Wołodar Rościsławicz


Wołodar Rościsławicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wołodar[1] Rościsławicz (zm. 1124) – książę ruski z dynastii Rurykowiczów, książę dźwinogrodzki, w latach 1085-1092, książę przemyski od 1092 lub 1097 roku.

Prawnuk Jarosława Mądrego, drugi syn Rościsława Włodzimierzowica i księżniczki węgierskiej, młodszy brat Ruryka i starszy brat Wasylka.

Wspólnie z braćmi wygnał Jaropełka z tronu i współrządził Wołyniem. W 1085 roku, z woli Wsiewołoda Jarosławicza kijowskiego został pierwszym księciem zwenigrodzkim. Udzielnym księciem przemyskim został albo po śmierci starszego brata Ruryka w 1092 (bardziej prawdopodobne jest jednak, że Ruryk utracił księstwo i brat nie mógł po nim dziedziczyć), albo dopiero w 1097 roku, kiedy jego prawa potwierdził z pewnością zjazd lubecki. Tytuł ten dzierżył do śmierci. Wołodar musiał stoczyć dwie wojny w obronie niezależności - ze Światopełkiem kijowskim i węgierskim Kolomanem, obie zwycięskie. Umocniwszy panowanie, Wołodar toczył wojny z Polską.

W 1119 roku wzniósł w Przemyślu bogatą wedle ówczesnych opisów cerkiew. W 1121 podczas kolejnej wyprawy na Biecz, został wzięty do niewoli przez Piotra Włostowica. Za znaczącą sumę wykupił go brat Wasylko.

Miał dwie córki i dwóch synów: Wołodymyrkę i Rościsława. Starszy Wołodymyrko wziął księstwo dźwinogrodzkie, a Rościsławowi dostała się dzielnica przemyska[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Imię słowiańskie pochodzenia skandynawskiego oznaczające "tego, który zawładnął wojskiem" od wyrazu Valdarr (Walda-harjar) "wer ein Heer der Macht hat" [W:] Astrid van Nahl, Lennart Elmevik, Stefan Brink Namenwelten: Orts- und Personennamen in historischer Sicht. 2004. s. 557; Volodar "captain of the guards". Some of the Galician princes used Volodar as a personal name. [W:] Bela Kalman. The world of names: a study in Hungarian onomatology. 1978, s. 35.
  2. Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. T. II. Warszawa: 1880-1902, s. 310–311.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Wołodar Rościsławicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy