Wilczy dół


Wilczy dół w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Przekrój wilczego dołu Pozostałości rzymskich wilczych dołów przy Wale Antonina (Rough Castle)

Wilczy dół – element fortyfikacji; przeszkoda w postaci wykopu (dołu, rowu) o stromych ścianach, z reguły zamaskowanego, czasami z ostrymi palami wbitymi pionowo w ziemię[1]. Stosowane pojedynczo lub w zespołach[1]. Miały na celu spowolnienie lub unieszkodliwienie przeciwnika.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Janusz Bogdanowski: Architektura obronna w krajobrazie Polski od Biskupina do Westerplatte. Warszawa-Kraków: PWN, 1996, s. 562.
Na podstawie artykułu: "Wilczy dół" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy