Wojciech Mann


Wojciech Mann w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wojciech Piotr Mann (ur. 25 stycznia 1948 w Świdnicy[1]) – polski dziennikarz muzyczny, satyryk, aktor, pedagog, autor tekstów piosenek, prezenter telewizyjny i radiowy.

W latach 1967–2020 związany z Programem Trzecim Polskiego Radia, a od 2020 z Radiem Nowy Świat.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Jest synem Malwiny z domu Niemczewskiej i Kazimierza Manna. Jego młodsza siostra Marta została projektantką[2]. Rodzina Mannów pochodziła ze Lwowa, przodkowie Wojciecha Manna byli kolonistami niemieckimi[3]. Stryjecznym dziadkiem dziennikarza był śpiewak operowy Józef Mann[4].

W dzieciństwie występował w zespole „Gawęda”[5]. Ukończył XXVII Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Czackiego w Warszawie[6]. Studiował handel zagraniczny w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie, a w 1975 został absolwentem filologii angielskiej na Uniwersytecie Warszawskim[1].

W 1965 związał się z dziennikarstwem radiowym[1][7], zostając redaktorem Rozgłośni Harcerskiej. W 1967 dołączył do redakcji Programu III Polskiego Radia[8], na którego antenie prowadził autorskie programy: Magazyn 4/4, Mój magnetofon, Poranek z radiem, Baw się razem z nami, Muzyczna poczta UKF, W tonacji Trójki, Zapraszamy do Trójki, Bielszy odcień bluesa, Między dniem a snem, Radio Mann, Manniak niedzielny, Manniak po ciemku, Pół perfekcyjnej płyty[9], Tanie granie (na śniadanie) oraz Piosenki bez granic[10].

W latach 70. rozpoczął współpracę z Telewizją Polską, dla ktorej początkowo prowadził Sobotnie Studio Młodych, a potem własną audycję Magazyn pana Manna w Studio 2[1].

Na początku lat 80. przebywał w Stanach Zjednoczonych[1]. W drugiej połowie lat 80. prowadził program rozrywkowy Kanał, a wspólnie z Janem Chojnackim program Non Stop Kolor, wówczas jedyny program poświęcony muzyce rockowej. W latach 1985–1986 jako „druh zastępowy” poprowadził osiem wydań Listy Przebojów Programu Trzeciego. Należał do twórców nadawanego w latach 1986–1990 programu rozrywkowego Nie tylko dla orłów[10]. Później współtworzył na antenie TVP2 programy: Mądrej głowie…, Za chwilę dalszy ciąg programu i Bardzo ostry dyżur. Również w latach 80. był lektorem w programie TVP2 5-10-15. W latach 1983–1988 był redaktorem naczelnym miesięcznika „Non Stop”, w późniejszym czasie współpracował też z „Gazetą Wyborczą” (z dodatkami „Gazeta na Plażę”[1] i „Duży Format”), „Elle”[1] i „Polityką”.

W latach 90. z Krzysztofem Materną opracował formułę stacji radiowej Radio Kolor, obaj prowadzili w niej autorskie audycje, a ich podobizny były elementem ówczesnego logo stacji. W latach 1993 zaczął prowadzić Szansę na sukces na antenie TVP2[11]. W 1994 z Krzysztofem Materną stworzył telewizyjny talk-show MdM, który był prezentowany na antenie TVP1[1]. W 1995 razem opublikowali książkę Podróże małe i duże, wydaną przez „Twój Styl”. W 1997 z Krzysztofem Materną i Janem Chojnackim współtworzył muzyczną stację Radio Pogoda[12].

W latach 2001–2002 z Krzysztofem Materną prowadził talk-show M kwadrat w TV Puls[1][13]. W 2005 z Janem Chojnackim założył internetowe Radio Baobab[14], a z Krzysztofem Materną współtworzył program rozrywkowy TVP1 MaMa, który był oparty na formule produkcji Za chwilę dalszy ciąg programu. Od 2005 do 2008 prowadził program TVP2 Duże dzieci. W 2006 został powołany w skład Akademii Muzycznej Trójki[15]. W 2007 z Krzysztofem Materną poprowadził program MC², czyli Maszyna czasu Manna i Materny[16][17]. W 2011 nakładem wydawnictwa „Znak” ukazała się ich kolejna wspólna publikacja pt. Podróże małe i duże, czyli jak zostaliśmy światowcami[18], będąca zmienionym wydaniem książki z 1995. Również w 2011 nakładem „Znaku” wydał autobiografię pt. RockMann, czyli jak nie zostałem saksofonistą[5][19]. W latach 2012–2013 był gospodarzem programu Kocham to co lubię[20]. W 2012 zakończył współpracę przy Szansie na sukces, która po jego odejściu została zdjęta z anteny TVP2[11]. W 2014 premierę miała jego druga autorska publikacja zatytułowana Fotografomannia[21].

W marcu 2020 odszedł z Trójki[8] w geście solidarności z Anną Gacek[22]. W kwietniu 2020 zaangażował się w projekt stworzenia nowej stacji radiowej Radio Nowy Świat, zainicjowany przez spółkę Ratujmy Trójkę[23]. Stacja zaczęła nadawać 10 lipca 2020, Wojciech Mann zaczął prowadzić w niej programy: Poranna Manna, Mała kawa i Bez kolejki[24].

Jest autorem tekstów do piosenek[25], w tym „Ja nie mogłam mieć serc dwóch” wykonywanej przez Annę Jantar na płycie Tyle słońca w całym mieście z 1974[26]. Był też lektorem filmów dokumentalnych, przedstawiających historię muzyki rozrywkowej. Sporadycznie pojawiał się jako aktor, zagrał m.in. w filmach Cudowne dziecko, Uprowadzenie Agaty, Świąteczna przygoda i Serce na dłoni, a także w serialach Czterdziestolatek. 20 lat później i Bank nie z tej ziemi[27]. W filmach Shrek 2 i Shrek Trzeci dubbingował Doris, siostrę Kopciuszka[28]. Użyczył głosu postaci Sama w grze Sam & Max: Sezon 1 (z 2007)[29] oraz postaci Płotki (konia należącego do Geralta) w dodatku do gry Wiedźmin 3: Dziki Gon pt. Krew i wino (z 2016)[30]. Wystąpił gościnnie na wydanym w 2006 albumie Grzegorza Turnaua Historia pewnej podróży. Udzielał się również jako konferansjer, m.in. w spektaklach estradowych Janusza Józefowicza[27]. Wraz z Krzysztofem Materną założył przedsiębiorstwo MM Communications, działające w branży promocyjnej[1].

Życie prywatne | edytuj kod

Trzykrotnie żonaty, trzecią żoną została Ewa Bańska, z którą ma syna Marcina[31].

W 2000 był członkiem komitetu poparcia Andrzeja Olechowskiego przed wyborami prezydenckimi[32] oraz członkiem zorganizowanego przez Unię Wolności komitetu inicjatywy ustawodawczej na rzecz powołania Fundacji Edukacji Narodowej[33].

Odznaczenia i wyróżnienia | edytuj kod

Ordery i odznaczenia
Nagrody i wyróżnienia

Tłumaczenia | edytuj kod

  • Arnold Lobel, Żabek i Ropuch. Przyjaźń, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2015, ​ISBN 978-83-08-06042-1[38][39]
  • Arnold Lobel, Żabek i Ropuch. Przez cały rok, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2016
  • Arnold Lobel, Żabek i Ropuch, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2016
  • Arnold Lobel, Wielbłądzica baletnica i inne bajki, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2016
  • Peggy Parish, Amelia Bedelia, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2017, ​ISBN 978-83-08-06295-1[40][41]
  • Peggy Parish, Dziękujemy Ci, Amelio Bedelio!, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2017[42]
  • Peggy Parish, Amelia Bedelia i przyjęcie niespodzianka, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2017[43]
  • Peggy Parish, Wracaj, Amelio Bedelio!, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2017[44]

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h i j k Who is who w Polsce. Wyd. I. Zug: Hübners blaues Who is who, 2002, s. 1222. ISBN 3-7290-0034-9.
  2. Pasja pokoleń – artyści w rodzinie Mann. lodz-art.eu. [dostęp 2018-01-07].
  3. Katarzyna Kubisiowska, Wojciech Mann: Głos. Wojciech Mann w rozmowie z Katarzyną Kubisiowską. Kraków: Znak, 2020, s. 23. ISBN 978-83-240-6106-8.
  4. Katarzyna Kubisiowska, Wojciech Mann: Głos. Wojciech Mann w rozmowie z Katarzyną Kubisiowską. Kraków: Znak, 2020, s. 225. ISBN 978-83-240-6106-8.
  5. a b Wojciech Mann: Rock Mann, czyli Jak nie zostałem saksofonistą. Kraków: Znak, 2010. ISBN 978-83-240-1459-0.
  6. Znani absolwenci Czackiego. czacki.edu.pl. [dostęp 2015-04-23].
  7. Kto jest kim w Polsce: informator biograficzny. Lubomir Mackiewicz (red.), Anna Żołna (red.). Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1993, s. 435. ISBN 83-223-2644-0.
  8. a b Wojciech Mann odchodzi z Trójki. onet.pl, 11 marca 2020. [dostęp 2020-03-11].
  9. Nightfly: Donald Fagen. radio.com.pl, 25 stycznia 2000. [dostęp 2015-04-23].
  10. a b Wojciech Mann. polskieradio.pl. [dostęp 2015-04-23].
  11. a b Koniec „Szansy na sukces”. interia.pl, 22 marca 2012. [dostęp 2015-04-23].
  12. Agora tworzy sieć radiową Radio Pogoda. press.pl, 1 kwietnia 2015. [dostęp 2020-03-14].
  13. Mariusz Piotrowski, Martin Stysiak: TV Puls znowu ma wielkie plany na przyszłość. wyborcza.biz, 23 listopada 2014. [dostęp 2016-10-04].
  14. Nowe radio w Internecie. wirtualnemedia.pl, 27 lipca 2005. [dostęp 2016-10-04].
  15. Akademia Muzyczna Trójki. mediafm.net, 16 listopada 2006. [dostęp 2015-04-23].
  16. Mann i Materna w internecie. wirtualnemedia.pl, 8 marca 2005. [dostęp 2016-10-04].
  17. Spada oglądalność Manna i Materny. wirtualnemedia.pl, 21 lutego 2007. [dostęp 2016-10-04].
  18. Wojciech Mann, Krzysztof Materna: Podróże małe i duże czyli, jak zostaliśmy światowcami. Kraków: Znak, 2011. ISBN 978-83-240-1855-0.
  19. Trójkowo-książkowo. polskieradio.pl, 13 października 2010. [dostęp 2015-04-23].
  20. Wojciech Mann znika z TVP2. wirtualnemedia.pl, 12 sierpnia 2013. [dostęp 2015-04-23].
  21. Fotografomannia. wiadomosci24.pl, 24 listopada 2014. [dostęp 2015-04-23].
  22. Wojciech Mann odchodzi z radiowej Trójki po 55 latach współpracy. wirtualnemedia.pl, 11 marca 2020. [dostęp 2020-04-19].
  23. Grzegorz Ułan: Jest szansa na powrót starej dobrej „Trójki”! Spółka „Ratujmy Trójkę” chce uruchomić radio „Nowy Świat”. antyweb.pl, 17 kwietnia 2020. [dostęp 2020-04-19].
  24. Nikola Bochyńska: Ruszyło Radio Nowy Świat (szczegółowa ramówka). wirtualnemedia.pl, 10 lipca 2020. [dostęp 2020-07-12].
  25. Wojciech Mann – słowa. kppg.waw.pl. [dostęp 2019-12-19].
  26. Spis piosenek: 1974. annajantar.pl. [dostęp 2015-11-13].
  27. a b Wojciech Mann w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2015-04-23].
  28. Piotr Mudzo: Shrek Trzeci / Shrek the Third (2007) recenzja. filmowo.net. [dostęp 2016-10-04].
  29. Wojciech Mann w polskiej wersji gry Sam & Max: Sezon 1. onet.pl, 21 sierpnia 2007. [dostęp 2015-04-23].
  30. Wiedźmin 3: Krew i Wino – Wojciech Mann o kulisach zadania „O czym szepczą grzyby”. planetagracza.pl, 13 czerwca 2016. [dostęp 2020-03-16].
  31. Agnieszka Niedek: Jego wielkie tajemnice. interia.pl, 11 kwietnia 2012. [dostęp 2020-12-18].
  32. Głosy poparcia. olechowski.pl. [dostęp 2020-03-17].
  33. Gwiazdy i polityka. wyborcza.pl, 7 września 2000. [dostęp 2020-03-17].
  34. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 września 2011 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2011 r. nr 111, poz. 1122).
  35. Glorie dla przedstawicieli świata rozrywki. mkidn.gov.pl, 20 maja 2009. [dostęp 2015-04-23].
  36. Laureaci Mateuszy Trójki 2009. polskieradio.pl, 30 września 2009. [dostęp 2015-04-23].
  37. Statuetki MediaTorów 2010 wręczone!!!. mediatory.pl, 5 grudnia 2010. [dostęp 2015-04-23].
  38. Arnold Lobel. Żabek i Ropuch. Przyjaźń. wydawnictwoliterackie.pl. [dostęp 2017-04-02].
  39. Wojciech Mann i Michał Nogaś o żabiej przyjaźni. polskieradio.pl, 16 października 2015. [dostęp 2017-04-02].
  40. Peggy Parish. Amelia Bedelia. wydawnictwoliterackie.pl. [dostęp 2017-04-02].
  41. Wojciech Mann i „Amelia Bedelia”. polskieradio.pl, 1 kwietnia 2017. [dostęp 2017-04-02].
  42. Peggy Parish. Dziękujemy Ci, Amelio Bedelio!. wydawnictwoliterackie.pl. [dostęp 2017-06-22].
  43. Peggy Parish. Amelia Bedelia i przyjęcie niespodzianka. wydawnictwoliterackie.pl. [dostęp 2017-06-22].
  44. Peggy Parish. Wracaj, Amelio Bedelio!. wydawnictwoliterackie.pl. [dostęp 2017-06-22].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Wojciech Mann" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy