Wolski Dół


Na mapach: 50°03′35″N 19°51′19″E/50,059722 19,855278

Wolski Dół w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wolski Dół – dolinka o charakterze wąwozu, zlokalizowana w północnej części Pasma Sowińca. Jest orograficznie lewym odgałęzieniem doliny Rudawy[1]. Na starych mapach opisywana była także jako Dolina Matki Boskiej[2].

Opis wąwozu | edytuj kod

Wolski Dół opada w kierunku północno-wschodnim. Jego orograficznie lewe zbocza tworzą stoki Ostrej Góry i Sowińca, prawe grzbiet Pustelnika i Łysej Góry. Ma kilka niewielkich i bezimiennych odgałęzień, największe uchodzi z prawej strony, poniżej Panieńskich Skał[1].

Wolski Dół jest holoceńską doliną o stromych zboczach i płaskim dnie z wąska terasą, zbudowaną z białego żwiru i ostrego gruzu skalnego oraz żółtawego mułu lessowego, powstałych w wyniku erozji skał i gleby. Dolinka ma strome ale niskie zbocza, sięgające kilkunastu metrów wysokości w jej dolnej części, jednak jest ona niejako umieszczona w większej – starszej dolinie. Zbocza tej starszej i zarazem większej doliny, która powstała w okresie ostatniego glacjału są bardziej łagodne i częściowo widoczne ponad stokami dolinki młodszej, która powstała w wyniku nagromadzenia surowca skalnego i mułu w starej dolinie[3][4].

Zbocza porasta naturalny las bukowy z domieszką dębu, sosny, grabu i jaworu. W runie leśnym zakwitają wiosną: zdrojówka rutewkowata, zawilec gajowy, szczyr trwały, śledziennica skrętolistna, kokorycz pełna, fiołek Rivina, miodunka ćma i przylaszczka pospolita. Występuje też kopytnik pospolity, konwalia majowa oraz rzadki wawrzynek wilczełyko[4].

W dolnej części doliny utworzono rezerwat leśny i krajobrazowy Panieńskie Skały[5].

Turystyka | edytuj kod

Dolina jest łatwo dostępna turystycznie, aczkolwiek w niektórych miejscach ścieżka jest wąska i stroma. Na najbardziej stromych fragmentach zamontowano ułatwienia w postaci drewnianych schodów[6].

al. Kasztanowa (kościół na Woli Justowskiej) – rozdroże powyżej Wesołej Polany – Wolski Dół – rezerwat Panieńskie Skałki – Ogród Zoologiczny. Odległość 3,3 km, suma podejść 132 m, czas przejścia ok. 1 h[6]

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Geoportal. Mapa topograficzna i lotnicza [dostęp 2019-07-02] .
  2. Mapa Lasu Wolskiego [dostęp 2019-10-29] [zarchiwizowane z adresu 2013-12-31] .
  3. Kraków: Rezerwat przyrody Panieńskie Skały. odkryjmalopolske.pl. [dostęp 2018-06-21].
  4. a b Julian Zinkow: Wokół Czernichowa, Liszek, Zabierzowa i Wielkiej Wsi: wśród podkrakowskich dolinek. Cz. 2. Kraków: Avalon, 2010.
  5. Na podstawie tablic informacyjnych zamontowanych w Wolskim Dole
  6. a b Szlaki Lasu Wolskiego [dostęp 2019-10-28] .
Na podstawie artykułu: "Wolski Dół" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy