Witold Litwiniszyn


Witold Litwiniszyn w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Witold Litwiniszyn (ur. 1867, zm. 20 lutego 1925 w Sanoku) – polski urzędnik skarbowy, działacz społeczny.

Nagrobek Witolda Litwiniszyna

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w 1867[1][2]. W 1885 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum w Jaśle (w jego klasie był m.in. Jan Trznadel)[3]. W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej wstąpił do c. k. służby cywilnej 22 maja 1886[1]. W 1895 był koncypistą w c. k. dyrekcji okręgu skarbowego przy starostwie powiatu brzeżańskiego[4]. W 1905 został mianowany przez ministra skarbu ze stanowiska komisarza skarbu na sekretarza skarbu w okręgu lwowskim krajowej dyrekcji skarbu[5]. Od około 1908 był zatrudniony w oddziale administracyjnym w dyrekcji okręgu skarbowego przy c. k. starostwie powiatu sanockiego, gdzie pracował w randze sekretarza[6][7][8][9], a od 1912 w randze radcy skarbu[10][11][12]. Równolegle został przydzielony do c. k. sądu powiatowego dla spraw dochodów skarbowych w Sanoku, gdzie od około 1909 pełnił funkcję zastępcy asesora[13], od około 1910 funkcję asesora[14][15][16][17][18]. W 1918 pozostawał urzędnikiem w randze radcy finansowego[19].

Uchwałą Rady Miejskiej w Sanoku z około 1917 został uznany przynależnym do gminy Sanok[2]. Był członkiem Towarzystwa Upiększania Miasta Sanoka[20] oraz sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (1912, 1919)[21][22][23]. Do śmierci zasiadał w dyrekcji Kasy Zaliczkowej w Sanoku[24][25] (jako członek zarządu figurował jeszcze w wspólnie z inż. Stanisławe Beksińskim[26].

Witold Litwiniszyn zmarł 20 lutego 1925 w Sanoku w wieku 58 lat[25][27]. Został pochowany na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku 24 lutego 1925[25]. Był żonaty z Jadwigą z domu Starosolską[25] (1879-1928, byli w małżeństwie 27 lat[25][28]), córką Joachima Starosolskiego oraz Julii z domu Rapf (córki Jerzego) oraz siostrą Wołodymyra[29]. Mieli syna Stanisława (ur. 1910, nauczyciel)[30], córkę Janinę (jako umysłowo chora w latach 20. przebywała w Zakładzie w Kulparkowie)[31].

Odznaczenia | edytuj kod

austro-węgierskie

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Szematyzm galicyjskich władz i urzędów skarbowych na rok 1914. Lwów: Prezydyum Krajowej Dyrekcyi Skarbu, 1914, s. 124.
  2. a b Księga przynależnych do gminy Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. s. 279 (poz. 101).
  3. Księga pamiątkowa 70-lecia Państwowego Gimnazjum imienia króla Stanisława Leszczyńskiego w Jaśle 1868–1938. Jasło: 1938, s. 116.
  4. Szematyzm galicyjskich władz i urzędów skarbowych na rok 1895. Lwów: Prezydyum Krajowej Dyrekcyi Skarbu, 1895, s. 163, 178.
  5. Kronika. Mianowania. „Gazeta Narodowa”, s. 2, Nr 175 z 3 sierpnia 1905. 
  6. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1909. Lwów: 1909, s. 256.
  7. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1910. Lwów: 1910, s. 256.
  8. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1911. Lwów: 1911, s. 264.
  9. a b c d Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1912. Lwów: 1912, s. 274.
  10. Kronika. Mianowania i przeniesienia. „Tygodnik Ziemi Sanockiej”, s. 3, Nr 31 z 4 sierpnia 1912. 
  11. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1913. Lwów: 1913, s. 274.
  12. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1914. Lwów: 1914, s. 276.
  13. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1910. Lwów: 1910, s. 241.
  14. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1911. Lwów: 1911, s. 249.
  15. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1912. Lwów: 1912, s. 259.
  16. Szematyzm galicyjskich władz i urzędów skarbowych na rok 1914. Lwów: Prezydyum Krajowej Dyrekcyi Skarbu, 1914, s. 32, 39.
  17. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1913. Lwów: 1913, s. 258.
  18. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1914. Lwów: 1914, s. 260.
  19. a b c d Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1918. Wiedeń: 1918, s. 1055.
  20. Sprawozdanie Wydziału Tow. Upiększania Miasta Sanoka. „Miesięcznik Artystyczny”. Nr 7, s. 67, 1912. 
  21. Sprawozdanie Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Sanoku za lata 1914., 1915., 1916., 1917., 1918. i 1919.. Sanok: 1920, s. 18.
  22. Paweł Sebastiański, Bronisław Kielar: Wykazy członków Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Sanoku. W: 125 lat sanockiego „Sokoła” 1889–2014. Sanok: Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” w Sanoku, 2014, s. 148. ISBN 978-83-939031-1-5.
  23. Anna Sebastiańska: Członkowie TG „Sokół” w Sanoku 1889–1946. sokolsanok.pl, 2009-11-29. [dostęp 2016-03-15].
  24. Firmy. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 193 z 35 sierpnia 1925. 
  25. a b c d e Księga Zmarłych 1904–1934 Sanok. T. J. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 297 (poz. 31).
  26. Rocznik Polskiego Przemysłu i Handlu. Warszawa: 1934, s. Nr 650.
  27. Indeks do ksiąg zmarłych od roku 1914. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. L 1925, (Tom J, str. 287, poz. 31).
  28. Księga Zmarłych 1904–1934 Sanok. T. J. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 332 (poz. 94).
  29. Edward Zając. Germanizacja Sanoka w latach 1834–1867. „Tygodnik Sanocki”. Nr 29 (401), s. 8, 16 lipca 1999. 
  30. Księga przynależnych do gminy Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. s. 296 (poz. 247).
  31. Księga przynależnych do gminy Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. s. 292 (poz. 204).
Na podstawie artykułu: "Witold Litwiniszyn" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy