Wincenty Oczko


Wincenty Oczko w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wincenty Oczko (ur. 1568, zm. 1626), kanonik gnieźnieński, lekarz.

Pochodził z osiadłej w Krakowie rodziny Oczków (dziadek był siodlarzem), która wydała 3 lekarzy. Wojciecha - (lekarza trzech królów: Zygmunta Augusta, Zygmunta III Wazy i Stefana Batorego), Jana (lekarz - Stefana Batorego). Wincenty był bratankiem Wojciecha.

Studiował w Krakowie i Padwie. Dr filozofii i medycyny. Kanonik łowicki od 1593 r., kanonik gnieźnieński od 1601 r. Nadworny lekarz arcybiskupa Stanisława Karnkowskiego. W 1605 r. biskup przeznaczył dla niego dziesięciny ze wsi biskupiej Skoworoda (pow. łowicki) i powołał go na nadliczbowego kanonika metropolitalnego. Do roku 1619 był plebanem w Konarach.

Miał opinię biegłego i szczęśliwego lekarza oraz zacnego ze wszech miar kapłana. Był pobożny, skromny i miłosierny dla potrzebujących. Od roku 1617 pracował jako lekarz przy katedrze gnieźnieńskiej (leczył duchowieństwo ale także ubogich).

Pochowany w katedrze w tzw. kaplicy doktorów (obok zakrystii), którą odrestaurował z przeznaczeniem na grobowiec dla siebie i wszystkich kanoników doktorów.

Na podstawie artykułu: "Wincenty Oczko" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy