Wilhelm Siemieński-Lewicki


Wilhelm Siemieński-Lewicki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wilhelm Stanisław Józef Siemieński-Lewicki (ur. 4 kwietnia 1827 w Pawłosiowie, zm. 17 sierpnia 1901 w Chorostkowie) – poseł do Sejmu Krajowego Galicji III i IV kadencji (1870-1882), c.k. szambelan i tajny radca, członek Izby Panów w Wiedniu, hrabia, ziemianin[2].

Życiorys | edytuj kod

Był synem Konstantego Siemieńskiego, właściciela dóbr w Galicji, c.k. szambelana i Olimpii Lewickiej (córka Józefa Kalasantego Lewickiego). W 1848 wstąpił do Gwardii Narodowej we Lwowie, pełnił funkcję sierżanta szwadronu kawalerii pod dowództwem Ludwika Jabłonowskiego, następnie komendanta szwadronu. W 1856 poślubił Zofię Lewicką, jedyną córkę Kajetana (brat ww. Olimpii), założyciela ordynacji chorostkowskiej[1]. Po śmierci teścia otrzymał 7 grudnia 1869 zezwolenie cesarskie na połączenie swojego nazwiska z nazwiskiem żony, co dawało mu równocześnie prawa do ordynacji[1]. Działalność polityczną rozpoczął 23 września 1871, gdy został wybrany na posła do Sejmu Krajowego w IV kurii obwodu Czortków, z okręgu wyborczego nr 10 Kopyczyńce-Husiatyn. Posłował do 1882, wcześniej 22 lutego 1869 otrzymał tytuł c.k. szambelana. Był dożywotnim członkiem Izby Panów w Radzie Państwa (od 19 grudnia 1872 do 17 sierpnia 1901)[3]. 24 czerwca 1880 został mianowany tajnym radcą. Od 1856 był członkiem Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego w okręgach podolskim i jarosławskim, gdzie w 1870 wszedł w skład rady powiatowej. W latach 1871–1877 był członkiem Rady Administracyjnej Galicyjskiego Towarzystwa Ubezpieczeń we Lwowie, w latach 1877–1881 członkiem Rady Nadzorczej Kolei Galicyjsko-Węgierskiej, w latach 1887–1901 prezesem Rady Nadzorczej Galicyjskiego Akcyjnego Banku Hipotecznego we Lwowie. W latach 1888–1896 był członkiem Komitetu do Spraw Chowu Koni w Galicji, jego konie brały często udział w lwowskich wyścigach zaprzęgów gdzie wzbudziły powszechny zachwyt. Oboje Siemieńscy-Lewiccy często bywali w Wiedniu, gdzie ich pojazdy uczestniczyły w konkursach i były wielokrotnie nagradzane.

Spośród odznaczeń posiadał austriackie Order Złotego Runa (1900) i Order Korony Żelaznej II kl. (1872), papieskie Order św. Grzegorza I kl. (1896) i Order Grobu Świętego I kl. (1885). Kawaler Honorowy Maltański (1854)[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Herbarz polski 1911 ↓, s. 188.
  2. a b Jerzy Sewer Dunin-Borkowski: Almanach Błękitny. Warszawa: 1908, s. 838-839.
  3. Józef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim – 1848-1918, Warszawa 1996, s. 368, 372, 378-380, 389, 397, 398, 403-406, 414, 423, 431

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Wilhelm Siemieński-Lewicki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy