Województwo zielonogórskie (1975–1998)


Na mapach: 51°56′27,9600″N 15°30′07,9200″E/51,941100 15,502200

Województwo zielonogórskie (1975–1998) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Województwo zielonogórskie – jedno z 49 województw istniejących w Polsce w latach 1975–1998. Siedzibą jego władz była Zielona Góra. Zlokalizowane w zachodniej części kraju, graniczyło z 5 województwami: od północy z gorzowskim, od wschodu z poznańskim i leszczyńskim, a od południa z legnickim i jeleniogórskim. Zachodnia granica województwa stanowiła granicę państwową do 3 października 1990 z Niemiecką Republiką Demokratyczną, później z Republiką Federalną Niemiec.

Według danych na 31 grudnia 1998 zajmowało obszar o powierzchni 8 868 km² (7 miejsce w Polsce), licząc 679 300 mieszkańców. W 1998 było podzielone na 50 gmin, a na jego terenie funkcjonowało 28 miast.

1 czerwca 1975 z północnej części dawnego województwa zielonogórskiego utworzono województwo gorzowskie, natomiast powiat głogowski został przyłączony do województwa legnickiego. Po reformie administracyjnej z 1998 terytorium dawnego województwa znalazło się prawie w całości w nowo utworzonym województwie lubuskim, jedynie wschodni kraniec przyłączono do województwa wielkopolskiego. Na siedzibę wojewody nowego województwa wybrano Gorzów Wielkopolski, a Zielona Góra została siedzibą urzędu marszałkowskiego.

Spis treści

Największe miasta | edytuj kod

Największe miasta województwa zielonogórskiego według stanu na 31 grudnia 1998:

  1. Zielona Góra – 118 182 mieszkańców
  2. Nowa Sól – 42 662 mieszkańców
  3. Żary – 40 732 mieszkańców
  4. Żagań – 28 170 mieszkańców
  5. Świebodzin – 22 539 mieszkańców
  6. Gubin – 18 893 mieszkańców
  7. Sulechów – 18 250 mieszkańców
  8. Lubsko – 15 511 mieszkańców
  9. Wolsztyn – 13 879 mieszkańców
  10. Szprotawa – 13 139 mieszkańców
  11. Krosno Odrzańskie – 13 000 mieszkańców
  12. Kożuchów – 9967 mieszkańców
  13. Zbąszyń – 7500 mieszkańców
  14. Zbąszynek – 5100 mieszkańców
  15. Iłowa – 4100 mieszkańców
  16. Sława – 4000 mieszkańców

Ludność w latach 1975–1998 | edytuj kod

Urzędy Rejonowe | edytuj kod

Na mocy ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o terenowych organach rządowej administracji ogólnej (Dz.U. z 1990 r. nr 21, poz. 123), na obszarze województwa zielonogórskiego utworzono 6 rejonowych organów rządowej administracji ogólnej, zrzeszających po kilka gmin:

  1. Urząd Rejonowy w Krośnie Odrzańskim dla gmin: Bobrowice, Bytnica, Cybinka, Dąbie, Gubin, Krosno Odrzańskie i Maszewo oraz miasta Gubin
  2. Urząd Rejonowy w Nowej Soli dla gmin: Bytom Odrzański, Kolsko, Kożuchów, Małomice, Niegosławice, Nowa Sól, Nowe Miasteczko, Otyń, Siedlisko, Sława i Szprotawa oraz miasta Nowa Sól
  3. Urząd Rejonowy w Świebodzinie dla gmin: Lubrza, Łagów, Skąpe, Szczaniec, Świebodzin i Torzym
  4. Urząd Rejonowy w Wolsztynie dla gmin: Babimost, Kargowa, Siedlec, Wolsztyn, Zbąszynek i Zbąszyń
  5. Urząd Rejonowy w Zielonej Górze dla gmin: Bojadła, Czerwieńsk, Nowogród Bobrzański, Sulechów, Świdnica, Trzebiechów, Zabór i Zielona Góra oraz miasta Zielona Góra
  6. Urząd Rejonowy w Żarach dla gmin: Brody, Brzeźnica, Iłowa, Jasień, Lipinki Łużyckie, Lubsko, Przewóz, Trzebiel, Tuplice, Wymiarki, Żagań i Żary oraz miast: Gozdnica, Łęknica, Żagań i Żary

Lista wojewodów | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Województwo zielonogórskie (1975–1998)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy