Wincencja Maria Poloni


Wincencja Maria Poloni w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wincencja Maria Poloni, właśc. Ludwika Poloni, wł. Luigia Poloni (ur. 26 stycznia 1802 w Weronie w Wenecji Euganejskiej, zm. 11 listopada 1855 tamże) – włoska zakonnica, współzałożycielka zgromadzenia zakonnego Sióstr Miłosierdzia, błogosławiona Kościoła rzymskokatolickiego.

Pochodziła z religijnej rodziny. Była ostatnim z dwanaściorga dzieci swoich rodziców. Gdy w 1836 roku doszło do epidemii cholery, zaczęła opiekować się chorymi. Założyła wespół z bł. Janem Karolem Steebem, który napisał regułę zakonną, Instytut Sióstr Miłosierdzia (wł. Istituto Sorelle della Misericordia). W dniu 10 września 1848 złożyła śluby zakonne i przyjęła imię Wincencja Maria. Wspólnie z siostrami zakonnymi otoczyła opieką chorych i osierocone dzieci.

Gdy zachorowała na raka o. Jan Karol udzielił jej sakramentu namaszczenia. Matka Wincencja Maria zmarła, mając 53 lata, w opinii świętości.

Za jej wstawiennictwem została uzdrowiona w 1939 roku s. Virginia Agostini.

Papież Benedykt XVI beatyfikował ją w dniu 21 września 2008 roku.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Wincencja Maria Poloni" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy