Wikipedysta:NazwaNr1/Konstrukcje drewniane


Wikipedysta:NazwaNr1/Konstrukcje drewniane w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konstrukcje drewniane w budownictwie stosowane są od wieków. Drewno znajduje również i dzisiaj zastosowanie zarówno do budowy ścian budynków, jak też i do konstruowania ich drewnianych przekryć dachowych. Te ostatnie stosowane są najczęściej również i w budynkach murowanych o dachach dwuspadowych[1][2].

W budynkach drewnianych ich ściany wykonywane są z bali zwykle o grubości 8-15 cm. Dolne, najgrubsze bale o przekroju 20x20 do 25x25, zwane podwalinami, układane są na podmurówce kamiennej lub ceglanej, w celu ich odizolowania od wilgotnego podłoża. Cztery najważniejsze kamienie, stanowiące podstawy narożników budowli, noszą nazwę kamieni węgielnych. W celu uzyskania większej trwałości podwaliny wykonuje się ją zazwyczaj z drewna odpornego na warunki atmosferyczne np. dębowego.

Zewnętrzne ściany narożne budynku łączą się tworząc tzw. węgieł. Nazwa ta pochodzi od naroża budynku wykonanego z dwóch krzyżujących się belek drewnianych (bali, bierwion, okrąglaków, połączonych złączem ciesielskim, tzw. łączeniem na zrąb), z których zbudowana jest ściana.

Węgieł z zewnątrz wygląda jak proste połączenie na jaskółczy ogon, jednak w celu uzyskania większej sztywności połączenia, konstrukcja jest bardziej skomplikowana. Polega na zastosowaniu połączenia typu wpust-gniazdo o przekroju trapezowym. W dolnej części bali z jednej strony narożnika wykonuje się gniazda, w górnej wpusty. Bale z drugiej strony obrabiane są odwrotnie, tak że wpusty bali wchodzą w gniazda, tworząc mocno związaną konstrukcję. Bale poza narożnikami były łączone na kołki drewniane o średnicy ok. 40 mm zwane tyblami lub dyblami, które wbijano w otwory wiercone pionowo w sąsiadujących balach. Zapobiegało to naturalnej dla drewna skłonności do skręcania się, czy wyboczenia bali.

Współcześnie konstrukcje drewniane wykonywane są z elementów powstających przez klejenie[3] warstw złożonych z desek. W ten sposób otrzymuje się np. lekkie dźwigary (kratowe, ramowe i łukowe) o stosunkowo dużej rozpiętości[4][5].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Klaus Pracht, Budownictwo drewniane – kształtowanie i konstruowanie, Warszawa, Arkady, 1991
  2. G.E.Sherwood, R.C.Stroh, Budowa szkieletowego domu drewnianego, Warszawa, Murator, 2001
  3. J.Czechowicz, Konstrukcje drewniane klejone, Warszawa, Arkady, 1960
  4. Bogdan Bany, Drewniane konstrukcje klejone o dużych rozpiętościach, Warszawa,BISTYP, 1990
  5. J.Bień, J.Biliszczuk, P.Maliszkiewicz, Mosty z drewna klejonego, Warszawa, Wyd. Komunikacji i Łączności, 1988

Kategoria:Budownictwo Kategoria:Drewno

Na podstawie artykułu: "Wikipedysta:NazwaNr1/Konstrukcje drewniane" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy