Willa Gawrońskich w Warszawie


Na mapach: 52°13′24,24″N 21°01′25,39″E/52,223400 21,023719

Willa Gawrońskich w Warszawie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Willa Gawrońskich (nazwana też pałacykiem Gawrońskich lub pałacykiem Leszczyńskich) – budynek znajdujący się w Warszawie w Al. Ujazdowskich 23.

Historia | edytuj kod

Obiekt powstał w 1924 według projektu Marcina Weinfelda w stylu neobarokowym[1]

W okresie międzywojennym w pałacyku mieściło się Poselstwo i Konsulat Holenderski (1938-1939)[2] oraz Poselstwo Belgii (1934−1939).

W czasie okupacji znajdowała się tutaj siedziba dowódcy SS i Policji na dystrykt warszawski[3]. 1 lutego 1944 przed budynkiem żołnierze oddziału „Pegaz” Armii Krajowej dokonali udanego zamachu na Franza Kutscherę[4].

Willa Gawrońskich została spalona w 1944. Po wojnie budynek został odbudowany według projektu Heleny Weinfeld i Szymona Syrkusa, stracił jednak część dekoracji i mansardowy dach. Po odbudowie został przekazany ambasadzie Stanów Zjednoczonych (1948–1953), następnie ambasadzie Jugosławii (1953–2006). Obecnie pałacyk jest w rękach rodziny Gawrońskich.

Przed budynkiem, przy jezdni Alej Ujazdowskich, znajduje się kamień z tablicą upamiętniającą akcję Kutschera.

Galeria | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Marta Leśniakowska: Architektura w Warszawie 1918–1939. Warszawa: Arkada Pracownia Historii Sztuki, 2006, s. 42. ISBN 83-60350-00-0.
  2. Ryszard Mączewski: Warszawa między wojnami. Łodź: Księży Młyn, 2009, s. 16. ISBN 978-83-61253-51-8.
  3. Witold Żarnowski: Raczej zginąć, niż zdradzić sprawę. Areszt śledczy gestapo w al. Szucha 25. Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej i Muzeum Niepodległości, 2014, s. 26. ISBN 978-83-7629-664-7.
  4. Krzysztof Komorowski (red.): Warszawa walczy 1939–1945. Leksykon. Warszawa: Fundacja Polska Walczy i Wydawnictwo Bellona, 2015, s. 391. ISBN 978-83-1113474-4.
Na podstawie artykułu: "Willa Gawrońskich w Warszawie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy