Wodospad Kamieńczyka


Na mapach: 50°48′50,24″N 15°29′48,09″E/50,813956 15,496692

Wodospad Kamieńczyka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wodospad Kamieńczyka (846 m n.p.m., niem. Zackelfall) – najwyższy wodospad w polskich Sudetach[1], położony na trasie ze Szklarskiej Poręby na grzbiet główny Karkonoszy. Wodospad miał status pomnika przyrody[2], obecnie jest to obszar ochrony ścisłej, wchodzący w skład Karkonoskiego Parku Narodowego[1].

Spis treści

Wodospad | edytuj kod

Woda potoku Kamieńczyk spada trzema kaskadami z wysokości 27 m i wpada do Wąwozu Kamieńczyka. Kaskada środkowa początkowo tworzy jeden strumień, który półtora metra niżej rozdziela się na półkach skalnych[2]. Szerokość strumienia przy wodospadzie wynosi około 15 m, a niżej zmniejsza się nawet do 3 metrów. Ściany mają wysokość do 30–35 metrów[3][2]. U stóp wodospadu znajduje się pięciometrowy kocioł eworsyjny, wypełniony blokami skalnymi[2]. Poniżej wodospadu znajduje się kanion długości 100 m[4].

Historia | edytuj kod

Za środkową kaskadą znajduje się grota, nazywana Złotą Jamą, sztucznie wykuta przez Walończyków, którzy przed wiekami znajdowali tu ametysty i pegmatyt[1]. W XIX w. na fali zainteresowania turystyką górską wodospad stał się atrakcję turystyczną. W roku 1890 Towarzystwo Karkonoskie udostępniło go do zwiedzania. Z powodu nieszczęśliwych wypadków ściany gardzieli przykryto siatką, która miała zapobiec spadaniu obrywających się odłamków skalnych[2]. Wodospad był jedną z lokacji filmu Opowieści z Narnii: Książę Kaspian[4].

Legenda | edytuj kod

Z wodospadem związana jest legenda, jakoby w skład wody wchodzą łzy siedmiu rusałek opłakujących jedną z nich, Łabudkę[4], która poszukując swego ukochanego Kamieńczyka Bronisza zginęła w przepaści. Rusałka była wielokrotnie ostrzegana przez siostry, by trzymała się z daleka od śmiertelnika; ta jednak powierzyła mu swoje klejnoty, które ukochany miał sprzedać, a zdobyte w ten sposób pieniądze miały być przeznaczone na leczenie chorej matki ukochanego. Gdy oblubieniec nie wracał, rusałka wyruszyła spod Łabskiego Szczytu, po drodze widząc Kamieńczyka. Pośliznęła się jednak i spadła w przepaść[1].

Turystyka | edytuj kod

Schronisko przy Wodospadzie Kamieńczyka

Zwiedzanie wodospadu jest płatne i odbywa się w określonych godzinach[1]. Niedaleko wodospadu znajdują się schronisko „Kamieńczyk” i „Szałas Sielanka"[4].

Szlaki turystyczne:

Zobacz też | edytuj kod

Strażnica WOP Kamieńczyk

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Wodospad Kamieńczyka – Szklarska Poręba. W: Rzuć i jedź [on-line]. [dostęp 2017-12-30].
  2. a b c d e MaciejM. Gontarek MaciejM., AndrzejA. Paczos AndrzejA., Ścieżka przyrodnicza na Szrenicę, Karkonoski Park Narodowy, s. 27 .
  3. Tablica informacyjna obok wejścia do Wodospadu Kamieńczyka, 14 sierpnia 2017 [dostęp 2017-08-16] .
  4. a b c d Atrakcje i zabytki Wodospad Kamieńczyka. W: Szklarska Poręba [on-line]. [dostęp 2018-01-09].
  5. Mapa szlaków turystycznych. [dostęp 2020-09-25].
Na podstawie artykułu: "Wodospad Kamieńczyka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy