William Coleman


William Coleman w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

William David Coleman (1842–1908) – liberyjski polityk oraz 13. prezydent tego kraju, po śmierci Josepha Cheesemana. Członek Prawdziwej Partii Wigów, z ramienia której był speakerem Izby Reprezentantów oraz senatorem.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Coleman urodził się w Fayette County w Stanach Zjednoczonych. Emigrował do Liberii w wieku lat 11 wraz z całą rodziną.[1] Przybiwszy do brzegów Liberii w 1853 roku rodzina, składająca się z Williama, owdowiałej matki oraz trójki dzieci, zamieszkała w Clay-Ashland w pobliżu Monrowii.[1] Coleman był przyuczony do zawodu stolarza, podejmował się jednak wielu innych prac zanim został kupcem.[1] Nocami uczył się, usprawniając swoją edukację, przerwaną z powodu biedy.[1]

Kariera polityczna | edytuj kod

W 1877 roku Coleman został wybrany do Izby Reprezentantów (której stał się speakerem), jako przedstawiciel hrabstwa Montserrado.[1] Dwa lata później wybrano go na senatora nadmienionego hrabstwa.[1] Pozostał nim do czasu wyboru na wiceprezydenta wraz z elekcją Josepha Cheesemana w 1892 roku.[1] Cheeseman i Coleman zostali wybrani ponownie na dwuletnią kadencję. W 1896 roku Coleman przejął funkcję prezydenta po zmarłym Cheesemanie.[1]

Prezydentura (1896-1900) | edytuj kod

Cheeseman był pierwszym prezydentem Liberii, który zmarł w trakcie pełnienia obowiązków; Coleman dokończył jego kadencję, po czym wygrał kolejne dwie elekcje.[1] Coleman opierał swoją politykę na trzech filarach – edukacji, finansach oraz polityce wewnętrznej. Wraz z Edwardem Wilmotem Blydenem walczył o ponowne otwarcie Liberia College w Monrowii.[1] Wprowadził reformy wzmagające władzę rządu nad jednostkami terytorialnymi, reorganizujące służbę celną oraz szereg zmian mających na celu uskutecznienie wydobycia surowców naturalnych.[1] Doprowadził także do ustanowienia kontroli nad terytorium na północ i zachód od rzeki Saint Paul.[1]

Rezygnacja | edytuj kod

U zarania nowego wieku wielu z amerykanoliberyjczyków zaczęło przeciwstawiać się polityce Colemana związanej z interiorem oraz jego mieszkańcami.[1] Po kłótni z politycznymi sprzymierzeńcami oraz członkami gabinetu Coleman podał się do dymisji w grudniu 1900 roku.[1] Jego następcą został Sekretarz Stanu Garretson Gibson, ponieważ wiceprezydent J. J. Ross zmarł parę miesięcy wcześniej.[1] Zgodnie z ówczesnym prawodawstwem prezydentem powinien był zostać speaker Izby, Robert Marshall, jednakże delegaci uznali go za nieodpowiednią osobę na to stanowisko.[1] Zgromadzenie Narodowe odwołało prawo sukcesyjne z 1873 roku i ustanowiło Gibsona prezydentem.[1]

Późniejsze lata | edytuj kod

Po rezygnacji z fotela prezydenckiego Coleman aktywnie działał na arenie politycznej.[1] Kandydował na stanowisko prezydenckie jeszcze trzy razy (w 1901, 1903 oraz 1905) z ramienia Partii Ludowej (ang. People's Party), przegrywając wszystkie elekcje.[1] William David Coleman zmarł w 1908 roku w rodzinnym Clay-Ashland w wieku 66 lat.[1] Jego syn, Samuel również zajął się polityką, jednakże został zamordowany przez siły rządowe 27 czerwca 1955 w trakcie nieudanego zamachu stanu.[1]

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u William David Coleman na liberiapastandpresent.org (ang.). [dostęp 06.11.2010].
Na podstawie artykułu: "William Coleman" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy