Wojciech Pokora


Wojciech Pokora w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Odcisk dłoni w Promenadzie Gwiazd w Międzyzdrojach

Wojciech Pokora (ur. 2 października 1934 w Warszawie, zm. 4 lutego 2018 tamże) – polski aktor teatralny i filmowy, pedagog, artysta kabaretowy oraz reżyser teatralny.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Absolwent Technikum Budowy Silników Samolotowych we Wrocławiu[1]. Przez kilka lat pracował w warszawskiej Fabryce Samochodów Osobowych[2][1]. Wraz z m.in. Jerzym Turkiem był członkiem amatorskiego kółka teatralnego działającego przy tym zakładzie[3]. W 1958 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, a następnie przez wiele lat był wykładowcą akademickim na tej uczelni[2][1].

Jego rolami dyplomowymi na warszawskiej PWST była rola Wiliama w Jak wam się podoba Szekspira (1957) w reżyserii Władysława Krasnowieckiego oraz Feliksa w Kapeluszu słomkowym Eugène’a Labiche (1958) w reżyserii Kazimierza Rudzkiego i Ludwika Sempolińskiego. Na deskach teatru repertuarowego zadebiutował rolą dziennikarza w Wizycie starszej pani Friedricha Dürrenmatta (1958) w reżyserii Ludwika René[4].

Był aktorem warszawskich teatrów: Teatru Dramatycznego (1958–1984), Teatru Nowego (1984–1990) i Teatru Kwadrat (1990–2001)[2][1]. Występował w spektaklach Teatru Telewizji, a także w kabaretach Owca (1966–1968) czy Dudek[5]. W latach 1990–2005 był aktorem Kabaretu Olgi Lipińskiej[6]. Ponadto współpracował z Teatrem Rozmaitości (1977–1978), Teatrem Komedia (1979), Teatrem Studio (1983), Teatrem 6. piętro (2011) oraz Och-Teatrem (2012–2013). Występował w spektaklach takich reżyserów jak Jerzy Jarocki, Konrad Swinarski, Wanda Laskowska, Piotr Cieślak czy Janusz Kondratiuk.

Reżyserował na deskach Teatru Kwadrat (1989, 1992, 1996), Teatru Syrena (1991), Lubuskiego Teatru w Zielonej Górze (1992, 1998), Teatru Powszechnego w Radomiu (1993), Teatru Polskiego we Wrocławiu (1994), Teatru Bagatela w Krakowie (1994), Teatru Dramatycznego w Płocku (1997, 1999), Teatru im. Adama Mickiewicza w Częstochowie (1998, 1999) oraz Teatru Dramatycznego im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku (2000)[4].

Występował głównie w repertuarze komediowym, choć ma za sobą również role w produkcjach dramatycznych, takich jak Kiedy miłość była zbrodnią (1967), Palace Hotel (1977), Szczęśliwy brzeg (1983), a także serialu telewizyjnym Więzy krwi (2001).

Zmarł 4 lutego 2018 w wieku 83 lat na skutek komplikacji po udarze mózgu, którego doznał w grudniu 2017[7][8]. 10 lutego 2018, po mszy świętej żałobnej w kościele św. Brata Alberta i św. Andrzej Apostoła w Warszawie, spoczął na cmentarzu Bohaterów Bitwy Warszawskiej 1920 r. w Radzyminie[9].

Życie prywatne | edytuj kod

Aktor od 1957 do śmierci był żonaty z Hanną. Mieli dwie córki, Annę i Magdalenę, a także pięcioro wnucząt, w tym aktorkę Agatę Nizińską[10].

22 września 2015 ukazała się książka Z Pokorą przez życie, wywiad rzeka z Wojciechem Pokorą, przeprowadzony przez Krzysztofa Pyzię[11].

Filmografia | edytuj kod

W przebiegu kariery aktorskiej, Wojciech Pokora często był obsadzany w głównych i znaczących rolach w filmach komediowych reżyserowanych przez Stanisława Bareję, m.in.: Poszukiwany, poszukiwana, Brunet wieczorową porą, Alternatywy 4.

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Wojciech Pokora. terazteatr.pl. [dostęp 2018-02-19].
  2. a b c Biografia. film.wp.pl. [dostęp 2012-03-06].
  3. ŁukaszŁ. Knap ŁukaszŁ., Wojciech Pokora nie żyje, „film.wp.pl”, 4 lutego 2018 [dostęp 2018-02-04]  (pol.).
  4. a b Teatr w Polsce – polski wortal teatralny, www.e-teatr.pl [dostęp 2018-02-04] .
  5. Wojciech Pokora (2.10.1934 - 4.02.2018)
  6. a b c Monika Mokrzycka-Pokora: Wojciech Pokora. Culture.pl. [dostęp 2012-08-19].
  7. Wojciech Pokora nie żyje, „TVN24.pl” [dostęp 2018-02-04] .
  8. Wojciech Pokora od tygodni walczył z chorobą. Przyczyna śmierci aktora. se.pl. [dostęp 2018-02-06].
  9. Pożegnano Wojciecha Pokorę. Prezydent w liście: „Polska kultura traci wspaniałego aktora”. ZDJĘCIA [dostęp 2018-02-10] .
  10. Agata Nizińska. filmpolski.pl.
  11. Z Pokorą przez życie. www.proszynski.pl. [dostęp 2015-08-08].

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Wojciech Pokora" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy