Wsiewołod III Wielkie Gniazdo


Wsiewołod III Wielkie Gniazdo w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wsiewołod III Wielkie Gniazdo, ros. Все́волод III Ю́рьевич Большо́е Гнездо́ (ur. w 1154, zm. 14 lub 15 kwietnia 1212) – wielki książę włodzimierski od 1176 i riazański od 1207. Syn Jerzego I Dołgorukiego i Heleny (jej pochodzenie nie jest pewne, być może była Bizantyjką).

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

W latach 1162-1174, za rządów przyrodniego brata Andrzeja I Bogolubskiego, musiał wyemigrować z kraju i osiadł w Bizancjum (stąd wzięła się hipoteza, że jego matka była Bizantyjką). Po śmierci brata powrócił na Ruś i stał się najpotężniejszym władcą ruskim swoich czasów. Za jego rządów miał miejsce rozkwit księstwa włodzimiersko-suzdalskiego. Podbił Riazań, zhołdował książąt Czernihowa, Kijowa i Halicza.

Wsiewołod III Wielkie Gniazdo był dwukrotnie żonaty. Pomiędzy 1170 a 1172 r. w Tbilisi poślubił księżniczkę osetyjską Marię. Doczekał się z nią dwanaściorga dzieci (czemu zawdzięczał swój przydomek), m.in. Jarosława II (ojca Aleksandra Newskiego). Po śmierci Marii (19 marca 1206) w 1207 lub 1209 r. pojął za żonę księżniczkę witebską Liubow z dynastii Rurykowiczów. Związek z nią okazał się bezdzietny.

Genealogia | edytuj kod


Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Wsiewołod III Wielkie Gniazdo" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy