Wodnicha leszczynowa


Wodnicha leszczynowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wodnicha leszczynowa, wodnicha Lindtnera (Hygrophorus lindtneri M.M. Moser) – gatunek grzybów z rodziny wodnichowatych (Hygrophoraceae)[1].

Spis treści

Systematyka i nazewnictwo | edytuj kod

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hygrophorus, Hygrophoraceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Synonimy[2]:

  • Hygrophorus carpini Gröger 1980
  • Hygrophorus lindtneri var. carpini (Gröger) Bon 1989

Nazwę polską zaproponował w 2003 r. Władysław Wojewoda, Barbara Gumińska w 1967 r, opisywała ten gatunek pod nazwą wodnicha Lindtnera[3].

Morfologia | edytuj kod

Kapelusz

Średnica 2,5–6 cm, za młodu półkulisty, później szeroko rozpostarty z płaskim lub nieco wypukłym szczytem. Brzeg początkowo podwinięty, potem prosty. Powierzchnia w stanie wilgotnym silnie śluzowata, gładka, w stanie suchym jedwabista, na środku kapelusza pomarańczowobrązowa, ku brzegowi jaśniejsza, blado-ochrowo-pomarańczowa[4].

Blaszki

Słabo zbiegające, dość rzadkie, z blaszeczkami, początkowo bladoochrowe, potem ciemniejsze, z kremowożółtym lub pomarańczowym odcieniem. Ostrza równe[4].

Trzon

Wysokość 4–10 cm, grubość 0,7–1,5 cm, cylindryczny, czasami zwężający się ku podstawie. Powierzchnia pod kapeluszem oszroniona, w dolnej części śluzowata, blado-ochrowo-pomarańczowa[4].

Miąższ

Białawy lub z ochrowym odcieniem, nie zmieniający barwy po uszkodzeniu. Bez wyraźnego zapachu, o łagodnym smaku[4].

Cechy mikroskopijne

Zarodniki 6,5 do 9 × 4,2–6,0 μm, eliptyczne, jajowate, półcylindryczne, czasami sferyczne z dobrze zaznaczonymi dzióbkiem. Podstawki 32–55 × 6–9 μm, z 4 zarodnikami i sprzążkami u podstawy. We wszystkich strzępkach sprzążki[5]. Często w zarodnikach występuje duża gutula[4].

Gatunki podobne | edytuj kod

Podobne są wodnicha tarczowata (Hygrophorus discoideus)[4], wodnicha pomarańczowopłowa (Hygrophorus unicolor)[5] oraz niewystępująca w Polsce wodnicha Hygrophorus spodoleucus[4].

Występowanie i siedlisko | edytuj kod

Wodnicha leszczynowa znana jest tylko w niektórych krajach Europy[6]. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. notowana tylko na dwóch stanowiskach: w Babiogórskim i Pienińskim Parku Narodowym. Jej rozprzestrzenienie i stopień zagrożenia nie są znane[3].

Siedlisko: lasy i zarośla liściaste, jak dotąd opisano jej występowanie tylko pod leszczyną pospolitą (Corylus avellana). Owocniki od września do października[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Index Fungorum [dostęp 2019-02-22] .
  2. Species Fungorum [dostęp 2019-02-22] .
  3. a b c Władysław Wojewoda, Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, ​ISBN 83-89648-09-1
  4. a b c d e f g B. Gumińska, Flora Polska (Flora of Poland). Grzyby (Mycota). Tom XXVI. Wodnichowate (Hygrophoraceae), Kraków: Uniwersytet Jagielloński, Instytut Botaniki, 1997, ​ISBN 83-7052-949-6
  5. a b A.M.I.M.T. Hygrophorus lindtneri [dostęp 2019-02-22] .
  6. Discover Life Maps [dostęp 2019-02-22] .
Identyfikatory zewnętrzne (takson):
Na podstawie artykułu: "Wodnicha leszczynowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy