Winieta (drukarstwo)


Winieta (drukarstwo) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania XVII-wieczna winieta roślinna

Winieta (fr. vignette, z fran. vigne - winorośl) – ozdoba w druku, którą może stanowić ornament, ilustracja okolona ornamentem lub dekoracyjnie ujęta scena figuralna. W pierwszych winietach wykorzystywano motyw winorośli, przejęty ze zdobnictwa rękopisów.

Rodzaje | edytuj kod

Wyróżnia się następujące rodzaje winiet:

  • bordiura - zwana winietą ramkową, okala kolumnę druku;
  • frontyspis - zwana winietą tytułową, jest to zdobiona karta tytułowa i przedtytułowa;
  • en tête - winieta w nagłówku rozdziału, prostokątna lub owalna, wypełniona ornamentem lub zawierająca przedstawienie figuralne lub tytuł rozdziału;
  • przerywnik - wypełnia wąski prostokąt między kolumnami w druku, tworzy ciągły ornament lub szereguje odrębne elementy zdobnicze;
  • finalik - winieta na końcu książki lub rozdziału, najczęściej w kształcie trójkąta wypełnionego ornamentem dekoracyjnym lub figuralnym, skierowanego wierzchołkiem w dół.
  • cul-de-lampe - najprostsza i najdrobniejsza winieta w kształcie wspornika kolumny.

W czasopiśmiennictwie jest to pasek tytułowy czasopisma lub gazety, jego logo. Winieta zawiera w sobie zazwyczaj tytuł pisma, hasło przewodnie, numer, datę, cenę.

Bibliografia | edytuj kod

  • Encyklopedia Wiedzy o Książce, Wrocław 1970, s.v.
Na podstawie artykułu: "Winieta (drukarstwo)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy