Wilhelm Popelka


Wilhelm Popelka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wilhelm Popelka (ur. 2 kwietnia 1891, zm. ?) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 426. lokatą w korpusie oficerów piechoty[1]. W 1923 roku pełnił obowiązki dowódcy batalionu sztabowego 82 pułku piechoty w Brześciu nad Bugiem. W kwietniu 1924 roku został odkomenderowany z 78 pułku piechoty w Baranowiczach do 84 pułku piechoty w Pińsku celem pełnienia obowiązków zastępcy dowódcy pułku[2]. 15 października 1924 roku został przeniesiony z 78 pułku piechoty do 84 pułku piechoty i zatwierdzony na stanowisku zastępcy dowódcy pułku[3]. 23 stycznia 1928 roku awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku i 24. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 30 lipca 1928 roku objął dowództwo Batalionu Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 7 w Śremie[4]. W 1932 roku znajdował się w dyspozycji szefa Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych, a następnie objął stanowisko komendanta Szkoły Podoficerów Piechoty dla Małoletnich Nr 2, przeniesionej z Grudziądza do Śremu. Działalnością szkoły kierował do 1939 roku.

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 34.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 41 z 26 kwietnia 1924 roku, s. 237.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 110 z 15 października 1924 roku, s. 611.
  4. Rocznik Pamiątkowy 1931 ↓, s. 10.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 43 z 27 grudnia 1921 roku, s. 1749.
  6. Piętnastolecie L. O. P. P.. Warszawa: Wydawnictwo Zarządu Głównego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, 1938, s. 287.
  7. Na podstawie fotografii [1]

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Wilhelm Popelka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy