Wilhelm Zaisser


Wilhelm Zaisser w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wilhelm Zaisser, ps. „General Gómez” (ur. 20 czerwca 1893 w Rotthausen koło Gelsenkirchen, zm. 3 marca 1958 w Berlinie Wschodnim) – członek KPD, Minister Bezpieczeństwa Państwowego NRD.

Przeszkolony w Moskwie, został zwerbowany do współpracy z GRU. Uczestnik wojny domowej w Hiszpanii (1936–1939), gdzie jako oficer radziecki pod ps. „General Gómez”, wyszukiwał wśród członków Brygad Międzynarodowych tzw. trockistów[potrzebny przypis]. Po powrocie do ZSRR nie był represjonowany. Od 1941 działał jako oficer polityczny i szkoleniowy wśród niemieckich jeńców wojennych. W 1945 osiadł na terenie Niemiec w radzieckiej strefie okupacyjnej. W latach 1950–1953 mianowany pierwszym szefem Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego (MfS) NRD. Stopniowo stał się coraz bardziej krytyczny wobec stalinizmu.

W lipcu 1953 po próbie obalenia I sekretarza Waltera Ulbrichta razem z Rudolfem Herrnstadtem został zdymisjonowany, co można wiązać z wydarzeniami tzw. powstania robotniczego w NRD z 17 czerwca tegoż roku. Na nim też skupił się gniew I sekretarza Waltera Ulbrichta, który, poparty przez Nikitę Chruszczowa, oskarżył go o działalność rozłamową w łonie Biura Politycznego KC SED i w styczniu 1954 wykluczył z szeregów SED[1][2]. Z racji sprawowanych funkcji był „skoszarowany” w partyjno-rządowym osiedlu kierownictwa NRD wokół Majakowskiring w Berlinie-Pankow.

Przypisy | edytuj kod

  1. Wolfgang Benz; Hermman Graml (1986); Siglo XX. II. Europa después de la Segunda Guerra Mundial 1945-1982, s. 372.
  2. Peter Grieder (1999). The East German leadership 1946-73. s. 53–85.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Wilhelm Zaisser" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy