Wojna indyjsko-pakistańska (1947–1948)


Na mapach: 34°30′N 76°00′E/34,500000 76,000000

Wojna indyjsko-pakistańska (1947–1948) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pierwsza wojna indyjsko-pakistańska (również I wojna o Kaszmir) – wojna pomiędzy Indiami a Pakistanem, trwająca od 22 października 1947 do 31 grudnia 1948 roku. Wojna wybuchła wkrótce po ogłoszeniu niepodległości przez oba państwa i była pierwszą z czterech wojen indyjsko-pakistańskich. Przyczyną wojny był spór o przynależność Dżammu i Kaszmiru. Tereny te były mieszanką religijną i kulturową. Kwestią problematyczną był fakt, że panujący tam maharadża Hari Singh nie ogłosił akcesji, do któregokolwiek z nowo powstałych państw na subkontynencie. W dniu 22 października plemiona pasztuńskie wspierane przez Pakistan dokonały inwazji na tereny Kaszmiru. Z tego powodu Hari Singh ostatecznie zdecydował się na wydanie aktu o akcesji do państwa indyjskiego. Armia indyjska wkroczyła na tereny Dżammu i Kaszmiru rozpoczynając walki z pasztuńskimi wojownikami. Wojna zakończyła się zawieszeniem broni, osiągniętym przy udziale ONZ, oraz planowanym plebiscytem, do którego jednak nie doszło. W momencie podpisywania porozumień siły pakistańskie kontrolowały 27% spornego terytorium, natomiast armia indyjska 73%.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Indo-Pakistani Conflict of 1947-48 (ang.). GlobalSecurity.org. [dostęp 2012-09-07].
  • The 1947- 48 war (ang.). W: India-Pakistan: Troubled relations [on-line]. BBC. [dostęp 2012-09-07].
  • Krzysztof Iwanek, Adam Burakowski: Indie. Od kolonii do mocarstwa 1857-2013
Na podstawie artykułu: "Wojna indyjsko-pakistańska (1947–1948)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy