Wismar


Na mapach: 53°54′N 11°28′E/53,900000 11,466667

Wismar w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Stary Port

Wismarmiasto w Niemczech, w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, siedziba powiatu Nordwestmecklenburg; port nad Morzem Bałtyckim. Liczba mieszkańców: 44 tys. (2008).

Pierwotnie osada słowiańska. Prawa miejskie (lubeckie) Wismar otrzymał około 1229 roku. W latach 1257–1358 był rezydencją książąt meklemburskich. Od 1259 roku związany paktem z Lubeką i Rostockiem (późniejszą Hanzą). Od roku 1301 pod władzą Meklemburgii.

Stare miasto Wismaru jest wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Podczas wojny trzydziestoletniej w latach 1628–1632 siedziba „floty wismarskiej” habsburskiej Ligi Katolickiej, której podstawą była stacjonująca tu od 8 lutego 1629 polska flota wojenna króla Zygmunta III Wazy. 22 stycznia 1632 miasto skapitulowało a cała „flota wismarska”, w tym flota polska, przejęta została przez Szwedów.

Od roku 1648 miasto pod panowaniem szwedzkim. Warunkowo zwrócone Meklemburgii w roku 1803 w zamian za 1 258 000 dalerów. Szwecja ostatecznie zrzekła się praw w roku 1903.

W Wismarze urodził się Gottlob Frege – niemiecki matematyk, logik i filozof.

Spis treści

Toponimia | edytuj kod

Nazwa miasta, zapisana w najstarszych przekazach w formie Wissemer (1171, 1211), Wyssemaria (1229), in Wismaria (1251), ma pochodzenie połabskie. Utworzona została od imienia Wyszemir w formie dzierżawczej, a więc oznacza tyle co „[gród] Wyszemira”[1]. W języku polskim rekonstruowana jest w formie Wyszomierz[2].

Współpraca międzynarodowa | edytuj kod

Wismar posiada umowy partnerskie z[3]:

Ponadto od roku 1991 Wismar utrzymuje kontakty partnerskie z miastem Halden w Norwegii.

Ciekawostki | edytuj kod

Wismar było jednym z miast, w których kręcono film Nosferatu – symfonia grozy Friedricha Wilhelma Murnaua. Do tej tradycji nawiązują przynajmniej dwa odcinki serialu ZDF SOKO Wismar:

"Schlechte Zeiten für Vampire" (5/16) "Krieg der Sterne" (11/12), w którym ginie mężczyzna grający Nosferatu dla turystów.

Przypisy | edytuj kod

  1. Słownik starożytności słowiańskich, tom 6 cz. 2, Wrocław 1980, s. 657.
  2. ks. Stanisław Kozierowski: Atlas nazw geograficznych Słowiańszczyzny Zachodniej. T. Zeszyt IIA. Poznań: 1937.
  3. Współpraca zagraniczna.
Kontrola autorytatywna (miasteczko):
Na podstawie artykułu: "Wismar" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy