Wikipedysta:San10ro/brudnopis


Wikipedysta:San10ro/brudnopis w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

System licytacyjny – zbiór reguł dotyczących znaczenia odzywek w licytacji brydżowej pozwalający na przekazanie partnerowi informacji o układzie i sile honorowej swojej karty oraz na uzyskanie takich samych informacji o karcie partnera.

Każda para graczy ustala swój własny system licytacyjny lub używa systemu ogólnie znanego. Celem stosowania systemów licytacyjnych jest zapewnienie sobie możliwości wylicytowania optymalnego kontraktu przy dowolnym rozkładzie kart na obu rękach partnerów. Informacje o stosowanym systemie nie mogą być zatajane przed kontrpartnerami. Przeciwnicy mogą pytać o znaczenie poszczególnych odzywek, kiedy nadejdzie ich pora licytacji. Partner zgłaszającego odzywkę wywołującą zainteresowanie przeciwnika musi udzielić szczegółowych wyjaśnień odnośnie jej znaczenia. W brydżu sportowym, na turniejach wyższej rangi, gracze mają obowiązek posiadania karty konwencyjnej zawierającej krótki opis systemu licytacyjnego, którą trzeba udostępniać przeciwnikom.

Podstawą każego systemu licytacyjnego jest przyjęty sposób wartościowania siły posiadanej karty, a szczególności siły honorowej i siły rozkładowej. Obecnie w tym celu powszechnie używa się systemów punktowych określających siłę w punktach honorowych (PH) i w punktach rozkładowych (PR). Pomocniczo stosowane są obliczenia lew honorowych (LH), lew wygrywających (LW) i lew przegrywających (LP). System licytacyjny definiuje znaczenia poszczególnych odzywek przypisując każdej z nich odpowiednią ilość PH i odpowiednie minimum posiadanych kart w kolorze odzywki, co umożliwia znalezienie właściwego koloru atutowego i ustalenie wysokości gry na podstawie bilansu.

System licytacyjny określa zwykle znaczenie otwarć, czyli odzywek dawanych przez gracza otwierającego licytację oraz znaczenie odzywek zgłaszanych przez jego partnera, czyli znaczenie odpowiedzi na otwarcie, a następnie określa także znaczenie kolejnych odzywek otwierającego i odpowiadającego dawanych w drugim okrążeniu licytacji. Na podstawie w ten sposób uzyskanych informacji często można już ustalić optymalny kontrakt stosując bilans. W niektórych sekwencjach licytacyjnych może być wymagane określenie znaczenia odzywek dawanych w trzecim lub w dalszych okrążeniach licytacji. Na tej samej zasadzie system określa także znaczenia odzywek strony broniącej, czyli odzywek stosowanych w sytuacji, gdy licytację otworzyli przeciwnicy.

Systemy licytacyjne dzieli się najczęściej na systemy naturalne i systemy sztuczne. Przy czym, podział ten podyktowany jest zastosowanym w danym systemie schematem otwarć, a nie faktyczną ilością odzywek konwencyjnych używanych w systemie.

Systemy naturalne | edytuj kod

Za systemy naturalne uważa się systemy, które używają tradycyjnego schematu otwarć przyjętego przez Culbertsona w jego systemie licytacyjnym opublikowanym poraz pierwszy już w 1927 roku. Schemat ten wygląda następująco:

Otwarcie 1 w kolor jest zwykłym otwarciem — oznacza posiadanie 12-20/24 PH i co najmniej 4-kartowego koloru. Obecnie często przyjmuje się, że otwarcie 1 w kolor starszy (1♥ lub 1♠) oznacza posiadanie koloru co najmniej 5-kartowego, a otwarcie 1 w kolor młodszy (1♣ lub 1♦) może być dane nawet z kolorem 3-kartowym (przy braku 5-kartowego koloru starszego). Otwarcie 1BA — oznacza posiadanie 16-18 PH i rozkładu kolorów 4-3-3-3, 4-4-3-2 lub 5-3-3-2 (kolor 5-kartowy zwykle jest w ♣ lub w ♦). Obecnie dla tego otwarcia przyjmowany jest limit 15-17 PH. Otwarcie 2 w kolor jest bardzo silnym otwarciem — oznacza posiadanie co najmniej 21/25 PH i silnego co najmniej 5-kartowego koloru. Otwarcie to początkowo było forsujące do dogranej. W póżniejszym czasie wymagania co do siły honorowej zostały trochę obniżone i otwarcie stało się forsujące przez jedno okrążenie. Otwarcie 2BA — oznacza posiadanie 22-24 PH i rozkładu kolorów 4-3-3-3, 4-4-3-2 lub 5-3-3-2. Otwarcia 3, 4 lub 5 w kolor są otwarciami zaporowymi — oznaczają posiadanie małej siły w honorach (do 10/12 PH) i długiego co najmniej 6-, 7- lub 8-kartowego koloru. Zadaniem takiego otwarcia jest utrudnienie licytacji przeciwnikom. Wysokość otwarcia wyznaczana jest przez Prawo Dwóch i Trzech. Otwarcie 3BA — oznacza posiadanie 25-27 PH i rozkładu kolorów 4-3-3-3, 4-4-3-2 lub 5-3-3-2. 

Za systemy całkowicie naturalne uważa się przede wszystkim system Culbertsona, a także system Gorena (który był uproszczoną wersją systemu Culbertsona stworzoną w 1944 roku w celu rozpowszechnienia tej metody licytacji).

Do systemów naturalnych zaliczane są także systemy Dwutreflowe, czyli systemy, w których wszystkie otwarcia 2 w kolor zostały zastąpione jednym sztucznym otwarciem 2 trefl (2♣). Zwolnione w ten sposób otwarcia 2 karo (2♦), 2 kier (2♥) i 2 pik (2♠) wykorzystywane są w tych systemach, albo jako silny wariant otwarcia 1 w kolor, albo jako słabe odzywki blokujące wzorem otwarć na poziomie trzech. Do tej grupy systemów zalicza się takie systemy jak Acol, Canapé, System Barona, System Staymana, Standard American, SAYC, SEF, Aces Scientific, Nasz System i wiele innych.

Systemy naturalne niejako z definicji używają odzywek naturalnych i stosują się do zasad licytacji naturalnej, ale obecnie często korzystają także z odzywek sztucznych włączając różne konwencje licytacyjne do systemu. Dobrym przykładm będzie tu system SAYC, który w swojej pełnej wersji jest mocno nasycony konwencjami.

Systemy sztuczne | edytuj kod

Systemy zaliczane do sztucznych naruszają opisany wyżej „naturalny” schemat otwarć wprowadzając do tego schematu odzywki sztuczne. Powodem takiego podejścia jest chęć zwiększenia precyzji systemu lub wygody jego użytkowania. Głównymi zarzutami kierowanymi pod adresem systemów naturalnych jest duża rozpiętość siły honorowej otwarć 1 w kolor oraz otwieranie licytacji kolorami 4-kartowymi. Korygowanie tych niedogodności zaowocowało powstaniem dwóch głównych nurtów zmian, czyli powstaniem systemów Silnego Trefla oraz systemów Wieloznacznego Trefla. Nazwy nawiązują do otwarcia 1 trefl, któremu najczęściej nadawano sztuczne znaczenie, jako że jest to najniższa odzywka w licytacji, co zapewnia największą przestrzeń licytacyjną na wyjaśnienie jej znaczenia.

Systemy Silnego Trefla wszystkie silne ręce, czyli w zależności od systemu ręce o sile od 16/19 PH wzwyż, grupują w konwencyjnym otwarciu 1 trefl. W ten sposób górny limit pozostałych otwarć ograniczony jest do 15/18 PH, a to powoduje, że informacja o posiadanej sile przekazywana w dalszych okrążeniach licytacji jest dokładniejsza. Oczywiście niektóre systemy Silnego Trefla próbują także rozwiązać problem otwarania kolorami 4-kartowymi. Do tej kategorii systemów zalicza się takie systemy jak Neapolitański Trefl, Blue Team Club, Aces Club, Precision Club, MOSCITO, Diamond Spade i inne.

Systemy Wieloznacznego Trefla grupują w otwarciu 1 trefl wszelkie ręce, które nie zawierają kolorów 5-kartowych, a zwłasza te, które z powodu swojej siły nie mogą być licytowane poprzez otwarcia 1BA lub 2BA. Przykładowo będą to ręce o sile 12-15 PH, czyli „słabe” BA i ręce o sile 19-21 PH, czyli „silne” BA. W ten sposób pozostałe otwarcia mogą wskazywać na posiadanie koloru co najmniej 5-kartowego. W otwarciu 1 trefl mieści się najczęściej także naturalne znaczenie tego otwarcia, czyli ręka oparta na 5-kartowym kolorze treflowym. Wieloznaczność otwarcia 1 trefl ma odzwierciedlenie w nazwie tej kategorii systemów. Czasami w tych systemach podejmowane są także próby rozwiązania problemu dużej rozpiętości siły honorowej normalnego otwarcia. Do tej kategorii systemów zalicza się takie systemy jak Wiedeński Trefl, Rzymski Trefl, Arno, Arctic Club, Polski Trefl, Wspólny Język i inne.

Wprowadzenie do schematu otwarć sztucznej odzywki otwierającej często pociąga za sobą konieczność wprowadzenia sztucznych odpowiedzi. Ponadto, istnieje wiele sztucznych odzywek używanych przez te systemy w środkowej fazie licytacji, ale większość odzywek w systemach klasyfikowanych jako sztuczne jest nadal naturalna i opiera się na zasadach licytacji naturalnej.

Całkiem osobną kategorią sztucznych systemów są Systemy Słabych Otwarć. Prezentują one zupełnie inne podejście do licytacji. Odzywki otwierające na poziomie jednego i dwóch są przeznaczone zwykle na otwarcia z rękami o sile 8-12 PH, czyli z rękami, które statystycznie najczęściej przydzielane są graczom w rozdaniu. Znaczenia rozkładowe tych odzywek zależą od systemu i są bardzo różne. Ręce o sile 13+ PH sygnalizowane są najczęściej przez sztuczną zapowiedż pas, a ręce o sile 0-7 PH poprzez otwarcie 1 karo. Przy odpowiedziach i w środkowej fazie licytacji często używane są relaye. Systemy te klasyfikowane są jako wysoce sztuczne i można ich używać jedynie na zawodach wysokiej rangi po uprzednim przekazaniu przeciwnikom szczegółowego opisu systemu. Do tej kategorii zalicza się takie systemy jak Beta, Delta, Lambda, Bez Nazwy, Regres i inne.

Kategoria:Brydż Systemy licytacyjne

Na podstawie artykułu: "Wikipedysta:San10ro/brudnopis" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy