Wybory parlamentarne w Argentynie w 2013 roku


Wybory parlamentarne w Argentynie w 2013 roku w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Logo Frontu na rzecz Zwycięstwa Logo Propuesta Republicana Logo Unión Cívica Radical Logo Frente Renovador Sergio Massa, lider Frente Renovador

Wybory parlamentarne w Argentynie w 2013 roku zostały przeprowadzone 27 października w celu obsadzenia połowy miejsc (łącznie 127) w Izbie Deputowanych na kadencję 2013-2017 oraz jednej trzeciej miejsc (łącznie 24) w Senacie na kadencję 2013-2019[1][2].

Wybory październikowe poprzedzone zostały prawyborami określanymi akronimem PASO, odnoszącym się do rządzących nimi zasad (wybory wstępne, otwarte, równoczesne i obowiązkowe; hiszp. elecciones primarias, abiertas, simultáneas y obligatorias). Prawybory te odbyły się 11 sierpnia 2013 i służyły wyłonieniu list wyborczych uprawnionych do uczestnictwa w wyborach właściwych. Podobnie jak w 2011, gdy instytucję prawyborów parlamentarnych zastosowano po raz pierwszy, każda propozycja listy wyborczej musiała zdobyć uprzednio co najmniej 1,5% głosów na poziomie odpowiedniego okręgu wyborczego, by móc uczestniczyć w walce o mandaty[3].

Deputowanych izby niższej wybierano we wszystkich prowincjach Argentyny. Wybory senatorów przeprowadzono zaś w 2013 tylko w prowincjach Chaco, Entre Ríos, Neuquén, Río Negro, Salta, Santiago del Estero, Ziemia Ognista oraz w mieście autonomicznym Buenos Aires[4].

W trakcie wyborów zastosowano po raz pierwszy przepisy uchwalonej w 2012 nowelizacji prawa wyborczego, która wprowadzała innowacyjną zasadę przyznającą czynne prawo wyborcze obywatelom w wieku od 16 do 18 lat. Skorzystanie z tego prawa miało charakter nieobowiązkowy (w odróżnieniu od zasad obowiązujących pozostałych obywateli, dla których ustawodawstwo Argentyny przewiduje głosowanie przymusowe) i było możliwe po wcześniejszym zgłoszeniu się do rejestru wyborców. Opisywane zmiany prawne sprawiły, iż liczba potencjalnych wyborców wzrosła w porównaniu do poprzednich rozwiązań o 4,5% (nowym prawem objęto ok. 1,2 mln obywateli)[5]. Ostatecznie w rejestrach wyborczych znalazło się ok. 600 tys. nowych wyborców z grupy wiekowej od 16 do 18 lat[6].

Innowacją w trakcie wyborów w 2013 była również rezygnacja z tradycyjnej pieczątki w dowodzie tożsamości wyborcy, potwierdzającej wypełnienie obowiązku głosowania. Odnotowanie realizacji obowiązku wyborczego następowało dzięki wprowadzeniu specjalnych kart do głosowania z indywidualnym numerem i kodem paskowym[7].

Rezultaty | edytuj kod

Front na rzecz Zwycięstwa (lewicowi peroniści, określani także jako kirchneryści) wraz ze swoimi sojusznikami zachował większość w obu izbach parlamentu. W wyborach do Izby Deputowanych kirchneryści zdobyli 33,27% głosów oraz 47 ze 127 będących do obsadzenia miejsc w izbie niższej. Pozostali peroniści (głównie z Frente Renovador) zdobyli 24,75% głosów i 26 miejsc w Izbie Deputowanych[8].

Koalicja Frente Renovador (centroprawicowi peroniści) uzyskała niemal połowę głosów w najludniejszej w kraju prowincji Buenos Aires, poprawiając rezultat z prawyborów dwukrotnie[9]. W samym mieście Buenos Aires zdecydowane zwycięstwo odniosła koalicja Propuesta Republicana (Propozycja Republikańska) Mauricio Macriego[9].

Partie, które uzyskały więcej niż dwa mandaty w Izbie Deputowanych | edytuj kod

Partie i koalicje, które uzyskały mandaty w Senacie | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Elecciones Nacionales (hiszp.). Dirección Nacional Electoral. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-16)].
  2. Elecciones legislativas 2013 argentina ¿Qué se vota? (hiszp.). politicaenelmundo.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-17)].
  3. Elecciones Primarias (hiszp.). Dirección Nacional Electoral. [dostęp 2014-03-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-16)].
  4. Elecciones 2013: Todos los resultados (hiszp.). Clarin Digital. [dostęp 2014-03-09].
  5. El padrón electoral aumentará 4,5 por ciento en 2013 (hiszp.). pagina12.com.ar, 2012-11-19. [dostęp 2014-03-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-30)].
  6. La primera vez del voto joven (hiszp.). INFONEWS. [dostęp 2014-03-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-17)].
  7. Chau sello: se entregó un troquel a todos los votantes (hiszp.). INFONEWS. [dostęp 2014-03-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-15)].
  8. Elecciones 2013: resultados por provincia, por municipio y por barrio (hiszp.). La Nacion. [dostęp 2014-03-10].
  9. a b Amplia derrota del kirchnerismo en los principales distritos del país (hiszp.). Clarin Digital. [dostęp 2014-03-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-29)].
Na podstawie artykułu: "Wybory parlamentarne w Argentynie w 2013 roku" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy