Współczynnik dwuprzepływowości


Współczynnik dwuprzepływowości w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Współczynnik dwuprzepływowości - stosunek między wydatkiem masowym powietrza przepływającego kanałem zewnętrznym do wydatku masowego powietrza przepływającego przez kanał wewnętrzny w silniku turboodrzutowym dwuprzepływowym lub turbowentylatorowym.

Wzrost współczynnika (większe natężenie przepływu konturem zewnętrznym) powoduje:

  • wzrost sprawności napędowej (mniejsza jest prędkość wypływu gazów za silnikiem, przy ich zwiększonej masie) i tym samym spadek jednostkowego zużycia paliwa
  • spadek hałasu
  • spadek sygnatury cieplnej (mniejsza temperatura gazów za silnikiem).

Jest to okupione:

  • wzrostem średnicy silnika
  • większym kosztem produkcji (ostrzejsze np. normy technologiczne w zakresie wyważenia).

Jednak wspomniane zalety sprawiają, że wskaźniki dwuprzepływowości w projektowanych silnikach ulegają systematycznemu zwiększeniu.

Przykłady | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Współczynnik dwuprzepływowości" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy