Wołodymyr Dudarenko


Wołodymyr Dudarenko w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wołodymyr Iwanowycz Dudarenko, ukr. Володимир Іванович Дударенко, ros. Владимир Иванович Дударенко, Władimir Iwanowicz Dudarienko (ur. 6 lutego 1946 w Równem, zm. 18 maja 2017 tamże[1]) – radziecki i ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika, reprezentant ZSRR, trener piłkarski.

Spis treści

Kariera piłkarska | edytuj kod

Kariera klubowa | edytuj kod

Wychowanek klubu Kołhospnyk Równe, w barwach którego w 1963 rozpoczął karierę piłkarską. W 1966 otrzymał wezwanie przed komisję poborową i został skierowany do służby w klubie wojskowym SKA Lwów[2], który trenował Siergiej Szaposznikow. W 1967 trener awansował do centralnego szczebla do klubu CSKA Moskwa i zabrał ze sobą Dudarenka. W CSKA Dudarenko natychmiast stał się podstawowym piłkarzem zespołu. Rok 1970 był dla niego najbardziej udanym sezonem, w którym został mistrzem ZSRR. Był jednym z bohaterów drugiego meczu finałowego przeciwko Dinama Moskwa. W 11 minucie meczu po uderzeniu obrońcy CSKA Jurija Istomina bramkarz Dinama Władimir Pilguj nie potrafił zafiksować piłkę i Dudarenko otworzył wynik w meczu. [3] Ostateczny wynik meczu 4:3 dla CSKA[3]. W 1975 roku powrócił do lwowskiego SKA, który już zmienił nazwę i siedzibę, a w 1977 roku zakończył w nim karierze piłkarską[4].

Kariera reprezentacyjna | edytuj kod

W 1971 rozegrał 2 mecze towarzyskie w barwach narodowej reprezentacji ZSRR z Salwadorem i Meksykiem.

Kariera trenerska | edytuj kod

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął karierę piłkarską. W 1979 objął stanowisko głównego trenera w SKA Lwów. Potem pomagał trenować lwowski wojskowy klub. W 1993 prowadził żeński klub piłkarski Lwowianka Lwów. Jego młodszy brat Mykoła również piłkarz i trener piłkarski[5].

Sukcesy i odznaczenia | edytuj kod

Sukcesy klubowe | edytuj kod

Sukcesy indywidualne | edytuj kod

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Помер відомий футболіст Володимир Дударенко (ukr.). erve.ua. [dostęp 2017-05-19].
  2. Володимир Дударенко: «Забивши гол армійській команді, я став солдатом…»
  3. Золото Ташкента
  4. Володимир Дударенко: через терни до золотої зірки
  5. UA-Футбол. Микола Дударенко: "Такого успіху від нас не очікував ніхто"

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Wołodymyr Dudarenko" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy