Wikipedysta:Robert Inflanty/brudnopis


Wikipedysta:Robert Inflanty/brudnopis w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Makońkalns (łot.Mākoņkalns, Padebešu kalns, łatg. Muokuļkolns. niem Volkenberg)- wzgórze we wschodniej części Łotwy, w powietie Rzeżyckim regionu Łatgalskiego. Jedno z najczęściej odwiedzanych miejsc Łatgalii. Wzgórze położone na wyżynie Łatgalskiej w środkowej części regionu w odliegłości 2,1 km na południowy wschód od jeziora Raźno. Trzecie co do wysokości wzgórze Łatgalii i czwarte na Łotwie. Goruje nad calą okolicą i oferuje wspaniałe widoki na jezioro Raźno.

Wysokość nad poziomem morza: 247,9 m.

Wysokość od stóp wzgorza: 50 m.


Spis treści

Zamek Wolkenberg | edytuj kod

Na szczicie wzgóża Makońkalns znajdują się zwaliska zamku Zakonu inflanckiego, pierwszego zbudowanego na terenie dzisieszej Łatgalii. Dokładna data powstania zamku nie jest znana. Większość badaczy uważa, że nie mógł być zalożony wcześniej niż w 1263 roku, opierając się na wzmiankie rossyjskiego historyka XIX wieku L. Arbuzowa.[1]Według dokumentu, datowanego 27 sierpnia 1271 roku, z jedenastoma przewieszonymi pieczęciami i ich opisem wykonanym i dołączonym do oryginału w 1399 roku biskupem szlezwickim Janem, wiadomo o istnieniu komturii Wolkenbergskiej.

Fragment opisu z 1399 roka: ...In cuius sigilli circumferencia hec litere legebantur: S. Commendatoris in Wolkenborch.

Napis na pieczęci z 1271 roka: †S. COMENDATORI WOLKĒBG.

Póżdniej 1277 roku komturia została przeniesiona do Dyneburga.[2] Nie wiadomo kiedy zamek przeszedł do rąk prywatnych. Według rewizij inflanckich z końca XVI wieku, wiadomo że Wolkenberg w 1583 roku należał do Magdaleny de Valckersham, która znajdowała się w związku małżeńskim z rycerzem Bernardem de Tursem i miała syna Jana, który w roku 1598 odziedziczył zamek z należącymi jemu posiadłościami. [3]

Bibliografia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. L. Arbuzow, Die im deutschen Orden vertretene Geschlechter, Mitawa 1900.
  2. P.von Goetze. Albert Suerbeer Erzbischoff von Preussen, Livland und Ehstland, geschichtliche Darstellung, Buchhandlung von W.Gräff. St. Petersburg 1854. str 223.
  3. Rewizya Inflancka 1599 R. Capitaneatus Rositensis: Nobilis Joannes de Tursom produxit Privilegium pergameneum Sigismundi III, qui restituit bona sua haereditaria Wolkimborg, Dustichal, Zibendorff cum Arce tempore belli moschovitici adempta itd.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Linki obcojęzyczne:

Kategoria:Łatgalia

Na podstawie artykułu: "Wikipedysta:Robert Inflanty/brudnopis" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy