Wiktoria Bernadotte


Wiktoria Bernadotte w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wiktoria z dynastii Bernadotte (ur. 14 lipca 1977 w Solnie) – następczyni tronu Szwecji, księżna Västergötlandu[1].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Rodzice | edytuj kod

Najstarsze dziecko króla Szwecji Karola XVI Gustawa i królowej Sylwii. Dziedziczką tronu jest dzięki ustawie z 1979[2], która pozbawiła jej brata następstwa tronu, wprowadzając retroaktywnie wbrew opinii wielu Szwedów (w tym jej ojca i wbrew wielowiekowej tradycji), zasadę primogenitury niezależnie od płci. W przypadku objęcia tronu Wiktoria będzie trzecią od 300 lat kobietą, władczynią Szwecji po Krystynie i Ulryce Eleonorze. Ma brata – księcia Karola Filipa (ur. 1979) i siostrę – księżniczkę Magdalenę (ur. 1982).

Została ochrzczona jako Victoria Ingrid Alice Désirée w kaplicy Pałacu Królewskiego 27 września 1977. Jej rodzicami chrzestnymi byli: król Norwegii Harald V, Ralf Sommerlath, królowa Holandii Beatrycze, księżniczka Dezyderia Bernadotte[3].

Edukacja | edytuj kod

Uczęszczała do gimnazjum Enskilda, które ukończyła w 1996. Następnie przez rok studiowała na Université catholique de l’Ouest w Angers we Francji. W 1997 odbywała praktyki w parlamencie szwedzkim – Riksdagu. W latach 1998–2000 przebywała w USA, gdzie studiowała na Uniwersytecie Yale’a. W maju 1999 roku odbyła praktykę w ambasadzie szwedzkiej w Waszyngtonie, zaś w 2002 w siedzibie ONZ w Nowym Yorku.

Od września 2006 do czerwca 2007 brała udział w programie Ministerstwa Spraw Zagranicznych Szwecji dla przyszłych dyplomatów. Program ten miał na celu zapoznanie młodych ludzi z zasadami panującymi w ministerstwie, jak również ze strategią polityki zagranicznej Szwecji, bezpieczeństwem zewnętrznym oraz kontaktami międzynarodowymi.

Obowiązki | edytuj kod

Jako następczyni tronu bierze czynny udział w życiu kraju jako reprezentantka rodziny królewskiej. Jej pierwszym publicznym wystąpieniem było przemówienie w parlamencie 14 lipca 1995 roku z okazji osiągnięcia pełnoletniości. Od tego czasu, odbywa wiele zagranicznych podróży. Odwiedziła już m.in.: Egipt, Chiny, Brazylię, Australię, Turcję, Japonię, Luksemburg, Hiszpanię, Norwegię, Belgię, Danię, Holandię, Włochy. Od 1997 roku prowadzi fundację swojego imienia[4].

Życie prywatne | edytuj kod

Księżniczka Wiktoria dba o swoją prywatność. Do mediów przedostały się jedynie wiadomości o dwóch jej związkach. Jej pierwszym poważnym chłopakiem był Daniel Collert, kolega ze szkoły. Związek ten narodził się w latach 90. kiedy księżniczka wyjechała do USA w 1998 na studia, Daniel przeprowadził się do Atlanty. We wrześniu 2000 informacja o związku księżniczki przedostała się do prasy w trakcie jej wywiadu na Expo 2000, a następnie została potwierdzona przez rzeczniczkę dworu. Para rozstała się w 2001 roku[5].

Oficjalną rezydencją księżniczki Wiktorii jest pałac Haga.

Małżeństwo | edytuj kod

Księżniczka Wiktoria z mężem w dniu ślubu

W maju 2002 media w Szwecji podały, że księżniczka ma nowego chłopaka, którym jest jej osobisty trener, właściciel siłowni w Sztokholmie, Daniel Westling.[6]

24 lutego 2009 dwór królewski oficjalnie poinformował o zaręczynach księżniczki Wiktorii z Danielem Westlingiem. Ślub odbył się 19 czerwca 2010 roku[7]. Według dworu królewskiego Westling przyjmie po ślubie tytuł księcia Västergötland. Pierwotne nazwisko rodziny brzmiało Andersson, lecz pradziadek Daniela, posiadacz chaty wiejskiej, a więc chłop bezrolny, Anders Andersson, przyjął nazwisko „Westling” od rodziny żony.

Ceremonia ślubu odbyła się w sztokholmskiej katedrze protestanckiej. Wiktorię ubraną w klasyczną, białą suknię do ołtarza poprowadził ojciec, król Karol Gustaw XVI. Doszli jednak tylko do połowy świątyni, w drugiej części księżniczka szła po błękitnym dywanie razem z Danielem Westlingiem. W ten sposób rodzina królewska wybrnęła z niewygodnej sytuacji: wcześniej przedstawiciele luterańskiego Kościoła Szwedzkiego zwracali uwagę, że „prowadzenie córki przez ojca do ołtarza jest sprzeczne ze szwedzką tradycją równouprawnienia”[8].

Potomstwo | edytuj kod

Wiktoria z mężem i córką Estelle (2013)

17 sierpnia 2011 roku dwór królewski oficjalnie poinformował, że księżniczka Wiktoria i książę Daniel spodziewają się dziecka. 23 lutego 2012 o 4:26 w szpitalu Karolinska na przedmieściach Sztokholmu księżniczka Wiktoria urodziła córkę[9][10]:

  • Stellę Sylwię Ewę Marię, księżną Östergötlandu (ur. 2012)[11] Księżniczka Stella została ochrzczona 22 maja 2012 w kaplicy na Zamku Królewskim w Sztokholmie.

4 września 2015 ogłoszono, iż księżniczka spodziewa się drugiego dziecka. 2 marca 2016 w szpitalu Karolinska księżniczka urodziła syna, Oskara Karola Olafa[12][13][14].

Odznaczenia | edytuj kod

Genealogia | edytuj kod


Przypisy | edytuj kod

  1. Księżniczka Wiktoria na stronie Szwedzkiej Rodziny Królewskiej (szw.). Sveriges Kungahus. [dostęp 2015-01-14].
  2. Ustawa sukcesyjna SFS nr: 1810:0926 wraz ze wszystkimi poprawkami (szw.). [dostęp 2012-05-20].
  3. Biografi (szw.). [dostęp 2010-01-13].
  4. Royal Engagements (ang.). Szwedzki Dom Królewski. [dostęp 2011-01-30].
  5. aftonbladet.se „Victoria bekräftar...” 4 września 2000 [dostęp 2009-11-23].
  6. Swedish Princesses: O żabie przemienionej w księcia... - czwarta rocznica ślubu Daniela i Victorii, swedish-princesses.blogspot.com [dostęp 2016-05-12] .
  7. nota o ślubie na galerie.money.pl 24 marca 2009 [dostęp 2009-11-23].
  8. Maria Sundén Jelmini: En bra kompromiss (szw.). W: SvD [on-line]. 2010-06-19. [dostęp 2011-01-30].
  9. Robert Holender w Dagens Nyheter: Victoria och Daniel har fått en prinsessa (szw.). [dostęp 2012-02-23].
  10. Księżniczka Wiktoria, następczyni tronu Szwecji, urodziła córkę. Polska Agencja Prasowa. [dostęp 2012-02-23].
  11. The Associated Press: Sweden new princess named (ang.). [dostęp 2012-02-24].
  12. Robert Holender w Dagens Nyheter: Kronprinsessparet väntar barn (szw.). [dostęp 2015-09-04].
  13. Swedish Princesses: Księżniczka Victoria jest w ciąży!, „swedish-princesses.blogspot.com”, Swedish Princesses [dostęp 2016-05-12] .
  14. H.K.H. Prins Oscar Carl Olof, hertig av Skåne - Sveriges Kungahus, www.kungahuset.se [dostęp 2017-11-27]  (szw.).
  15. Arne Järtelius: En Victoria för Sverige (szw.). Nationalencyklopedin, 2010-05-26. [dostęp 2011-01-10].
  16. Ordensdetaljer (duń.). borger.dk. [dostęp 2015-05-27].
  17. Michael Bejke. Heraldikersamling i Hillerød. „Vapenbilden”. 71, s. 12, 2007-09. Svenska Heraldiska Föreningen. ISSN 0349-0602 (szw.). 

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Wiktoria Bernadotte" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy