Wikipedysta:Poloniaeus/Staniewscy herbu Starykoń


Wikipedysta:Poloniaeus/Staniewscy herbu Starykoń w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii < Wikipedysta:Poloniaeus Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Herb rodu Staniewskich, Starykoń.

Staniewscy – polską rodzina arystokratyczna pieczętująca się herbem Starykoń.[1] Członkowie rodziny byli dziedzicami części regionu Grodna we współczesnej Białorusi. Członkowie tej rodziny są również dziedzicami części rodzinnego majątku Horodyskich w Samborze, do których prawa zostały odwołane po I wojnie światowej.[2] Rodzina ma powiązania z innymi polskimi rodzinami szlacheckimi i królewskimi, w tym z rodziną Zamojskich. W pochodzeniu rodziny można odkryć rosyjskich lub bułgarskich bojarów. Wiele ważnych dokumentów dotyczących historii rodziny zostały utracone lub zniszczone w czasie obu Wojen Światowych.

Członkowie tej rodziny są założycielami pierwszego na świecie stacjonarnego cyrku w Warszawie, Cyrk Braci Staniewskich. Funkcjonował od 1882 do 1939 roku, kiedy spłonął podczas bombardowania Warszawy podczas II wojny światowej. Po wojnie nie zdecydowano się na jego odbudowę.[3]

Przedstawiciele rodu | edytuj kod

Herb Staniewskich | edytuj kod

Tradycyjnie, Rodzina Staniewskich pieczętuje się herbem Starykoń, który według legend heraldycznych, powstał w XI wieku.[5] Herb został po raz pierwszy wymieniony w piśmie w 1320 roku, gdy dokument potwierdzający szlachetność Grzegorza z Wronińca został podpisany przez wielkiego księcia litewskiego, króla Polski, Władysława II Jagiełły.[5] Istnieje legenda dotycząca genezy herbu:

Było trzech braci herbu Topór – Sędziwój, Nawój i Żegota. Gdy Żegota po długiej podróży powrotnej do domu, okazało się, że Sędziwój i Nawój podzielili między sobą cały majątek swego ojca, wyrzekając się swojego brata. Widząc to, Żegota okazał się jego prawo do narodzin i fortuny przed królem. Monarcha, w celu zrekompensowania mu za doznaną krzywdę, wyróżnił go od jego braci, dając mu nowy herb – biały koń, na którym Żegota opuścił rodzinny dom. Ale aby odnotować, że pochodził z rodziny Toporczyków, topór ze starego herbu został wyniesiony nad hełmem jako klejnot.[6]

Przypisy | edytuj kod

  1. TadeuszT. Gajl TadeuszT., Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku: ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów., L&L, 2007, s. 406-539, ISBN 978-83-60597-10-1 .
  2. Poczet szlachty galicyjskiej i bukowińskiej, PAN Biblioteka Kórnicka, originalnie opublikowne: Lwów, 1857, Kraków: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1988 [zarchiwizowane] .???
  3. BartoszB. Andrejuk BartoszB., Warszawski Madison Square Garden, TVN Warszawa [dostęp 2015-11-29] .
  4. KPEiR, Władze KPEiR, KPEiR.org [dostęp 2014-04-24] .
  5. a b FranciszekF. Piekośinski FranciszekF., O dynastycznym szlachty polskiej pochodzeniu., Kraków 1885, s. 15-16 .{{Cytuj}} Nieprawidłowe pola: "isbn".
  6. BartoszB. Paprocki BartoszB., Herbarz rycerstwa polskiego przez Bartosza Paprockiego zebrane i wydane r. p. 1584. KazimierzK. Turowski, Kraków 1858, s. 105 .

Kategoria:Szlachta

Na podstawie artykułu: "Wikipedysta:Poloniaeus/Staniewscy herbu Starykoń" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy