Wilson Kipketer


Wilson Kipketer w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wilson Kosgei Kipketer (ur. 12 grudnia 1972 w Kapsabet) – kenijski lekkoatleta reprezentujący od 1995 roku Danię, który specjalizował się w biegu na 800 metrów.

Dwukrotny uczestnik i medalista igrzysk olimpijskich. Trzy razy stawał na podium mistrzostw świata oraz halowych mistrzostw świata. Zdobywca złotego medalu mistrzostw Starego Kontynentu. W biegach na 800 i 1000 metrów poprawiał w sumie siedem razy rekordy świata (w hali i na stadionie). Od 7 lipca 1997 był współrekordzistą, a od 13 sierpnia 1997 aż do 22 sierpnia 2010 roku był samodzielnym rekordzistą globu w biegu na 800 metrów, kiedy to najlepszy rezultat w historii zabrał mu David Rudisha[1][2]. Przez jedenaście lat jego trenerem był Polak Sławomir Nowak. W 2000 roku ożenił się z Dunką, Pernille. 16 sierpnia 2005 oficjalnie zakończył karierę[3][4].

Spis treści

Kariera | edytuj kod

Gdy był nastolatkiem jego talent dostrzegł Kipchoge Keino – kenijski długodystansowiec, czterokrotny medalista olimpijski. Keino zasugerował Kipketerowi pójście do katolickiej szkoły św. Patryka w Iten, która znana była z wychowywania młodych biegaczy[3]. Pierwszymi dużymi występami międzynarodowymi były dla biegacza starty w mistrzostwach świata juniorów w 1988 w Kanadzie – w biegu na 800 metrów został zdyskwalifikowany już w eliminacjach, a kenijska sztafeta 4 x 400 metrów z Kipketerem na pierwszej zmianie zajęła wówczas 7. miejsce w biegu eliminacyjnym i nie awansowała do finału[5]. Dwa lata później na kolejnym juniorskim czempionacie był 4. w biegu na 800 metrów, a sztafeta zajęła 8. miejsce[6].

W 1990 roku biegacz wyjechał do Danii na wymianę studencką i podjął naukę na Uniwersytecie Kopenhaskim. W tym samym czasie złożył wniosek o przyznanie mu duńskiego obywatelstwa, które otrzymał w 1994 i od 1995 zaczął reprezentować nowy kraj. Trzykrotnie zdobył złote medale młodzieżowych mistrzostw Danii startując w barwach Københavns IF (w 1991 na 800 metrów, w 1992 na 400 i 800 metrów). W 1993 i 1994, jeszcze jako Kenijczyk wywalczył jedyne w swojej karierze tytuły mistrza Danii[7], startując w barwach IF Sparta Kopenhaga – klub ten reprezentował aż do zakończenia kariery sportowej. Już w swoim pierwszym dużym międzynarodowym starcie – na mistrzostwach świata w Göteborgu (1995) – zdobył dla Danii złoty medal i tytuł mistrza globu w biegu na 800 metrów[8]. W 1996 roku był niepokonany przez cały sezon jednak Międzynarodowy Komitet Olimpijski zabronił mu bronić duńskich barw na igrzyskach olimpijskich w Atlancie[9]. Po tym wydarzeniu Kipketer rozważał zakończenie kariery[3] jednak na koniec sezonu 1996 ustanowił rekord życiowy na zawodach w Rieti czasem 1:41,83.

U szczytu swojej kariery Kipketer był w 1997 roku. W marcu podczas halowych mistrzostw świata zdobył złoty medal i dwa razy poprawiał halowy rekord świata: 1:43,96 (7 marca)[10] i 1:42,67 (9 marca)[11]. Podczas zawodów DN Galan w Sztokholmie, 7 lipca, wyrównał rekord świata w biegu na 800 metrów uzyskując na stadionie olimpijskim rezultat 1:41,73 (poprzednio rezultat ten osiągnął w 1981 roku Sebastian Coe)[2]. Miesiąc później obronił tytuł mistrza świata wygrywając bieg na 800 m w Atenach[12]. Po czempionacie na zawodach Weltklasse Zürich poprawił rekord świata czasem 1:41,24 – rekord Kipketera był jednym z trzech takich wyników osiągnięty podczas tego mityngu w ciągu 70 minut – oprócz średniodystansowca najlepsze wyniki w historii osiągnęli wówczas także Haile Gebrselassie w biegu na 5000 metrów[13] oraz Wilson Boit Kipketer w biegu na 3000 m z przeszkodami[14]. Dwa tygodnie później w Kolonii wynikiem 1:41,11 ustanowił rekord świata w biegu na 800 metrów, który przetrwał aż do sierpnia 2010 roku[1]. Na koniec sezonu został wybrany najlepszym lekkoatletą 1997 roku w prestiżowym plebiscycie Track & Field Athlete of the Year.

W 1998 roku pojechał na wakacje do rodzinnej wioski w Kenii[9]. Po powrocie źle się czuł, a lekarze rozpoznali jego chorobę jako grypę[3]. Ostatecznie okazało się, że zachorował na malarię. Mimo walki z chorobą ostatecznie wystartował w mistrzostwach Europy, podczas których zajął 8. miejsce[15]. Do odnoszenia dużych sukcesów wrócił w kolejnym sezonie kiedy to zdobył srebrny medal halowych mistrzostw globu[16] oraz ponownie obronił mistrzowski tytuł na stadionie[17].

Na początku olimpijskiego roku 2000 dwa razy poprawiał halowy rekord świata w biegu na 1000 metrów – 6 lutego w Stuttgarcie uzyskał czas 2:15,25, a 20 lutego w Birmingham 2:14,96[18]. We wrześniu, w Sydney, zdobył swój pierwszy medal igrzysk olimpijskich – był drugi przegrywając złoty medal o 0,06 sekundy[3].

23 czerwca 2002 podczas zawodów I ligi pucharu Europy w hiszpańskiej Sewilli duńska sztafeta 4 x 400 metrów, z Kipketerem na ostatniej zmianie, ustanowiła rekord kraju w tej konkurencji – 3:07,67[19]. Był to ostatni z 18 rekordów Danii, jakie w ciągu kariery ustanowił Kipketer. Półtora miesiąca później zdobył złoty medal mistrzostw Europy pokonując mistrza świata z 2001 roku z Edmonton Szwajcara André Buchera[20]. W kolejnym sezonie został, drugi raz w karierze, halowym wicemistrzem świata, a w Paryżu zajął 4. miejsce na mistrzostwach globu. Ostatni sukces odniósł w 2004 roku zdobywając brązowy medal igrzysk olimpijskich. Chciał pożegnać się z kibicami w roku 2006 na mistrzostwach Europy jednak ostatecznie zakończył karierę w sierpniu 2005 roku[3].

Osiągnięcia | edytuj kod

Rekordy życiowe | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b DavidD. Martin DavidD., 1:41.09 800m World record by Rudisha in Berlin, iaaf.org [dostęp 2016-03-22] [zarchiwizowane z adresu 2011-09-15]  (ang.).
  2. a b Progression of Official World Record / Men's 800 m, tilastopaja.org [dostęp 2010-08-23]  (ang.).
  3. a b c d e f RadosławR. Leniarski RadosławR., Wilson Kipketer zakończył karierę, sport.pl [dostęp 2010-08-23]  (ang.).
  4. Wilson Kipketer announces retirement – Exclusive interview, iaaf.org [dostęp 2016-03-22] [zarchiwizowane z adresu 2011-08-04]  (ang.).
  5. World Junior Championships 1988 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 2016-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-31)].
  6. World Junior Championships 1990 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 2016-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-31)].
  7. Danish Championships (ang.). gbrathletics. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  8. 1995 IAAF World Championships in Athletics – 800 m (Results), iaaf.org [dostęp 2016-03-22] [zarchiwizowane z adresu 2013-09-28]  (ang.).
  9. a b Przekroczyli granice wyobraźni, bydgoszcz.gazeta.pl [dostęp 2010-08-23]  (pol.).
  10. NickN. Davies NickN., Kipketer breaks World Indoor Record for 800m in heats, iaaf.org [dostęp 2016-03-22] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-23]  (ang.).
  11. Progression of Official World Indoor Record / Men's 800 m, tilastopaja.org [dostęp 2010-08-23]  (ang.).
  12. 1997 IAAF World Championships in Athletics – 800 m (Results), iaaf.org [dostęp 2016-03-22] [zarchiwizowane z adresu 2012-08-15]  (ang.).
  13. Progression of Official World Record / Men's 5000 m, tilastopaja.org [dostęp 2010-08-23]  (ang.).
  14. Progression of Official World Record / Men's 3000 m steeple, tilastopaja.org [dostęp 2010-08-23]  (ang.).
  15. 1998 European Athletics Championships – Day 6 (Results), athletix.org [dostęp 2016-03-22] [zarchiwizowane z adresu 2012-02-13]  (ang.).
  16. 7th IAAF World Indoor Championships in Athletics: Official Results - 800 METRES - Men - Final, iaaf.org [dostęp 2016-03-22] [zarchiwizowane z adresu 2012-08-19]  (ang.).
  17. 7th IAAF World Championships in Athletics - 800 Metres Result (ang.). iaaf.org. [dostęp 2016-03-22].
  18. Progression of Official World Indoor Record / Men's 1000 m, tilastopaja.org [dostęp 2010-08-23]  (ang.).
  19. Biuletyn iaaf sprzed mistrzostw świata 2009 (ang.). s. 181. [dostęp 2016-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-22)].
  20. European Championships (Men), gbrathletics.com [dostęp 2010-08-23]  (ang.).
  21. DENMARK ALL-TIME LISTS 400m MEN (ang.). trackinsun.com. [dostęp 27 sierpnia 2010].
  22. Wynik z pomiaru ręcznego.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Wilson Kipketer" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy