Wilhelm Drumann


Wilhelm Drumann w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wilhelm Karl August Drumann (ur. 11 czerwca 1786 w Danstedt koło Halberstadt, zm. 29 lipca 1861 w Królewcu) – niemiecki historyk.

W latach 1821-56 wykładał na Uniwersytecie w Królewcu.

Dzieła | edytuj kod

  • razem z Paulem Groebe: Geschichte Roms in seinem Übergang von der republikanischen zur monarchischen Verfassung, oder: Pompeius, Caesar, Cicero und ihre Zeitgenossen. 6 Bände. Königsberg 1834-1844 (2. Auflage: Leipzig 1899-1929; Nachdruck: Olms, Hildesheim 1964)
  • Geschichte Bonifacius VIII.. 2 Bände. Königsberg 1852.
  • Die Arbeiter und Communisten in Griechenland und Rom. Königsberg 1860 (Nachdruck: Amsterdam 1968)
  • Versuch einer Geschichte des Verfalls der griechischen Staaten. Berlin 1820, in der Nicolaischen Buchhandlung.
  • Historisch-antiquarische Untersuchungen über Aegypten oder die Inschrift von Rosette. Königsberg 1823.

Bibliografia | edytuj kod

  • Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powszechna, t. IV.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Wilhelm Drumann" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy