Wilk himalajski


Wilk himalajski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wilk himalajski[2] (Canis himalayensis) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych (Canidae). Ten pierwotny, mały wilk tworzy niewielką populację na terenie północnych Indii w Himalajach, na obszarze Dżammu i Kaszmiru, Himachal Pradesh oraz we wschodnim Nepalu. Wilk ten należy do osobnej linii wilków tworzących nowy gatunek, która powstała na terenie Indii przybywając tam około 800 tys. lat temu podczas migracji przodków wilków. Obecnie na wolności żyje 320, a w indyjskich ogrodach zoologicznych 21 osobników tego gatunku.

Przypisy | edytuj kod

  1. R. K. Aggarwal, T. Kivisild, J. Ramadevi, L. Singh. Mitochondrial DNA coding region sequences support the phylogenetic distinction of two Indian wolf species. „Journal of Zoological Systematics and Evolutionary Research”. 45 (2), s. 163–172, 2007. DOI: 10.1111/j.1439-0469.2006.00400.x (ang.). 
  2. Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 147. ISBN 978-83-88147-15-9.
Na podstawie artykułu: "Wilk himalajski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy