Wiktor Karczewski


Wiktor Karczewski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wiktor Adam Karczewski (ur. 17 listopada 1895 w Chełmcach, zm. 6 października 1923 w Zatoce Puckiej) – kapitan obserwator Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w rodzinie Adama i Salomei z Zielińskich[1]. Ukończył szkołę rolniczą w Szamotułach. 16 czerwca 1915 został powołany do służby w armii niemieckiej i przydzielony do 2 batalionu saperów w Szczecinie. W listopadzie tego roku, po przeszkoleniu, został wysłany na front zachodni, do 248. kompanii saperów. Na przełomie 1917 i 1918 został przydzielony do lotnictwa niemieckiego, gdzie do końca działań wojennych przechodził szkolenia w Hable, Toruniu i Asch jako obserwator lotniczy [2].

Po zakończeniu działań wojennych powrócił do Polski w końcu 1918. 5 stycznia 1919 przyjęty został do Armii Wielkopolskiej. Po miesięcznej służbie w piechocie został przeniesiony do lotnictwa i 17 lutego przydzielony do 1 eskadry wielkopolskiej. W marcu wyruszył na front w okolice Przemyśla. 10 maja, w załodze z plut. pil. Kazimierzem Burzyńskim, zbombardował dworzec kolejowy Szczerzec oraz wykonał 12 zdjęć ukraińskich okopów[3].

19 września, w załodze z por. pil. Teofilem Krzywikiem, zbombardował dworzec w Żłobinie. Na skutek ich ataku udało się zablokować linie kolejowe w tym rejonie[4]. 27 września 1919, również w załodze z por. pil. Teofilem Krzywikiem, został zestrzelony i zmuszony do lądowania na terenie opanowanym przez Rosjan. Po wymontowaniu karabinu, ostrzeliwując się nim dociera do polskich pozycji. Po zorganizowaniu patrolu wyruszył w celu odzyskania samolotu, niestety samolot był zniszczony. Patrol wymontował tylko silnik i zbiornik paliwa. Odzyskane części udało się przetransportować na stroną polską[5]. 15 grudnia po raz drugi zmuszony był do lądowania na terytorium wroga. Udało mu się uciec i ponownie przedrzeć do polskich pozycji. Kosztowało go to odmrożenie i amputację palców u nóg. Za odwagę i nieustępliwość w walce z bolszewikami został odznaczony Krzyżem Srebrnym Virtuti Militari[2].

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 69. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych[6]. 1 września 1922 przeniesiony został z 1 do 3 pułku lotniczego w Poznaniu z równoczesnym przydziałem do Oficerskiej Szkoły Obserwatorów Lotniczych w Toruniu w charakterze wykładowcy[7][a]. W 1923 pełnił służbę w Morskim dywizjonie lotniczym w Pucku[b]. 6 października 1923 podczas lotu nad Zatoką Pucką kadłub jednego z testowanych samolotów Macchi M.9 przełamał się na pół i spadł do morza. W wyniku tej katastrofy zginęła załoga samolotu: kpt. obs. Wiktor Karczewski i por. pil. Ludwik Patalas[8].

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Za swą służbę został odznaczony[9]:

Uwagi | edytuj kod

  1. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 28 z 19.08.1922 r.Ku Czci (...) s. 330 podają, że na stanowisko wykładowcy w OSOL wyznaczony został 14 czerwca 1922 r.
  2. Andrzej Morgała, Samoloty (...) s. 20 stwierdził, że kpt. obs. Karczewski przybył do Pucka w październiku 1923 jako zastępca komendanta Oficerskiej Szkoły Obserwatorów Lotniczych w celu przeprowadzenia lotów doświadczalnych w ramach koncepcji wykorzystania Zatoki Puckiej jako morskiego poligonu lotniczego oraz zorganizowania w Pucku szkoły obserwatorów lotniczych i szkoły strzelania i bombardowania.

Przypisy | edytuj kod

  1. Polak (red.) 1991 ↓, s. 62.
  2. a b Zieliński, Wójcik 2005 ↓, s. 184.
  3. Niestrawski t. II 2017 ↓, s. 41.
  4. Niestrawski t. II 2017 ↓, s. 95.
  5. Niestrawski t. II 2017 ↓, s. 96.
  6. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 246.
  7. Grochowska, Kos-Dąbrowska 2010 ↓, s. 57.
  8. Popiel 1987 ↓, s. 85.
  9. Niestrawski t. I 2017 ↓, s. 243, 244, 249.
  10. Polak (red.) 1991 ↓, s. 63.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 11 listopada 1928 roku, s. 437.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Wiktor Karczewski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy