Willibald Romański


Willibald Romański w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Willibald Jan Romański[1] (ur. 1 grudnia 1886, zm. w kwietniu 1940 w Charkowie) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Był synem Benona[2]. W 1919 roku wstąpił do Wojska Polskiego. Został przydzielony do 4 pułku strzelców konnych. W wojnie polsko-bolszewickiej walczył najpierw w 4 pułku strzelców konnych, a następnie w 212 pułku ułanów (ochotniczy), za swoje czyny został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.

Po zakończeniu działań pozostał w wojsku w 1922 roku został zweryfikowany do stopnia majora kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i służył w 1 pułku strzelców konnych[3][4]. W jednostce był dowódcą szwadronu zapasowego. W lutym 1927 roku został przeniesiony do 9 pułku strzelców konnych w Grajewie na stanowisko dowódcy szwadronu zapasowego w Białymstoku[5]. 12 kwietnia tego roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 roku i 18. lokatą w korpusie oficerów kawalerii[6]. W następnym miesiącu został przeniesiony do 5 pułku strzelców konnych w Tarnowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[7][8]. W lipcu 1929 roku został przeniesiony do kadry oficerów kawalerii z jednoczesnym przeniesieniem służbowym na stanowisko rejonowego inspektora koni w Dubnie[9][10]. W marcu 1932 roku został przeniesiony na stanowisko rejonowego inspektora koni w Bielsku Białej[11][12]. Z dniem 31 grudnia 1934 roku został przeniesiony w stan spoczynku[13]. Został przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr II.

We wrześniu dostał się do niewoli sowieckiej i 1940 roku zamordowany przez NKWD w Charkowie i pochowany w bezimiennej mogile zbiorowej. Obecnie jego szczątki spoczywają w Piatichatkach na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.

5 października 2007 Minister Obrony Narodowej awansował go pośmiertnie do stopnia pułkownika[14]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 456, tu jako Willibald, natomiast w ewidencji Wojska Polskiego figurował jako Willibrard Jan Romański.
  2. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 456.
  3. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 655, 678.
  4. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 583, 600.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 4 lutego 1927 roku, s. 32.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 20 kwietnia 1927 roku, s. 118.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 23 maja 1927 roku, s. 146.
  8. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 321, 338.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 192.
  10. Rocznik oficerów kawalerii 1930 ↓, s. 57, 70.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 236.
  12. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 141, 528.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 251.
  14. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Willibald Romański" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy