie ze znakiem 3-10. Dalej granica biegnie wzdłuż szosy Knyszyn – Zielona do punktu leżącego w odległości 51,5 sążni na wschód od żelaznego słupa wiorstowego na tej drodze ze znakiem 2-11. Stąd biegnie linią prostą na południe do punktu skrzyżowania się szosy Białystok – Zielona z koleją poleską, dalej linią prostą w kierunku południowym do wylotu leśnej dróżki przy szosie Baranowickiej i tą dróżką dochodzi do Szosy Zabłudowskiej. Stąd biegnie granica wzdłuż szosy Zabłudowskiej do punktu znajdującego się w odległości 52 sążni w kierunku północno-zachodnim od słupa wiorstowego na tej szosie ze znakiem 12-3, dalej biegnie w kierunku południowym brzegiem lasu należącego do majątku Dojlidy. Następnie biegnie granica drogą międzypolną na zachód do wylotu tej drogi na szosowany gościniec prowadzący do Bielska, dalej polną drogą prowadzącą do folwarku Dojlidy, okalając wszystkie budynki tego folwarku, dochodzi do polnej drogi prowadzącej do szosy Zambrów – Białystok i skręca wzdłuż tej szosy w kierunku południowo-zachodnim, aż dobiega do kolei Brzeskiej. Linie kolei żelaznych, oraz drogi szosowane i brukowane, którymi biegną rozszerzone granice, nie są włączone do miasta i pozostają poza jego granicami. (...)

Zmiany te jednak nie zostały pomierzone i oznaczone w terenie, ponadto linie graniczne były często prowadzone nieracjonalnie nie uwzględniając potrzeb miasta.

1931-1934: Korekta granic – wyłączenie przedmieść | edytuj kod

W grudniu 1931 roku uściślono zasięg przedmieść Białegostoku do wsi: Dzięsięciny, Horodniany, Ogrodniczki, Pieczurki, Wysoki Stoczek i miasta Starosielce[12][13]. Wyłączenie powyższych terenów mogło nastąpić i przyczynić się do zmniejszenia ogólnej powierzchni miasta do 39 km²[14], jednakże nie ma co do tego wydarzenia zapisów w Dzienniku Ustaw RP, brakuje dokładnych wyliczeń czy sporządzonych map. Późniejsze plany miasta 1935-1942 nie uwzględniają tego wyłączenia, np. plan miasta z 1938, Stan użytkowania I. Tłoczka opisuje Białystok o powierzchni 4377 ha, czyli około 44 km²[15]. Nie zmienia to faktu, że w niektórych źródłach powojennych przewija się liczba 39 km² jako powierzchnia Białegostoku.

Z pewnością granicach miasta znajdował się wówczas Marczuk, w 1933 r. miasto przejęło na swoją własność grunty państwowe położone w granicach Białegostoku na kolonii Marczuk (nieodpłatnie o pow. 12495 m², i w ramach kupna o pow. 20686 m²)[16].

1934-1935: Nowe plany i pomiary granic miasta | edytuj kod

Z dniem 28 listopada 1934 roku władze miasta postanowiły dokonać pomiarów nowych granic miejskich[17]. Plan zmiany granic z roku 1935 został uchwalony i przesłany Białostockiemu Wydziałowi Powiatowemu, celem przeprowadzenia odnośnych uchwał gmin, Wydziału Powiatowego i Rady Powiatowej[18]. Plan ten zakładał poszerzenie miasta do 52 km², niestety nie ma dokładnych informacji co się stało z tą uchwałą, z pewnością nie została uchwalona lub zrealizowana według swoich pierwotnych założeń.

Nieścisłości związane z powierzchnią miasta w latach 1919–1945 | edytuj kod

Pierwszy problem wynika z faktu, że teren opisany w roku 1919 według dokładnych obliczeń wynosi około 44 km². Prawdopodobnie liczba 42 km² podawana w 1919 roku została błędnie obliczona lub pominięto w obliczeniach jakiś obszar.
W różnych publikacjach i źródłach możemy spotkać różniące się dane powierzchni miasta, np:
a) W książce „Historia Białegostoku”[19] – 1919 rok – 42 km²
b) W książce „Białystok Historia miasta”[20] – 1919 rok – 42 km²
c) Studia i Materiały do dziejów Miasta Białegostoku, Tom II[21]- 1939 rok – 39 km², 1946 rok – 39 km²
d) Studia i Materiały do dziejów Miasta Białegostoku, Tom II[22]- 1946 rok- 39 km², 1950 – 49 km², 1955,1960,63- 71 km²
e) Studia i Materiały do dziejów Miasta Białegostoku, Tom II[23]- 1944 rok – 41 km²
f) Studia i Materiały do dziejów Miasta Białegostoku, Tom I[24] przedstawia Aneks użytkowania terenów miejskich z szacunkowo podaną powierzchnią miasta w poszczególnych latach: 1799 (130 ha), 1860 (573 ha), 1910 (1050 ha), 1926 (4120 ha), 1934 (3910 ha), 1957 (7110 ha).

Na planach miasta wydanych w latach 1938–1942 widnieją granice z roku 1919 z powierzchnią wynoszącą około 44 km², dowodzą temu wszystkie podane poniżej plany miasta:
a) Plan miasta z 1934[25]
b) Plan miasta z 1938, Stan użytkowania I. Tłoczka (4377 ha – około 44 km²)[26]
c) Plan miasta z 1939 Plan stref budownictwa ogniotrwałego I. Tłoczek[27]
d) Niemiecki Plan miasta z 1942 roku[28]

Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na nieścisłości związane z granicami i powierzchnią Białegostoku w latach 30. Temat ten potrzebuje głębszej analizy i poszukiwań źródeł. Wydaje się zasadne, aby oprzeć się na źródłach z 1919 roku i planach miasta z lat 1935–1942, min. plan miasta z 1938, Stan użytkowania, I.Tłoczka, który opisuje Białystok o powierzchni 4377 ha, czyli około 44 km²[29].

VI. 1950: Powojenne porządki | edytuj kod

Według niektórych źródeł[30][31] miasto, które podnosiło się ze zniszczeń II wojny światowej, swoje pierwsze zmiany granic przeprowadziło w 1950 roku. Nie ma dokładnych opisów tych zmian, jedynie stwierdzenie, że miasto poszerzono o „niewielkie obszary” w północno-zachodniej i południowo-wschodniej części miasta do powierzchni 49 km². Z powodu braku dokumentacji oraz zapisów w Dzienniku Ustaw i Dzienniku Wojewódzkim, trudno jest zweryfikować tę liczbę i datę[32].

Należy zaznaczyć, że dwa pierwsze powojenne plany zagospodarowania Białegostoku sporządzono w Warszawie.

VII. 1954: Duży krok miasta na zachód, Starosielce, Bacieczki, las Solnicki | edytuj kod

     – granice Białegostoku w roku 1954 Powierzchnia około 71,00km2

Następne powiększenie miasta nastąpiło 1 kwietnia 1954 roku, wówczas zwiększono obszar miejski do 71 km²[33].
Treść uchwały[34]:
Dz.U.54.6.15, Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 października 1953 r. w sprawie zmiany granic powiatów białostockiego i sokólskiego, utworzenia powiatu monieckiego oraz zmiany granic miasta Białegostoku w województwie białostockim.
§4. Z powiatu białostockiego w województwie białostockim wyłącza się:
1) z gminy Bacieczki gromady: Bacieczki, Bacieczki Kolonia i Korycin, wschodnią część gruntów gromady Klepacze obejmującą parcele nr: 109-178, 180-246, 251-254, 271-278, 294-325, 346, 347, 349, 350, wschodnią część gruntów gromady Krupniki obejmującą parcele nr: 11, 13, 15, 40, 41, 67, 78-89, 98-103, 109, wschodnią część gruntów gromady Fasty obejmującą parcele nr: 194, 195, 200, 201, 265, część gruntów gromady Zawady obejmującą parcela nr: 134-180, 218-223 oraz obszar lasów państwowych uroczyska Ignatki w Nadleśnictwie Dojlidy stanowiący oddział nr 96 o powierzchni 59,61 ha;
2) z gminy Dojlidy część gruntów gromady Zaścianki obejmującą parcele nr: 105-125 oraz oddziały lasów państwowych Nadleśnictwa Dojlidy nr: 86-95 i 97-101 o powierzchni 695,74 ha;
3) miasto Starosielce i włącza się je do miasta Białegostoku w tymże województwie.
§5. Wykonanie rozporządzenia porucza się Prezesowi Rady Ministrów.
§6. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1954 r.

VIII. 1967: Prawdopodobne poszerzenie granic | edytuj kod

Rok 1967 przewija się w niektórych książkach jako data następnego poszerzenia granic miasta o 3 km². Z powodu braku dokumentacji oraz zapisów w Dzienniku Ustaw i Dzienniku Wojewódzkim, trudno jest zweryfikować tę informację.

IX. 1973: Las Pietrasze, Pietrasze, Bagnówka, zalew Dojlidy | edytuj kod

     – granice Białegostoku w roku 1973 Powierzchnia około 89,00 km²

Zarządzenie Nr 30/73 Prezydium WRN w Białymstoku z dn. 25 IV 1973 roku w sprawie zmiany granic miasta Białegostoku.

Treść uchwały[35]:
Dz.U.72.50.325 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 listopada 1972 r. w sprawie zmiany granic niektórych miast stanowiących powiaty.
§1. W województwie białostockim włącza się do miasta Białegostoku z powiatu białostockiego:
1) obszar wsi Bagnówka;
2) tereny Zakładów Silikatowych o powierzchni 108,75 ha;
3) obszary lasów państwowych o nazwie „uroczysko Pietrasze” o powierzchni 419,74 ha;
4) obszar lasów państwowych o nazwie „uroczysko Antoniuk” o powierzchni 272,06 ha;
5) obszar stawów dojlidzkich o powierzchni 101,00 ha;
6) teren cmentarza prawosławnego „Dojlidy” o powierzchni 18,64 ha.
§11. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1973 r.

Do miasta przyłączono tylko jeden ze stawów Dojlidzkich tzw. „Plażowy”, który jako jedyny został przeznaczony pod wypoczynek i rekreację, pozostałe stawy służą gospodarstwu rybackiemu.

X. 1980: Małe obszary w zachodniej części miasta | edytuj kod

W roku 1980 dokonano niewielkich zmian, przyłączono niewielki teren przy torach Białystok-Bielsk Podlaski znajdujący się w zachodniej części miasta.

XI. 1981: Wyrównanie granic w zachodniej części miasta | edytuj kod

     – Granice miasta Białegostoku w 1981 roku. Powierzchnia około 89,75km2.

Następna korekta granic miała miejsce w 1981 roku. Wyprostowano granice i przyłączono niewielkie obszary w zachodniej części miasta, wzdłuż granicy osiedla Starosielce.

XII. 2002: Przyłączenie wsi Zawady | edytuj kod

     – Granice miasta Białegostoku w 2002 roku. Powierzchnia 93,96 km²

Dnia 1 stycznia 2002 roku przyłączono do Białegostoku wieś Zawady, włączony teren to około 4,20 km² oraz 600 mieszkańców. Przyłączony teren został 27 osiedlem Białegostoku. Po przyłączeniu Zawad Białystok otrzymał dostęp do rzeki Supraśl, która na odcinku około 2 km stała się północną granicą miasta.

XIII. 2006: Przyłączenie wsi Dojlidy Górne, Zagórki, Kolonia Halickie | edytuj kod

Granice miasta Białegostoku w 2006 roku

Z dniem 1 stycznia 2006 na mocy uchwały nr LXII/787/06 Rady Miejskiej z 25 października 2005 roku, Białystok powiększył się o wsie Dojlidy Górne, Dojlidy-Kolonia, Zagórki oraz Kolonia Halickie z gminy Zabłudów. Łączna powierzchnia przyłączonych terenów to 8,33 km². Miastu przybyło także 2228 mieszkańców[36], w tym: Dojlidy Górne – 2038, Dojlidy – Kolonia i Kolonia Halickie – 91, Zagórki – 99. W październiku 2004 roku zakończyły się konsultacje w Białymstoku, oczywiście z wynikiem pozytywnym[37].
Cały przyłączony teren został 28 osiedlem Białegostoku o nazwie Dojlidy Górne.

2013: Próba poszerzenia miasta o wsie Porosły, Porosły Kolonia, Łyski, Krupniki | edytuj kod

Próba przyłączenia 3 wsi do miasta Białegostoku – 2013 rok

W 2011 roku intencją części mieszkańców gminy Choroszcz wpłynął wniosek o przyłączenie wsi Porosły, Porosły-Kolonia, Krupniki i Łyski do Białegostoku. W czerwcu i lipcu 2012 roku odbyły się konsultacje społeczne[38] w Białymstoku, gdzie większość głosujących opowiedziała się „za”. Władze miasta były sceptyczne co do tego przedsięwzięcia, jednak Rada Miejska przegłosowała wniosek na „za” przyłączeniem nowych wsi. Wszystko zależało od konsultacji społecznych oraz zgody władz gminy Choroszcz.
Powierzchnia przyłączonego terenu wyniosłaby – 945,826 ha, tj. 9,46 km², ilość mieszkańców 1690 osób[39].
W 2003 roku odbyły się konsultacje społeczne w gminie Chroszcz[40], większość mieszkańców, jak i Rada Gminy Choroszcz była przeciwna oderwaniu 3 wsi (4 sołectwa) od gminy[41].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. [Białystok Historia Miasta, Adam Dobroński, s. 21. ​ISBN 83-907103-1-5​, 2001 rok, wydanie II].
  2. [J. Glinka, Plan Białegostoku w końcu XVIII wieku. Studia z historii budowy miast, Warszawa 1955, s. 219].
  3. [Historia Białegostoku, Białystok 2012, wyd.I, ​ISBN 978-83-934373-0-6​, s. 191].
  4. [Studia i materiały do dziejów miasta Białegostoku, Tom.I, Białystok 1968, s. 35].
  5. [Studia i materiały do dziejów miasta Białegostoku, Białystok 1968, wyd.I, s. 41].
  6. [Białystok Historia Miasta, Adam Dobroński, Białystok 2001, wyd.II, ​ISBN 83-907103-1-5​, s. 75].
  7. [Białystok Historia Miasta, Adam Dobroński, Białystok 2001, wyd.II, ​ISBN 83-907103-1-5​, s. 99].
  8. [Studia i materiały do dziejów miasta Białegostoku, Białystok 1968, wyd. I, s. 48].
  9. [Dz. Ust. 1919 nr 13, poz. 141.]
  10. [Białystok Historia Miasta, Adam Dobroński, Białystok 2001, wyd. II, ​ISBN 83-907103-1-5​, s. 120].
  11. [Dziennik Urzędowy Zarządu Cywilnego Ziem Wschodnich nr 5 z dnia 28 czerwca 1919 r., s. 27–29.]
  12. [H. Mościcki, Białystok, s. 269].
  13. [Studia i Materiały do dziejów Miasta Białegostoku, Białystok 1968, Tom. I, s. 49–50].
  14. [H. Nowara, R. Sikorski, R. Małyszko, J. Stomal, Białystok Rozwój przestrzenny miasta, Białystok, Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Białymstoku Wydział Budownictwa, Urbanistyki i Architektury Towarzystwo Urbanistów Polskich – Koło w Białymstoku, 1969].
  15. [Stan użytkowania. Oprac.: Zarząd Miejski w Białymstoku, Biuro Planu Zabudowania; Białystok dn. 30 XI 1938, I. Tłoczek,w zasobie Departamentu Urbanistyki Urzędu Miejskiego w Białymstoku.]
  16. [Dz. Ust. 1933 nr 59, poz. 444.]
  17. [Archiwum Państwowe w Białymstoku, Akta Miasta Białegostoku 1839-1944, Protokół nr 19 z posiedzenia Magistratu miasta Białegostoku w dniu 13 VI 1935 r., sygn. 115, k. 217-221.]
  18. [APB, Akta Miasta Białegostoku 1839-1944, Protokół nr 19 z posiedzenia Magistratu miasta Białegostoku w dniu 13 VI 1935 r., sygn. 115, k. 217-221.]
  19. [Historia Białegostoku, Białystok 2012, wyd.I, ISBN978-83-934373-0-6, s. 333].
  20. [Białystok Historia Miasta, Adam Dobroński, Białystok 2001, wyd.II, ​ISBN 83-907103-1-5​, s. 120].
  21. [Studia i Materiały do dziejów Miasta Białegostoku, Białystok 1970, Tom.II, s. 195].
  22. [Studia i Materiały do dziejów Miasta Białegostoku, Białystok 1970, Tom.II, s. 196].
  23. [Studia i Materiały do dziejów Miasta Białegostoku, Białystok 1970, Tom.II, s. 222].
  24. [Studia i Materiały do dziejów Miasta Białegostoku, Białystok 1968, Tom.I, s. 54].
  25. [Archiwum Państwowe w Białymstoku, Akta Miasta Białegostoku 1839-1944, Protokół nr 19 z posiedzenia Magistratu miasta Białegostoku w dniu 13 VI 1935 r., sygn. 115, k. 217-221.]
  26. [Stan użytkowania. Oprac.: Zarząd Miejski w Białymstoku, Biuro Planu Zabudowania; Białystok dn. 30 XI 1938, I. Tłoczek, w zasobie Departamentu Urbanistyki Urzędu Miejskiego w Białymstoku.]
  27. [APB nr.zesp 65, sygn. 1/1/11].
  28. [APB, nr zesp.64, sygn. 139.]
  29. [Stan użytkowania. Oprac.: Zarząd Miejski w Białymstoku, Biuro Planu Zabudowania; Białystok dn. 30 XI 1938, I. Tłoczek,w zasobie Departamentu Urbanistyki Urzędu Miejskiego w Białymstoku.]
  30. [W. Kusiński, Rozwój, s. 51.]
  31. [Studia i Materiały do dziejów Miasta Białegostoku, Białystok 1968, Tom.I, s. 51].
  32. [Podziały administracyjne powiatów białostockich i monieckiego w latach 1919–1990, Witold Jemielity, Studia Teologiczne 11, 307-339, 1993 rok, s. 328].
  33. [APB, PMRN 1950-1973, Protokół z V Zwyczajnej Sesji MRN w Białymstoku, która odbyła się w dniu 13 listopada 1952, sygn. 6, k. 155-155v.]
  34. Rozporządzenie rady Ministrów z dnia 10.10.1953r. w sprawie zmiany granic...
  35. [1].
  36. [2].
  37. [3].
  38. Konsultacje w sprawie poszerzenia granic miasta.
  39. Informacje – skutki zmiany granic.
  40. Konsultacje społeczne w gminie Choroszcz.
  41. [4].

Kategoria:Białystok Białystok

Na podstawie artykułu: "Wikipedysta:Krisgola/Powierzchnia Białegostoku" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy