Woroneż


Na mapach: 51°39′N 39°12′E/51,650000 39,200000

Woroneż w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Woroneż (ros. Воронеж) – miasto obwodowe w Rosji, nad rzeką Woroneż (dopływ Donu). Znajduje się 486 km na południe od Moskwy, na federalnej magistrali M4 „Don”. Aglomeracja woroneska liczy ponad 1,3 mln mieszkańców, samo miasto 1 stycznia 2014 liczyło 1 014 610 mieszkańców[1].

Spis treści

Historia | edytuj kod

Po raz pierwszy nazwę Woroneż wymienił pod datą 1177 roku Latopis Ipatijewski z XV wieku. Obecny Woroneż założony został w 1586 roku jako osada obronna na trasie najazdów Tatarów nogajskich i Tatarów krymskich. W 1682 stał się siedzibą biskupstwa prawosławnego.

Woroneż ok. 1900 r.

W końcu XVII wieku car Piotr I rozkazał zbudować w Woroneżu stocznię rzeczną (Rosja nie posiadała wtedy na południu dostępu do morza). W 1700 roku rozpoczęto budowę pierwszego statku (Predestynacja (1700)), dlatego Woroneż jest znany w Rosji jako „kolebka floty rosyjskiej”. W XVIII wieku Woroneż stał się jednym z większych ośrodków na południu ówczesnej Rosji. Prawa miejskie otrzymał w 1779 roku.

W 1868 roku do miasta doprowadzono kolej. W roku 1919 w okolicach miasta miały przebieg ciężkie walki bolszewików z oddziałami białogwardyjskimi. Większość budynków miasta została zniszczona podczas walk radziecko-niemieckich w 1943 roku. W latach 50. XX wieku miasto odbudowano w stylu socrealistycznym.

Obecnie miasto jest ważnym ośrodkiem przemysłu maszynowego, elektronicznego, chemicznego, spożywczego i materiałów budowlanych.

Atrakcje turystyczne | edytuj kod

Panorama prawego brzegu

Transport | edytuj kod

Sport | edytuj kod

Stadion miejski

Ludzie związani z Woroneżem | edytuj kod

Polacy w Woroneżu | edytuj kod

W 1870 w Woroneżu urodził się Marcin Woyczyński, doktor medycyny, pułkownik lekarz Wojska Polskiego. W Woroneżu inżynier chemik Antoni Wołk-Łaniewski ukończył gimnazjum, a rotmistrz Mikołaj Maciejowicz szkołę wojskową. Podczas I wojny światowej Karol Koźmiński zorganizował w Woroneżu Związek Wojskowy Polaków, a internowany w mieście był pisarz Jan Parandowski. Po wojnie był tu więziony przez bolszewików wojskowy Stanisław Magnuszewski. W Woroneżu zmarli:

  • Joachim Leśniewicz – kapitan wojska polskiego, działacz niepodległościowy, powstaniec listopadowy, po zsyłce na Syberię spędził tu ostatnie lata życia
  • Aniela Gajewska – szarytka, skazana za pomoc powstańcóm styczniowym, zmarła w drodze na zesłanie na Syberię
  • Artur Hausner – poseł na Sejm II RP, więziony tu przez Rosjan w czasie II wojny światowej
  • Bohdan de Nisau – działacz socjalistyczny i komunistyczny, inżynier chemik, więziony tu przez Rosjan

Miasta partnerskie | edytuj kod

Galeria | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Численность постоянного населения Воронежской области в разрезе муниципальных образований на 1 января 2014 года (ros.). [dostęp 2014-09-04].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (miasto liczące ponad 100 tysięcy mieszkańców):
Na podstawie artykułu: "Woroneż" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy