Wojciech Brydziński


Wojciech Brydziński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Wojciech Brydziński i Ludwik Solski w sztuce „Wielki Fryderyk” Adolfa Nowaczyńskiego. Grób aktora Wojciecha Brydzińskiego na Starych Powązkach w Warszawie (stan na kwiecień 2012)

Wojciech Brydziński (ur. 28 stycznia 1877 w Stanisławowie, zm. 4 maja 1966 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy i radiowy, reżyser, poseł na Sejm PRL I kadencji (1952–1956, bezpartyjny).

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Syn Teofila i Antoniny z Ha­asów. Uczęszczał do gimnazjum w Stanisławowie. W wieku 17 lat zadebiutował na scenie miejscowego teatru objazdowego w roli Kosińskiego w „Zbójcach”. Po kilku latach występów w objazdach zamieszkał w 1899 w Łodzi i znalazł się w zespole Teatru Polskiego. W 1906 przeniósł się do Warszawy i zaangażował do Teatru Rozmaitości. W 1914 Arnold Szyfman zaproponował mu pracę w nowym Teatrze Polskim, ale po wybuchu I wojny światowej Brydziński wraz z innymi członkami zespołu został deportowany do Rosji, gdzie w Moskwie powstała filia Teatru Polskiego. W tym okresie wystąpił także w wielu filmach rosyjskich[1]. W 1922 powrócił do kraju.

W okresie międzywojennym występował w wielu filmach. Po wojnie powrócił do Teatru Polskiego, gdzie wystąpił m.in. w inaugurującej powojenną działalność Lilli Wenedzie Juliusza Słowackiego.

Gdy Arnold Szyfman został pozbawiony stanowiska dyrektora teatru, Brydziński złożył dymisję i przeszedł do Polskiego Radia. Gdy Szyfman powrócił na stanowisko dyrektora, Brydziński powrócił do Teatru Polskiego. Występował do 1963.

Zmarł 4 maja 1966 w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 73-6-1)[2].

Filmografia | edytuj kod

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Nagrody | edytuj kod

  • Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia za rolę Aktora I w Hamlecie Williama Szekspira na Festiwalu Szekspirowskim (1947)
  • Nagroda państwowa I stopnia za całokształt twórczości artystycznej ze szczególnym uwzględnieniem pracy scenicznej w Polsce Ludowej (1951)
  • Nagroda m. st. Warszawy (1957)

Przypisy | edytuj kod

  1. NITROFILM - Konserwacja i digitalizacja przedwojennych filmów fabularnych w Filmotece Narodowej, www.nitrofilm.pl [dostęp 2020-03-30]  (pol.).
  2. Cmentarz Stare Powązki: ZOFJA BRYDZIŃSKA, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-05-15] .
  3. M.P. z 1955 r. nr 91, poz. 1144 „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”.
  4. M.P. z 1952 r. nr 64, poz. 984 „w związku z 75-tą rocznicą urodzin, za wybitną pracę artystyczną”.
  5. M.P. z 1930 r. nr 31, poz. 52 „za zasługi na polu sztuki dramatycznej”.
  6. M.P. z 1946 r. nr 28, poz. 48 „w uznaniu wielkich zasług, położonych przy odbudowie gmachu Teatru Polskiego w Warszawie i wskrzeszeniu jego artystycznej działalności”.
  7. M.P. z 1937 r. nr 257, poz. 406 „za szerzenie zamiłowania do polskiej literatury dramatycznej”.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Wojciech Brydziński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy