Wyżyna Wołyńsko-Podolska


Wyżyna Wołyńsko-Podolska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wyżyna Wołyńsko-Podolska (851; ukr. Волинсько-Подільська височина - Wołyńsko-Podilśka wysoczyna) - wyżyna w południowo-zachodniej części Ukrainy, na granicy z Polską. Na wschodzie graniczy z Wyżyną Naddnieprzańską. Wysokość do 471 m (Gołogóry).

W jej skład wchodzi między innymi Wyżyna Wołyńska i Wyżyna Podolska.

Stanowi nachyloną płytę pokrytą grubą warstwą lessu. Porozcinana dolinami rzek (najgłębszy — jar Dniestru) i wąwozami na garby i grzędy.

Występują na niej lasy dębowe, stepy łąkowe i ostnicowe. Roślinność naturalna zachowała się zwłaszcza na zboczach jarów.

Główne miasta leżące na wyżynie to Lwów, Tarnopol i Winnica.

Na podstawie artykułu: "Wyżyna Wołyńsko-Podolska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy