Wiktoria Śliwowska


Wiktoria Śliwowska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wiktoria Śliwowska, z domu Łaska (ur. 26 czerwca 1931 w Warszawie) – polska historyczka, profesor nauk humanistycznych, pracownik Instytutu Historii PAN, badaczka historii Rosji i losu polskich zesłańców na Syberii.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodziła się w rodzinie żydowskiej jako córka Józefa Lewina-Łaskiego (znanego po II wojnie światowej jako Wacław Zawadzki) i Sary z domu Fryszman. W czasie II wojny światowej uratowana z getta warszawskiego, w którym zginęła jej matka.

W latach 1949-1953 studiowała w Państwowym Instytucie Pedagogicznym im. Aleksandra Hercena w Leningradzie, gdzie poznała swojego przyszłego męża René Śliwowskiego. W 1953 r. rozpoczęła pracę w Instytucie Historii PAN, gdzie w 1960 r. obroniła pracę doktorską, a w 1971 r. habilitowała się. W 1994 r. otrzymała tytuł profesora nauk humanistycznych.

Jest autorką i edytorką wielu prac poświęconych historii Rosji, w tym epoce Mikołaja I oraz historii polskich zesłańców w Rosji. Razem z mężem publikowała książki o literaturze rosyjskiej. Należała także do zespołu, który pod kierunkiem Stefana Kieniewicza przygotował do druku wielotomową edycję dokumentów związanych z powstaniem styczniowym. W 2008 opublikowała wraz z mężem wspomnienia Rosja - nasza miłość.

W 2003 została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 1999 r. i 2005 r. 2019 r. otrzymała nagrodę Klio, w 2000 r. nagrodę specjalną Przeglądu Wschodniego, w 2001 r. została wyróżniona tytułem doktora honoris causa Rosyjskiej Akademii Nauk, a w 2019 r. takim samym wyróżnieniem Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach[1].

Publikacje | edytuj kod

  • Sprawa Pietraszewców (1964)
  • Mikołaj I i jego czasy: 1825-1855 (1965)
  • W kręgu poprzedników Hercena (1971}
  • Aleksander Hercen (1973) - z R. Śliwowskim
  • Andrzej Płatonow (1983) - z R. Śliwowskim
  • Tryptyk kazachstański : wspomnienia z zesłania - Marian Papiński, rodzina Małachowskich, Lesława Domańska (1992) - opracowanie wspólnie z Małgorzatą Giżejewską i Januszem Ankudowiczem
  • Dzieci holokaustu mówią (1993) - opracowanie świadectw dzieci, które przeżyły Holocaust
  • Czarny rok... czarne lata... (1993) - opracowanie świadectw dzieci, które przeżyły Holocaust
  • Walerian Staniszewski Pamiętniki więźnia stanu i zesłańca (1994) (opracowanie) - z Adamem Gołkowskim
  • Walenty Woronowicz Przypadki XX wieku: 20 lat na Wyspach Sołowieckich i Kołymie: 1935-1955 (1994) - opracowanie
  • Zesłańcy polscy w Imperium Rosyjskim w pierwszej połowie XIX wieku: słownik (1998)
  • Syberia w życiu i pamięci Gieysztorów - zesłańców postyczniowych: Wilno-Sybir-Wiatka-Warszawa (2000)
  • Ucieczki z Sybiru Wydawnictwo Iskry 2005, ​ISBN 83-207-1787-6
  • Pan Puchatek: rzecz o Wacławie Józefie Zawadzkim (2006) - opracowanie tomu poświęconego ojcu
  • Rosja - nasza miłość (2008) - z R. Śliwowskim, Wydawnictwo Iskry 2008, ​ISBN 978-83-244-0055-3
  • Julian Sabiński Dziennik syberyjski (2009) - opracowanie z R. Śliwowskim
  • René Śliwowski Rusycystyczne peregrynacje (2010) - opracowanie

Przypisy | edytuj kod

  1. Prof. Wiktoria Śliwowska doktorem h.c. Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, Nauka w Polsce, 26 kwietnia 2019 [dostęp 2019-04-29]  (pol.).

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Wiktoria Śliwowska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy