Województwo gorzowskie


Na mapach: 52°43′59,8800″N 15°13′59,8800″E/52,733300 15,233300

Województwo gorzowskie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Województwo gorzowskie – jedno z 49 województw istniejących w Polsce w latach 1975–1998. Siedzibą jego władz był Gorzów Wielkopolski. Zlokalizowane w zachodniej części kraju, graniczyło z 5 województwami: od północy ze szczecińskim i koszalińskim, od wschodu z pilskim i poznańskim, a od południa z zielonogórskim. Zachodnia granica województwa stanowiła granicę państwową do 3 października 1990 z Niemiecką Republiką Demokratyczną, później z Republiką Federalną Niemiec.

Według danych na 31 grudnia 1998 zajmowało obszar o powierzchni 8 484 km² (10 miejsce w Polsce), licząc 514 300 mieszkańców. W 1998 było podzielone na 38 gmin, a na jego terenie funkcjonowały 22 miasta.

Spis treści

Historia | edytuj kod

W latach 1946–1950 obszar przyszłego województwa gorzowskiego znajdował się w granicach województwa poznańskiego, a przez następne ćwierć wieku (lata 1950–1975) w granicach dawnego województwa zielonogórskiego. Po reformie administracyjnej z 1975, z północnej części zielonogórskiego, dwóch powiatów województwa szczecińskiego (myśliborskiego i choszczeńskiego) oraz gminy Międzychód (woj. poznańskie) utworzono województwo gorzowskie. Od 1 stycznia 1999, 14 miast i 25 gmin weszło w skład województwa lubuskiego, 7 miast i 11 gmin do zachodniopomorskiego, a 1 miasto i 2 gminy do wielkopolskiego.

Miasta | edytuj kod

Miasta województwa gorzowskiego według stanu na 31 grudnia 1998:

  1. Gorzów Wielkopolski – 126 019 mieszkańców
  2. Międzyrzecz – 20 155 mieszkańców
  3. Słubice – 17 637 mieszkańców
  4. Kostrzyn nad Odrą – 17 300 mieszkańców
  5. Choszczno – 16 053 mieszkańców
  6. Barlinek – 15 134 mieszkańców
  7. Dębno – 14 405 mieszkańców
  8. Myślibórz – 12 676 mieszkańców
  9. Międzychód – 11 224 mieszkańców
  10. Drezdenko – 10 600 mieszkańców
  11. Skwierzyna – 10 477 mieszkańców
  12. Strzelce Krajeńskie – 10 299 mieszkańców
  13. Sulęcin – 10 071 mieszkańców
  14. Witnica – 6800 mieszkańców
  15. Rzepin – 6500 mieszkańców
  16. Ośno Lubuskie – 3750 mieszkańców
  17. Dobiegniew – 3200 mieszkańców
  18. Recz – 3000 mieszkańców
  19. Pełczyce – 2700 mieszkańców
  20. Drawno – 2400 mieszkańców
  21. Trzciel – 2300 mieszkańców
  22. Lubniewice – 2000 mieszkańców

Ludność w latach 1975–1998 | edytuj kod


Urzędy Rejonowe | edytuj kod

Na mocy ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o terenowych organach rządowej administracji ogólnej (Dz.U. z 1990 r. nr 21, poz. 123), na obszarze województwa gorzowskiego utworzono 6 rejonowych organów rządowej administracji ogólnej, zrzeszających po kilka gmin:

  1. Urząd Rejonowy w Choszcznie – dla gmin: Bierzwnik, Choszczno, Dobiegniew, Drawno, Krzęcin, Pełczyce i Recz
  2. Urząd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim – dla gmin: Bogdaniec, Deszczno, Drezdenko, Kłodawa, Krzeszyce, Lubiszyn, Santok, Stare Kurowo, Strzelce Krajeńskie, Witnica i Zwierzyn oraz miast Gorzów Wielkopolski i Kostrzyn
  3. Urząd Rejonowy w Międzychodzie – dla gmin: Miedzichowo, Międzychód, Przytoczna i Pszczew
  4. Urząd Rejonowy w Międzyrzeczu – dla gmin: Bledzew, Lubniewice, Międzyrzecz, Skwierzyna, Sulęcin i Trzciel
  5. Urząd Rejonowy w Myśliborzu – dla gmin: Barlinek, Boleszkowice, Dębno, Myślibórz i Nowogródek Pomorski
  6. Urząd Rejonowy w Słubicach – dla gmin: Górzyca, Ośno Lubuskie, Rzepin, Słońsk i Słubice

Lista wojewodów | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Województwo gorzowskie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy