Wolant (moda)


Wolant (moda) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Wolanty naszywane kloszowo na halce

Wolant (fr. voler – latać, fruwać) – rodzaj falbany naszywanej na ubiorze kobiecym, a także powiewna suknia z takimi falbanami noszona w XVIII-XIX wieku[1].

Określano tak luźny, marszczony pasek tkaniny bądź też lekką ukośną draperię wszytą jednym brzegiem do stroju i poruszającą się pod wpływem powietrza – skąd pochodzi nazwa. Element ten występował już w sukniach kobiet kreteńskich w postaci kilkunastu kolejnych naszywek poziomych; nieodłączną częścią kloszowych spódnic stał się od ok. 1550 r. p.n.e.[2]

W nowożytnej Europie wprowadzany coraz szerzej od połowy XVIII stulecia. Rozpowszechniona jako ozdoba sukien, spódnic, a nawet kobiecej bielizny (halki) w XIX wieku. Modna szczególnie w epoce Drugiego Cesarstwa jako element krynolin zdobionych bogactwem poprzecznych draperii z koronek[3].

Nazwę tę później odnoszono i do samej lekkiej, powiewnej sukni wykańczanej w ten sposób, w Polsce noszonej w połowie XVIII wieku.

Przypisy | edytuj kod

  1. Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego [1].
  2. Szerzej o tym: Ludwika Press: Życie codzienne na Krecie, Warszawa 1972, s. 146-147.
  3. Modę tę popularyzowała osobiście cesarzowa Eugenia, która na balu w 1859 r. wystąpiła w stroju z atłasu ze 103 wolantami z tiulu (E. i A. Banach: Słownik mody, dz. cyt. w bibliografii, s. 285).

Bibliografia | edytuj kod

  • Władysław Kopaliński: Słownik mitów i tradycji kultury. Warszawa: PIW, 1987, s. 1303
  • Słownik wyrazów obcych PWN. Warszawa: PWN, 1991, s. 908
  • «Wolant» w: Ela i Andrzej Banach: Słownik mody. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1962
Na podstawie artykułu: "Wolant (moda)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy