Województwo płockie (Królestwo Polskie)


Województwo płockie (Królestwo Polskie) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Królestwo Polskie, mapa, Londyn 1831

Województwo płockie, województwo Królestwa Polskiego istniejące w latach 18161837 (oraz 1863) ze stolicą w Płocku. Ukazem Mikołaja I z 23 lutego/7 marca 1837 r. zostało przemianowane na gubernię płocką[1].

Województwo dzieliło się na 6 obwodów i 6 powiatów:

W czasie powstania styczniowego Rząd Narodowy dnia 28 marca 1863 r ogłosił Regulamin władz administracyjnych w byłym Królestwie Kongresowym. Według regulaminu zniesiono podział administracyjny na gubernie, a zamiast tego byłe Królestwo Kongresowe podzielono na osiem województw w granicach z 1816 r. Na terenach guberni płockiej przywrócono województwo płockie w granicach z 1816 r.[3]

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Juliusz Bardach i Monika Senkowska-Gluck (red.): Historia państwa i prawa Polski, Tom III od rozbiorów do uwłaszczenia. Warszawa: PWN, 1981, s. 354. ISBN 83-01-02658-8.
  2. Opis topograficzno-historyczny Ziemi Wyszogrodzkiey na teraz w obwodzie i ... - Wincenty Hipolit Gawarecki - Google Böcker, books.google.se [dostęp 2018-10-09] .
  3. Dorota Lewandowska: Organizacja Narodowa Powstania Styczniowego z lat 1861-1864. Archiwum Główne Akt Dawnych. [dostęp 2016-10-29].
Na podstawie artykułu: "Województwo płockie (Królestwo Polskie)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy