Wodnik andyjski


Wodnik andyjski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wodnik andyjski[3] (Rallus semiplumbeus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny chruścieli (Rallidae). Wyróżniono dwa podgatunki, z których jeden występuje endemicznie w Kolumbii i jest zagrożony wyginięciem, a drugi – z Peru – wymarł.

Spis treści

Podgatunki | edytuj kod

Wyróżniono dwa podgatunki R. semiplumbeus[3][4][5]:

  • wodnik kolumbijski (R. s. semiplumbeus) P. L. Sclater, 1856 – wschodnia Kolumbia
  • wodnik peruwiański (R. s. peruvianus) Taczanowski, 1886 – Peru; uznany za wymarły

Morfologia | edytuj kod

Opis dotyczy podgatunku nominatywnego – wodnika kolumbijskiego. Długość ciała wynosi około 21,6 cm, w tym dzioba 4,3 cm i ogona 4,5 cm. Skrzydło mierzy około 11,1 cm. Wierzch głowy czarny. Boki głowy, broda, gardło i pierś szaroniebieskie. Wierzch ciała pokrywają rudobrązowe pióra z czarnym pasem biegnącym przez ich środek. Dziób czerwony, na końcu i wzdłuż górnej krawędzi czarny. Pokrywy podogonowe w czarno-białe pasy. Nogi i stopy czerwone[6].

Zasięg występowania | edytuj kod

Całkowity zasięg występowania wodnika kolumbijskiego szacowany jest na 730 km². Podgatunek znany jedynie z dwóch niezbyt od siebie odległych lokacji w Kolumbii, w okolicach Bogoty. Spotykany jest na wysokości 2500–4000 m na podmokłych obszarach trawiastych[7].

Wodnika peruwiańskiego opisano na podstawie jednego okazu (1886), nigdy więcej go nie widziano i został uznany za wymarły. Występował w Peru (dokładna lokalizacja nieznana)[4][7].

Behawior | edytuj kod

Głos stanowi wysokie i ostre piiip. Zaniepokojony odzywa się krótkim brzęczeniem[8]. Okres lęgowy ma miejsce prawdopodobnie od lipca do września. Gniazda znajdywano w kępach sitowia i pałki. Pożywienie stanowią wodne bezkręgowce, robaki, mięczaki, martwe ryby, kijanki oraz materia roślinna[7].

Status zagrożenia | edytuj kod

Przez IUCN wodnik kolumbijski klasyfikowany jest jako zagrożony wyginięciem (EN, Endangered). Całkowita populacja szacowana jest na nie więcej niż 2500 dorosłych osobników, zaś jej trend prawdopodobnie jest spadkowy. Zagrożeniem dla niego są zanieczyszczenia (zarówno pochodzenia antropogenicznego jak i muł) mokradeł przez niego zasiedlanych. Wodnik kolumbijski występuje w jednym parku narodowym, jest to Park Narodowy Chingaza. Prócz tego spotykany na pięciu innych obszarach sklasyfikowanych jako Important Bird Area[7].

Przypisy | edytuj kod

  1. Rallus semiplumbeus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online]  (ang.).
  2. Rallus semiplumbeus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online]  (ang.).
  3. a b Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Rallidae Rafinesque, 1815 - chruściele - Rails and coots (wersja: 2020-03-14). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-03-28].
  4. a b Taylor, B. & Sharpe, C.J.: Bogota Rail (Rallus semiplumbeus). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-10)].
  5. F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.): Flufftails, finfoots, rails, trumpeters, cranes, limpkin (ang.). IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-03-27].
  6. Slaty-Breasted Rail. W: Philip Lutley Sclater: Exotic ornithology : containing figures and descriptions of new or rare species of American birds. 1867, s. 165.
  7. a b c d Bogota Rail Rallus semiplumbeus. BirdLife International. [dostęp 2 października 2013].
  8. Steven L. Hilty & Bill Brown: A Guide to the Birds of Colombia. Princeton University Press, 1986, s. 139. ISBN 978-0-691-08372-8.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Wodnik andyjski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy