William Morton Wheeler


William Morton Wheeler w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

William Morton Wheeler (ur. 19 marca 1865 w Milwaukee, w stanie Wisconsin, zm. 19 kwietnia 1937 w Cambridge, Massachusetts) – amerykański entomolog, myrmekolog i profesor Harvardu.

Życiorys | edytuj kod

William Morton Wheeler był synem Julius Morton i Caroline Georgiana Anderson (z domu Wheeler)[1]. Na etapie edukacji podstawowej został przeniesiony ze szkoły publicznej do miejscowej akademii niemieckiej z powodu, jak to sam określał, "uporczywie złego zachowania". W akademii znajdowało się małe muzeum, w którym młody Wheeler samodzielnie studiował. Kiedy Ward's Natural Science na początku 1884 dostarczył do akademii zbiór szkieletów i wypchanych zwierząt, Wheeler zgłosił się na ochotnika żeby wraz z Wardem spędzać noce na rozpakowywaniu i rozstawianiu okazów. Młodzieniec zrobił takie wrażenie na Wardzie że zaproponował on mu pracę w jego zakładzie w Rochester w Nowym Yorku. Wheeler przyjął propozycję i zajmował się tam opisywaniem ptaków i ssaków, a później także kolekcji mięczaków, szkarłupni i gąbek. Jego katalog muszli był w użyciu aż do końca 1920 roku.

Wheeler szkolił się na entomologa i embriologa, studiował pod Georgem Baurem, Dohrnem i Charlsem Otisem Whitmannem. Stał się wiodącym autorytetem w tematyce zachowań owadów społecznych, w szczególności mrówek. Odegrał on znaczącą rolę w rozwoju etologii - spopularyzował ten termin używając go jako pierwszy w 1902 roku w swojej publikacji w czasopiśmie Science.

Był odpowiedzialny za opisanie bardzo wielu gatunków, w tym Pogonomyrmex Maricopa, czyli najbardziej jadowitego z opisanych gatunków owadów. Profesor Wheeler był kuratorem Zoologii Bezkręgowców w Amerykańskim Muzeum Historii Naturalnej w Nowym Jorku w latach 1903 - 1908. Został też wybrany do National Academy of Sciences.

Utrzymywał bliskie kontakty z angielskim myrmekologiem i koleopterologiem Horace Donisthorpem. To właśnie Wheelerowi w 1915r. Donisthorpe zadedykował swoją pierwszą obszerną książkę o mrówkach. Donisthorpe i Wheeler bardzo często wymieniali się okazami, w wyniku czego opracowali koncepcję, że podrodzina formicinae miała swoje początki w Ameryce Północnej.

Za swoją pracę, Ants of the American Museum Congo Expedition, Wheeler został nagrodzony w 1922 r. przez National Academy of Sciences medalem Elliotta Daniela Girauda. Był profesorem biologii stosowanej w Bussey Institute na Uniwersytecie Harvarda. Kierunek ten był jednym z najlepiej ocenianych kierunków biologicznych w Stanach Zjednoczonych w tamtym czasie. Jednym z jego uczniów był Alfred Kinsey.

Twórczość Wheelera obejmuje 467 tytułów.

Przypisy | edytuj kod

  1. GEORGE HOWARD PARKER. BIOGRAPHICAL MEMOIR OF WILLIAM MORTON WHEELER 1865-1937. „BIOGRAPHICAL MEMOIRS”. XIX SIXTH MEMOIR, 1938. 

Linki zewnętrzne | edytuj kod

http://www.antwiki.org/wiki/Wheeler,_William_Morton_(1865-1937)

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "William Morton Wheeler" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy