Wikipedystka:Maria Weronika Kmoch/brudnopis5


Wikipedystka:Maria Weronika Kmoch/brudnopis5 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii < Wikipedystka:Maria Weronika Kmoch Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pijalnie Czekolady Wedel – sieć sklepów Lotte Wedel Sp. z o.o. proponująca wyroby czekoladowe i cukiernicze. Współcześnie w Polsce jest ich 30 (stan na 2021), funkcjonują jako pijalnie (obsługa na miejscu) i sklepy zarówno własne, jak i franczyzowe[1].

Spis treści

Historia | edytuj kod

W 1851 działający dotychczas w spółpce Karol Wedel usamodzielnił się i w kamienicy przy ul. Miodowej 12 (na rogu ul. Kapitulnej, vis-à-vis kościoła kapucynów) w Warszawie otworzył własny sklep, a przy nim parową fabrykę czekolady. Produkował karmelki, ciasta i figurki cukrowe, czekoladę twardą oraz czekoladę do picia (już w 1851 serwowano jej 400–500 filiżanek dziennie). W cukierni podawano również herbatę, kakao, poncz, likier, syrop słodowy i inne napoje oraz słodycze[2].

Ze względu na wzrost popytu w 1865 zakład planowano rozbudować. Dlatego Emil Wedel, syn Karola, przeniósł przedsiębiorstwo na ul. Szpitalną 4/6/8. W 1879 uruchomiono tam fabrykę czekolady[3]. W 1894 w narożniku ulic Szpitalnej i Hortensji (obecnie Górskiego) otwarto "staroświecki sklep" – sklep fabryczny, przy którym powstała pijalnia czekolady[4] (istnieje tam również współcześnie[1]). Sklep ulokowano w trzypiętrowej kamienicy będącej własnością Wedlów[5].

W okresie międzywojennym "Staroświecki sklep" Wedla w Warszawie był uważany za miejsce wyjątkowe. W 1937, kiedy Jan Wedel planował odnowić i unowocześnić sklep, zaprotestowali pisarze i dziennikarze m.in. z wpływowych wtedy "Wiadomości Literackich". W sprawie wypowiadali się m.in. M. Kuncewiczowa, K.W. Zawodziński i A. Sobański. Pisano listy otwarte, zwracano uwagę na ogromną wartość historyczną architektury sklepu, wnętrza z elementami art-nouveau oraz charakterystyczną atmosferę panującą w sklepie. Apel poparły rzesze warszawiaków. W rezultacie Jan Wedel nie przebudował sklepu. Listy publikowane w "Wiadomościach Literackich" zainspirowały firmę do ogłoszenia konkursu na najładniejsze wspomnienie związane ze staroświeckim sklepem E.Wedla w Warszawie[6][7][8][9]. W konkursie zwyciężył Jarosław Iwaszkiewicz, a przedmowę napisał Julian Tuwim[10]. W 1938 ukazał się tom opowiadań Staroświecki sklep[11][12].  

Od 2004 zaczęły powstawać, wzorowane na tradycji "Staroświeckiego Sklepu", pijalnie czekolady E. Wedel. W Pracowni Czekolady przy ul. Szpitalnej 8 w Warszawie, powstałej w 2016 w zabytkowej kamienicy Emila Wedla, organizowane są warsztaty z przygotowania deserów i pralin, warsztaty dla dzieci, okolicznościowe dekorowanie wyrobów czekoladowych (np. wielkanocnych mazurków i pisanek itp.). W okresie przedświątecznym dostępne są produkty okolicznościowe, np. ozdoby choinkowe z czekolady (to kontynuacja przedwojennej tradycji)[13]. Funkcjonuje tu Pracownia Ręcznej Produkcji Rarytasów (zespół cukierników pracujących pod okiem Maestro Czekolady). W pracowni powstają m.in. rzeźby (czekoladowe psy, replika Stadionu Narodowego, suknie znanych projektantów mody itp.[14]), czekoladowa biżuteria itp. Przestrzeń pijalni jest udostępniana na spotkania biznesowe. Działa też Klub Miłośników Czekolady[1].

W 2020 uruchomiono oficjalny sklep internetowy Pijalni Czekolady E.Wedel. Można w nim zakupić produkty z dostępne wcześniej wyłącznie w Pijalniach oraz standardowy asortyment marki E.Wedel[15]

Produkty | edytuj kod

Pijalnie oferują menu sezonowe, śniadania i lunche, zestawy czekolad pijalnych, gorące i zimne napoje, czekoladę do picia, desery i słodkie dania. Jest dostępne menu dla dzieci[1].

W sklepie pijalni można kupić m.in. ptasie mleczko, Torcik Wedlowski (z możliwością personalizacji), figurki czekoladowe, praliny i trufle, czekolady pitne, owoce i orzechy w czekoladzie i wszystkie inne produkty oferowane przez spółkę, jak również karty prezentowe, kosze i zestawy prezentowe[15].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Pijalnie Czekolady, wedelpijalnie.pl [dostęp 2020-10-31] .
  2. MieczysławM. Kozłowski MieczysławM., Dzieje firmy E.Wedel, Warszawa 1993, s. 13 .
  3. OlgierdO. Budrewicz OlgierdO., Opowieść pachnąca czekoladą, Kraków: Padjas, 2004, s. 34, ISBN 83-905938-8-2, OCLC 69640325 [dostęp 2021-05-26] .
  4. WojciechW. Herbaczyński WojciechW., W dawnych cukierniach i kawiarniach warszawskich, wyd. 1, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1983, s. 235, ISBN 83-06-00789-1, OCLC 12013617 [dostęp 2021-05-28] .
  5. Nowa budowla, „Kurjer Warszawski”, 74 (343), 1894, s. 2 .
  6. AntoniA. Sobański AntoniA., O zachowanie sklepu E. Wedla, „Wiadomości Literackie”, 14 (17 (703)), 1937, s. 6 [dostęp 2021-05-28] .
  7. Karol WiktorK.W. Wodziński Karol WiktorK.W., O zachowanie oblicza Warszawy, „Wiadomości Literackie”, 14 (18 (704)), 1937, s. 8 .
  8. MarjaM. Kuncewiczowa MarjaM., W obronie tradycji, „Wiadomości Literackie”, 14 (19 (705)), 1937, s. 8 .
  9. Konkurs na wspomnienie, „Wiadomości Literackie”, 14 (26 (712)), 1937, s. 1 .
  10. PawełP. Dunin-Wąsowicz PawełP., Praski przewodnik literacki, Warszawa 2018, s. 82, ISBN 978-83-951050-2-9, OCLC 1135325029 [dostęp 2021-05-30] .
  11. J.J. Iwaszkiewicz J.J. i inni, Staroświecki Sklep. Książka o firmie Wedla, Warszawa 1938, stron 238 .
  12. Literatura i czekoladki, „Kurjer Poznański”, 33 (352), 1938, s. 9 .
  13. MieczysławM. Kozłowski MieczysławM., Dzieje firmy E.Wedel, Warszawa 1993, s. 35 .
  14. MarcinM. Walków MarcinM., 500 tabliczek czekolady na minutę. Tak działa fabryka Wedla w Warszawie, Business Insider, 25 maja 2019 [dostęp 2021-05-30] .
  15. a b Strona główna, Pijalnie Czekolady E.Wedel Sklep [dostęp 2021-05-28]  (pol.).

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Wikipedystka:Maria Weronika Kmoch/brudnopis5" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy