Wikipedysta:Pavlitto84/brudnopis


Wikipedysta:Pavlitto84/brudnopis w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Rembeza - major Wojska Polskiego, dowódca batalionu polskiego w czasie bitwy o Kępę Radwankowską. Urodził się 19 czerwca 1908r. we wsi Czerniówka na Podolu. Był synem ukraińskiego chłopa. Z wykształcenia i z zawodu był chemikiem, ukończył Wyższy Instytut Chemiczny w Połtawie (1935r.). W 1942r. jako oficer rezerwy został zmobilizowany do Armii Czerwonej. Po odbyciu wyższego kursu doskonalenia oficerów został skierowany na front. Walczył pod Leningradem, jako dowódca 562 pp, 135 DP. W marcu 1943r. został ranny, co na pewien czas wykluczyło jego udział w działaniach wojennych. W lutym 1944r. został skierowany do Armii Polskiej w ZSRR, w stopniu kapitana. Objął dowództwo 3 Batalionu 2 Pułku Piechoty 1 Dywizji Piechoty im. T. Kościuszki. Został zapamiętany jako zdolny dowódca, człowiek spokojny i opanowany. Dbał o odpoczynek i wyżywienie żołnierzy, czym zyskał sobie popularność wśród nich, pomimo że słabo władał językiem polskim. W lipcu 1944r. otrzymał awans do stopnia majora, brał udział w walkach pod Dęblinem. Dowodził operacją zdobywania dużej wyspy wiślanej, gdzie poległ 26 sierpnia 1944r. (tzw. Bitwa o Kępę Radwankowską). Został pochowany na cmentarzu we wsi Całowanie, w latach późniejszych jego zwłoki zostały ekshumowane i przeniesione na cmentarz wojskowy w Garwolinie. Został też pośmiertnie odznaczony Krzyżem Virtuti Militari V klasy. Wyspa na której zginął- jak wiemy- nosi dziś jego imię (Wyspa Rembezy).

Bibliografia:

J. Rydłowski, "Żołnierze lat wojny i okupacji", Wydawnictwo MON, Warszawa 1971.

Na podstawie artykułu: "Wikipedysta:Pavlitto84/brudnopis" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy