Wiktor Majgurow


Wiktor Majgurow w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wiktor Wiktorowicz Majgurow (ros. Виктор Викторович Майгуров, ur. 7 lutego 1969 w Swierdłowsku) – rosyjski biathlonista reprezentujący też Białoruś i ZSRR, dwukrotny medalista olimpijski i wielokrotny medalista mistrzostw świata.

Spis treści

Kariera | edytuj kod

Pierwszy sukces w karierze osiągnął w 1988 roku, kiedy jako reprezentant ZSRR na mistrzostwach świata juniorów w Chamonix zdobył brązowy medal w sztafecie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Voss zwyciężył w biegu indywidualnym i sztafecie, a w sprincie był trzeci.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 19 stycznia 1989 roku w Borowcu, gdzie w biegu indywidualnym został zdyskwalifikowany. Pierwsze punkty zdobył dwa dni później w tej samej miejscowości, zajmując 23. miejsce w sprincie. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 18 grudnia 1993 roku w Pokljuce, wygrywając rywalizację w sprincie. W zawodach tych wyprzedził Niemca Svena Fischera i kolejnego reprezentanta Białorusi, Aleksandra Popowa. W kolejnych startach 21 razy stawał na podium, odnosząc przy tym jeszcze siedem zwycięstw: 18 marca 1995 roku w Lillehammer, 12 grudnia 1996 roku w Oslo i 18 stycznia 1997 roku w Anterselvie triumfował w sprincie, 14 grudnia 1996 roku w Oslo, 2 lutego 1997 roku w Osrblie i 6 stycznia 2001 roku w Oberhofie wygrywał bieg pościgowy, a 14 marca 1996 roku w Hochfilzen był najlepszy w biegu indywidualnym. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1995/1996, kiedy zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, plasując się między Władimirem Draczowem i Svenem Fischerem. W sezonie 1996/1997 był trzeci, za Fischerem i Ole Einarem Bjørndalenem z Norwegii, trzecie miejsce zajmując też w klasyfikacjach sprintu i biegu pościgowego. Ponadto w sezonie 2001/2002 zdobył Małą Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji biegu masowego.

Najwięcej medali wywalczył na mistrzostwach świata w Ruhpolding w 1996 roku. Najpierw wspólnie z Władimirem Draczowem, Pawłem Muslimowem i Siergiejem Rożkowem zajął drugie miejsce w biegu drużynowym. Trzy dni później zdobył srebrny medal w sprincie, rozdzielając Draczowa i Włocha René Cattarinussiego. Ponadto razem z Draczowem, Siergiejem Tarasowem i Aleksiejem Kobielewem zwyciężył w sztafecie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Osrblie był dwunasty w sprincie. W biegu pościgowym po bezbłędnym strzelaniu zdołał wyprzedzić wszystkich rywali i zdobyć złoty medal. Był to debiut tej konkurencji w programie mistrzostw świata, Majgurow został tym samym pierwszym w historii mistrzem świata w biegu pościgowym. W 1998 roku reprezentacja Rosji w składzie: Draczow, Kobielew, Rożkow i Majgurow zajęła trzecie miejsce w biegu drużynowym. Ponadto zdobył też trzy kolejne medale w sztafecie: złoty na mistrzostwach świata w Oslo/Lahti w 2000 roku (skład: Majgurow, Rożkow, Draczow i Pawieł Rostowcew) oraz srebrne podczas mistrzostw świata w Kontiolahti w 1999 roku (Majgurow, Rożkow, Draczow i Rostowcew) i mistrzostw świata w Kontiolahti w 1999 roku (Majgurow, Rożkow, Rostowcew i Siergiej Czepikow).

Startował w barwach Białorusi podczas igrzysk olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku. Zajął tam 23. miejsce w biegu indywidualnym, 37. miejsce w sprincie i czwarte w sztafecie. Podczas rozgrywanych cztery lata później igrzysk w Nagano, już jako Rosjanin, zdobył razem z Muslimowem, Draczowem i Tarasowem brązowy medal w sztafecie. Wystartował tam także w sprincie, w którym był czwarty, przegrywając walkę o podium z Ville Räikkönenem z Finlandii o 14,3 sekundy. Brał również udział w igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City w 2002 roku, zdobywając brązowy medal w biegu indywidualnym. W zawodach tych wyprzedzili go tylko Ole Einar Bjørndalen i Niemiec Frank Luck. Był tam ponadto siódmy w sprincie i biegu pościgowym oraz czwarty w sztafecie.

W 2003 roku zakończył karierę. Jeszcze w tym samym roku został wybrany zastępcą gubernatora Chanty-Mansyjskiego Okręgu Autonomicznego. W latach 2008-2011 był przewodniczącym komitetu kultury fizycznej i sportu w tym okręgu. Był też prezydentem miejscowej federacji biathlonowej, a w 2010 roku został delegatem technicznym IBU.

Osiągnięcia | edytuj kod

Igrzyska olimpijskie | edytuj kod

Mistrzostwa świata | edytuj kod

Puchar Świata | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Miejsca na podium w zawodach chronologicznie | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Wiktor Majgurow" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy