World Rugby Women’s Sevens Series (2015/2016)


World Rugby Women’s Sevens Series (2015/2016) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

World Rugby Women’s Sevens Series (2015/2016) (od nazwy sponsora, HSBCHSBC Women’s World Rugby Sevens Series) – czwarta edycja World Rugby Women’s Sevens Series (dawniej IRB Women’s Sevens World Series), organizowanej przez World Rugby corocznej serii turniejów dla żeńskich reprezentacji narodowych w rugby 7.

W połowie listopada 2015 roku – wraz z losowaniem grup pierwszych zawodów – World Rugby ogłosił, że sezon będzie się składać z czterech turniejów – w Dubaju, São Paulo, Atlancie i Langford rozegranych w okresie od grudnia 2015 do kwietnia 2016 roku. Tylko pierwszy z nich odbył się łącznie z turniejem męskim, pozostałe zaś stanowiły odrębne zawody. Liczbę drużyn w każdym z turniejów ustalono na dwanaście, z których jedenaście brało udział we wszystkich zawodach sezonu, dwunasty uczestnik był zaś ogłaszany przez każdymi zawodami[1]. Ostatecznie w gronie gospodarzy z zawodami zaplanowanymi na koniec maja 2016 roku znalazł się dodatkowo Clermont-Ferrand[2][3].

W pierwszych dwóch turniejach – w słonecznym Dubaju i deszczowym São Paulo – niepokonane były Australijki[4][5][6]. Dobrą passę kontynuowały w kolejnych zawodach, zwyciężając w Atlancie pomimo porażki w fazie grupowej z Anglią[7]. W drugim turnieju północnoamerykańskiego tournée Angielki zakończyły zaś trzyletni okres bez turniejowego zwycięstwa w fazie pucharowej pokonując kolejno reprezentantki Australii i Nowej Zelandii[8][9]. Australijki, którym do końcowego triumfu – pierwszego w historii – wystarczało zajęcie w ostatnich zawodach szóstego miejsca[10], zagwarantowały go sobie wygraną w ćwierćfinałach[11], w finale francuskich zawodów uległy zaś Kanadyjkom[12]. Te z kolei zajęły w klasyfikacji generalnej trzecią lokatę wyprzedzając Angielki lepszym bilansem punktów, drugą pozycję na podium zajęły zaś Nowozelandki[13][14]. Czołowa dziewiątka tej edycji uzyskała status core teams na kolejny sezon[15]. Prowadząca po czterech rundach w klasyfikacjach punktowej i przyłożeń Emilee Cherry[16] ostatecznie zajęła w obu drugie lokaty[17], a triumfowały w nich odpowiednio Kanadyjka Ghislaine Landry[18] i Nowozelandka Portia Woodman[19]. Ta druga utrzymała też prowadzenie w obu tych statystykach w klasyfikacji wszech czasów[20].

Panel sędziowski, podobnie jak w poprzednich dwóch sezonach, składał się z kobiet uzupełnionych o dwóch mężczyzn (Rasta Rasivhenge i James Bolabiu)[21][22][23]. Sponsorem tytularnym cyklu z czteroletnią umową, podobnie jak w przypadku zawodów męskich, został HSBC[24].

Spis treści

Kalendarz | edytuj kod

System rozgrywek | edytuj kod

Podobnie jak w przypadku męskich rozgrywek zwycięzcą cyklu zostanie zespół, który podczas całego sezonu zdobędzie najwięcej punktów przyznawanych za zajęcie poszczególnych miejsc w każdym turnieju. Każde z zawodów gromadzą dwanaście reprezentacji, z których jedenaście jest stałymi uczestnikami cyklu (core teams), a ostatni uczestnik będzie ogłaszany przed poszczególnymi turniejami. Status core teams otrzymała najlepsza dziewiątka poprzedniego sezonu (Anglia, Australia, Fidżi, Francja, Hiszpania, Kanada, Nowa Zelandia, Rosja i USA)[25], kolejne dwa miejsca zarezerwowano dla czołowych zespołów turnieju kwalifikacyjnego[26][27]. Wywalczyły je zawodniczki z Japonii i Irlandii[28].

Przystępujące do turnieju reprezentacje mogą liczyć maksymalnie dwanaście zawodniczek. W fazie grupowej spotkania toczone są bez ewentualnej dogrywki, za zwycięstwo, remis i porażkę przysługuje odpowiednio trzy, dwa i jeden punkt, brak punktów natomiast za nieprzystąpienie do meczu. Po jej zakończeniu ustalany jest ranking – pierwsze osiem zespołów awansuje do ćwierćfinałów, pozostała czwórka walczy zaś o Bowl. W przypadku tej samej ilości punktów ich lokaty są ustalane kolejno na podstawie[33]:

  1. wyniku meczów pomiędzy zainteresowanymi drużynami;
  2. lepszego bilansu punktów zdobytych i straconych;
  3. lepszego bilansu przyłożeń zdobytych i straconych;
  4. większej ilości zdobytych punktów;
  5. większej ilości zdobytych przyłożeń;
  6. rzutu monetą.

W przypadku remisu w fazie pucharowej, organizowana jest dogrywka składająca się z dwóch pięciominutowych części, z uwzględnieniem reguły nagłej śmierci. Jedynie mecz finałowy składa się z dwóch dziesięciominutowych części, w pozostałych zaś spotkaniach połowa meczu obejmuje siedem minut[33].

Za zajęcie poszczególnych miejsc w każdym z turniejów przyznawane są punkty liczone do klasyfikacji generalnej[33]:

W przypadku tej samej ilości punktów w klasyfikacji generalnej lokaty zainteresowanych drużyn są ustalane kolejno na podstawie[33]:

  1. lepszego bilansu punktów zdobytych i straconych;
  2. większej ilości zdobytych przyłożeń;
  3. drużyny są klasyfikowane ex aequo.

Turnieje | edytuj kod

 Główny artykuł: Dubai Women’s Sevens 2015.  Główny artykuł: Brasil Women’s Sevens 2016.  Osobny artykuł: USA Women’s Sevens 2016.  Osobny artykuł: Canada Women’s Sevens 2016.  Osobny artykuł: France Women’s Sevens 2016.

Klasyfikacja generalna[34] | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Draws announced for HSBC World Rugby Sevens Series opener in Dubai (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-01-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-15)].
  2. Clermont-Ferrand confirmed as HSBC World Rugby Women’s Sevens Series host (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-01-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-15)].
  3. About the Women’s Sevens Series (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-01-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-15)].
  4. Australia lift women's trophy in Dubai (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2015-12-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-06)].
  5. Olympic excitement in Brazil as Australia win Sao Paulo 7s (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-02-22)].
  6. Women's Series: The story so far (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-06-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-04)].
  7. Australia beat New Zealand to win in Atlanta (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-04-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-11)].
  8. England beat New Zealand to win in Canada (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-04-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-18)].
  9. Women's Series: The story so far (ang.). worldrugby.org @ web.archive.org. [dostęp 2016-06-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-23)].
  10. Australia seek to make history in Clermont-Ferrand (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-06-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-26)].
  11. Australia claim their first Women’s Sevens Series title (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-06-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-29)].
  12. Australia win series as Canada claim Clermont-Ferrand title (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-06-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-30)].
  13. Australia tops Women’s Sevens Series (ang.). americasrugbynews.com. [dostęp 2016-06-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-02)].
  14. HSBC WORLD RUGBY WOMEN'S SEVENS SERIES IV (2015-2016) – STANDINGS (ang.). pulse-static-files.s3.amazonaws.com. [dostęp 2016-10-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-18)].
  15. Fixtures announced for series finale in Clermont-Ferrand (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-10-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-05)].
  16. Cherry on top of the scoring charts (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-06-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-27)].
  17. BEST PERFORMERS - WWSIV (2015-16) (ang.). pulse-static-files.s3.amazonaws.com. [dostęp 2016-10-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-18)].
  18. Most points scored (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-06-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-02)].
  19. Most tries scored (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-06-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-02)].
  20. BEST PERFORMERS - ALL-TIME (ang.). pulse-static-files.s3.amazonaws.com. [dostęp 2016-10-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-18)].
  21. Joubert to join sevens next season (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-01-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-08-25)].
  22. 2015-16 HSBC World Rugby Sevens referees announced (ang.). rugby.com.au. [dostęp 2016-01-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-15)].
  23. World Rugby Women's Sevens Series 2015-16 Female Elite Panel (ang.). officiating.worldrugby.org. [dostęp 2016-06-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-11)].
  24. HSBC partners with World Rugby for record-breaking sevens properties (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-01-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-01)].
  25. Team GB secure Olympic qualification as Canada claim Amsterdam Sevens (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-01-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-25)].
  26. Ireland to host Women’s Sevens Series qualifier (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-01-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-30)].
  27. Fixtures announced for Women’s Sevens Series qualifier in Dublin (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-01-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-29)].
  28. Japan and Ireland qualify for Women’s Sevens Series (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-01-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-08-24)].
  29. Draw made for next round of Women’s Series in Brazil (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-01-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-10)].
  30. Pools announced for Atlanta Sevens (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-04-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-02-26)].
  31. Draw made for next round of women’s series in Canada (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-04-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-10)].
  32. Fixtures announced for series finale in Clermont-Ferrand (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-09-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-05)].
  33. a b c d Women’s Sevens Series Tournament Rules (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-01-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-08)].
  34. 2015/16 Series Standings (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2016-06-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-30)].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

World Rugby Women’s Sevens Series (2015/2016)
Na podstawie artykułu: "World Rugby Women’s Sevens Series (2015/2016)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy