Wolumin (bibliotekoznawstwo)


Wolumin (bibliotekoznawstwo) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wolumin, wolumen[1] (łac. volumen – zwój) – podstawowa jednostka introligatorska, czyli pojedynczy fizyczny egzemplarz książki, tom w znaczeniu bibliotecznym.

Pojęcie woluminu nie jest związane z poszczególnymi tomami dzieła. Jeśli pewne dzieło zostało wydane w 5 tomach, może składać się z jednego woluminu zawierającego wszystkie części lub z 5 woluminów, z których każdy zawiera jeden tom.

Przypisy | edytuj kod

  1. Barbara Bieńkowska: Książka na przestrzeni dziejów. Warszawa: Centrum Edukacji Bibliotekarskiej, Informacyjnej i Dokumentacyjnej im. Heleny Radlińskiej, 2005, s. 316. ISBN 83-88581-21-X.
Na podstawie artykułu: "Wolumin (bibliotekoznawstwo)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy