Wskaźnik sercowy


Wskaźnik sercowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wskaźnik sercowy (ang. cardiac index, CI, indeks sercowy) - znormalizowana wartość pojemności minutowej serca (CO) przeliczona na powierzchnię ciała.

Można go wyliczyć ze wzoru:

C I = C O B S A = S V H R B S A {\displaystyle CI={\frac {CO}{BSA}}={\frac {SV*HR}{BSA}}}

gdzie:
C I {\displaystyle CI} - wskaźnik sercowy
C O {\displaystyle CO} - pojemność minutowa serca (ang. cardiac Output)
B S A {\displaystyle BSA} - powierzchnia ciała (ang. body surface area)
S V {\displaystyle SV} - objętość wyrzutowa serca (ang. stroke volume)
H R {\displaystyle HR} - częstość akcji serca (ang. heart rate)

Przeciętnie wartość wskaźnika sercowego wynosi 3,2 l/min/m2 (przy założeniu, że przeciętna powierzchnia ciała wynosi 1,7 m2, a pojemność minutowa serca = 5,4 l/min).

Bibliografia | edytuj kod

  • S. Konturek: Fizjologia człowieka. Układ krążenia. T. II. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001, s. 133. ISBN 83-233-1481-0.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Wskaźnik sercowy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy